MT/Sprout

Boudewijn van Nieuwenhuijzen start op 1 augustus als hoogste baas van Zeeman textielSupers. De textielsuper vond zijn nieuwe ceo bij Super Indo, de Indonesische supermarktketen van Ahold Delhaize. 🇳🇱 🇮🇩 De 49-jarige Van Nieuwenhuijzen studeerde aan de Hoge Hotelschool in Maastricht. 'Hij had interesse in gastvrijheid en dienstverlening in de breedte', zegt studievriend Bas van Vugt. En: 'Net als de meeste hotello's is ook Boudewijn een goede generalist.' 🛒 Na zijn studie koos hij voor het bedrijfsleven: hij begon zijn carrière bij groothandel DeliXL, onderdeel van Ahold. Na Unilever en Hema keerde hij terug bij het retailconcern, en werd hij cco en daarna coo van Etos. Het is iemand die zijn nek durft uit te steken, zegt Johan Boeijenga, voormalig ceo van Super Indo. Dat Van Nieuwenhuijzen na Etos naar Super Indo ging, werd door veel mensen binnen Ahold niet als een stap vooruit gezien. 'Hij heeft het toch maar mooi gedaan.' Het was de juiste move, vindt Wouter Kolk, voormalig ceo Ahold Delhaize Europa en Indonesië. 'Het paste bij zijn karakter. Boudewijn kan prima op een zeepkist staan en de baas zijn, maar het is geen grote schreeuwer.' Bij Zeeman wacht hem een pittige opdracht. Het bedrijf onderging een succesvolle rebranding onder voorganger Erik-Jan Mares, maar draait ook al twee jaar verlies. Op welke ervaring kan de nieuwe topman voortbouwen? Profiel van een retailveteraan die buiten de retailwereld nog grotendeels onbekend is (link in comments) 👇

Als onderdeel van WorldPride is de Canal Parade in Amsterdam dit jaar groter dan ooit. 🏳️🌈 🏳️⚧️ Het event heeft inmiddels een vaste plaats op de marketingkalender van veel bedrijven – net als Pride Month in juni, Coming Out Day in oktober en Transgender Awareness Week in november. Bedrijven grijpen dit soort gelegenheden aan om hun steun aan de queer community te tonen. Waar minder vaak bij wordt stilgestaan, is dat de timing van zo'n boodschap minstens zo belangrijk is als de boodschap zelf. 🗓️ Alléén op deze 'marketingrijke momenten' communiceren werkt averechts, blijkt uit Amerikaans onderzoek. De gemeenschap ervaart die boodschappen als veel minder authentiek. Niet zo gek, want in Amerika vertegenwoordigt de 'queer dollar' een marktwaarde van zo'n 1,4 biljoen dollar. 💰 Logisch dus dat mensen zich afvragen: is dit oprechte steun, of handige marketing? 'Lhbti+'ers zijn kritischer op regenboogmarketing en herkennen pinkwashing sneller', zegt Anna Berbers, universitair docent Corporate Communicatie aan de Universiteit van Amsterdam. In Nederland ziet ze hetzelfde patroon. Hoe moet het wel? Naast wat bedrijven zeggen, gaat het vooral ook om wat ze doen. HEMA is een bedrijf dat 'the walk' en 'the talk' volgens Berbers succesvol combineert. Amazon laat weer zien hoe het niet moet: het bedrijf profileert zich als bondgenoot, maar weigerde te stoppen met de verkoop van transfobe boeken. Lees het volledige artikel via de link in de comments 👇 

Bedrijven die medewerkers dumpten voor AI, halen ze weer terug. Ford Motor Company en IBM doen het, en met hen vele anderen – maar dan stilletjes.   AI kan weliswaar taken overnemen, maar mist de ervaring, context, intuïtie en het beoordelingsvermogen om ook goede besluiten te nemen, hebben deze bedrijven ontdekt.   🚘 Vicepresident hardware-engineering Charles Poon van Ford geeft het ruiterlijk toe: ‘We dachten ten onrechte dat we met AI een hoogwaardig product zouden opleveren.’ In plaats daarvan moest het bedrijf 350 senior engineers terughalen om kwaliteitsproblemen te herstellen.   Bij IBM waarschuwt chro Nickle LaMoreaux voor een leegloop aan jong talent na jaren van automatisering. 'De bron droogt gewoon op.' Het aantal aangenomen starters wordt nu verdrievoudigd.   Dit zijn geen incidenten. Onderzoek van Forrester laat zien dat meer dan de helft van de bedrijven spijt heeft van AI-gerelateerde ontslagen. 📊 Ook Klarna, Alphabet en OpenAI komen terug op eerdere beslissingen.   Waarom gaat het zo vaak mis, en welke drie fouten maken bedrijven telkens opnieuw? Lees de analyse van redacteur Karin Swiers via de link in de comments👇 

i.s.m. Momentum Global Ventures - Terwijl investeerders vaak op snel rendement jagen, koos Perpetual Next bewust voor de lange adem.   Met vele miljoenen euro’s aan 'patient capital' en een visie die al 10 jaar standhoudt, bouwt de duurzame grondstoffenproducent fabrieken voor biomethanol en biomethaan in onder meer Nederland, Estland, Polen en de Verenigde Staten. 🏭   Dankzij impactinvesteerder Momentum Global Ventures kon het groeibedrijf die lange adem ook echt volhouden. Met resultaat: wat eerder een ‘nice to have’ was, zien ceo Rene Buwalda en cco Jurre Hijman nu als strategische noodzaak: beschikken over duurzame eigen grondstoffen. ⚠️ Toch is het geen gemakkelijk pad. Vergunningen, stikstof en opschaling blijven flinke hobbels, ook voor een bedrijf dat internationaal al stevig in de wedstrijd zit. Het bouwen van een nieuwe industrie is fundamenteel anders dan opereren in een gevestigde sector, zegt Buwalda. ‘Dat vraagt om creativiteit, koppigheid en het vermogen om buiten de gebaande paden te treden.’ Hijman: ‘Ondernemen betekent ook jezelf steeds opnieuw uitvinden om niet de bottleneck van je eigen organisatie te worden.’ 👉 Lees hier hoe Perpetual Next de balans tussen ambitie en geduld vindt: https://lnkd.in/e2aXxUS9

Een verhitte discussie over een AI-project. Iedereen kijkt naar hetzelfde plan, iedereen trekt een andere conclusie, en iedereen is ervan overtuigd dat hij of zij gelijk heeft. Herkenbaar? 🧨 Zeker zijn van jezelf en dus overtuigd zijn van je eigen gelijk, is één van de vier landmijnen die op elke werkvloer verstopt liggen. 🔹 Overtuigd zijn van het eigen gelijk 🔹 De kloof tussen zeggen en doen 🔹 Verkeerd omgaan met emotionele reacties 🔹 Rechtvaardigen en excuses zoeken De meeste leiders trappen er ook op. Met één verkeerde opmerking, of een klein gebaar of onbenullig besluit. Meer is er vaak niet nodig om vertrouwen, relaties en prestaties te beschadigen. Elke landmijn is te ontmijnen, mits je ze erkent en herkent. Op MT/Sprout maken we hier met vier tips ook alvast een beginnetje mee. Lees nu het hele artikel 💡 https://lnkd.in/eEpWTgD9

Voor al die verschillende groepen die zich niet voldoende gezien of vertegenwoordigd voelen, worden steeds meer aparte podia gecreëerd. Met een eigen netwerk, een themadag of een campagne. Goed bedoeld, daar twijfelt niemand aan. Maar HR-strateeg Kirsten de Roo stelt op MT/Sprout wel een kritische vraag: maken we mensen zo juist niet extra zichtbaar als 'anders', in plaats van gewoon als collega? 🤔 Hoe meer we benadrukken dat verschillen ertoe doen, hoe meer we ze in stand houden. 💭 Eigenlijk zou niemand een apart podium nodig moeten hebben. De echte uitdaging voor inclusie zit niet in meer hokjes, vlaggen of statements, maar in het dagelijkse gedrag op de werkvloer. 🏢 Wordt iemand beoordeeld op talent en gedrag, of toch eerst op een bepaald label? De Roo pleit voor een andere insteek: niet 'hoe zorgen we dat deze groep zich gezien voelt', maar 'hoe zorgen we dat iedereen zich gezien voelt'. 🙌 'Een inclusieve cultuur hoeft zichzelf niet voortdurend te bewijzen. Die herken je niet aan wat er op posters staat. Die herken je aan hoe mensen zich gedragen wanneer er géén campagne loopt', schrijft ze. Lees het volledige artikel op mtsprout.nl 👉 https://lnkd.in/e5KuKWXY

Twijfelen en knopen doorhakken, dat staat op gespannen voet met elkaar. Toch? Nee, zegt Manfred Kets de Vries, hoogleraar leiderschapsontwikkeling aan INSEAD. Hij ziet dit soort ogenschijnlijke tegenstrijdigheden juist vaak verenigd in mensen die topprestaties neerzetten. 🧠 Ze zijn zelfverzekerd én twijfelen. Gedisciplineerd én improviserend. Competitief én sterk afgestemd op anderen. Wie daarmee leert schakelen, heeft meer veerkracht en bereikt betere resultaten, schrijft hij op MT/Sprout. 'Toppresteerders lossen spanningen niet op door één kant te kiezen. Ze ontwikkelen de vaardigheid om er dwars doorheen te opereren.' Veel organisaties sturen medewerkers in prestatiebeoordelingen juist één kant op: wees besluitvaardiger, of juist flexibeler. Dat versmalt op termijn het spectrum van leidinggevenden, waarschuwt Kets de Vries. ⚖️ Lees hoe het integreren van tegenstrijdige eigenschappen – het niet kiezen tussen twee uitersten – de sleutel is tot duurzame prestaties via de link in de comments 👇

Wat zou het kosten als een rechter oordeelt dat OpenAI bewust auteursrechten heeft geschonden voor het trainen van ChatGPT? 🧮 Mason Kortz van Harvard Law School maakt het sommetje aan de hand van The New York Times. OpenAI zou 16 miljoen artikelen hebben gebruikt zonder toestemming. Bij 10 dollar per artikel is dat 160 miljoen dollar. Bij opzettelijke schending kan het oplopen tot 50.000 dollar per artikel. Kortz noemt het zelf 'astronomische, bijna absurde schadebedragen'. 💰 The New York Times is nog maar één van de vijftig rechtszaken die inmiddels tegen OpenAI lopen. Apple heeft recent nog een zaak aangespannen over gestolen bedrijfsgeheimen. Bijna twintig families verwijten ChatGPT een rol in persoonlijke drama's, en vechten dat ook uit voor de rechtbank. Sinds juni hebben die gedupeerden er een sterke medestander bij: Florida stapte als eerste Amerikaanse staat zelf naar de rechter. Daarbij wordt ook verwezen naar 'bedrog, uitbuiting en misbruik' om de marktwaarde van OpenAI op te krikken naar 850 miljard dollar. Lees meer over de juridische nachtmerrie waarin het bedrijf zich bevindt op MT/Sprout👇 https://lnkd.in/dbRvz8cS

De discussie of merkactivisme dood en begraven is, gaat nog even door op MT/Sprout. Nadat hoogleraar marketing Peeter Verlegh aangaf dat het vooral moeilijker is geworden voor bedrijven, volgt nu de reactie van communicatie-expert Gijs Moonen. 'Vijf jaar geleden moest een merk een standpunt innemen om geloofwaardig te zijn. Vandaag moet een merk eerst geloofwaardig zijn om zich een standpunt te kunnen veroorloven.' 🤔 Bedrijven die zich uitspreken over duurzaamheid, inclusie of diversiteit worden direct getoetst op hun eigen gedrag. Uitstoot, personeelsbeleid, de samenstelling van de directie, dat telt allemaal mee. 🔍 Oppervlakkige campagnes zullen dus geen impact maken. Dat is geen slecht nieuws, maar juist het volwassen worden van merkactivisme, schrijft Moonen. Het opportunisme verdwijnt. 'Merkactivisme begint pas op het moment dat een organisatie bereid is een overtuiging jarenlang vol te houden, ook wanneer de maatschappelijke wind draait of commerciële voordelen uitblijven.' Lees het hele artikel nu op MT/Sprout 👇 https://lnkd.in/eesGgvJ2

Quizvraag: wat hebben Linda Yaccarino, Sue Gove en Stephanie Pope met elkaar gemeen?    👉 Het antwoord is dat ze alle drie als ceo werden aangesteld op het moment dat hun organisatie in zwaar weer zat. Yaccarino kreeg de leiding over het toenmalige Twitter na de overname door Elon Musk. Ze moest de exodus van adverteerders zien te stoppen, weggejaagd door haar nieuwe baas. Sue Gove werd ceo van Bed Bath & Beyond terwijl de keten afstevende op een faillissement. En Stephanie Pope moest Boeing weer op de rit krijgen nadat een deurpaneel van een toestel op 5 kilometer hoogte was losgeschoten. ⚠️ Toeval is dat niet. Vrouwen krijgen vaker een topfunctie op het moment dat het bedrijf al in de problemen zit. Het fenomeen heeft zelfs een naam: de glazen klif. Het gevaar van zo'n functie is namelijk dat ze diep kunnen vallen. Gaat het mis, dan wordt dat opvallend vaak de leider aangerekend – niet de crisis die er al was voordat zij aantrad. 📉 Wat zit er achter dit patroon? Lees het volledige artikel via de link in de comments 👇