Affection Image

Perkembangan teknologi Generative Artificial Intelligence (AI) telah mencetuskan polemik dalam industri perfileman global mengenai kelangsungan seni tradisional lawan simulasi digital. Makalah ini membincangkan penerapan "Alur Kerja Hibrid" (Hybrid Workflow)sebuah metodologi yang mengintegrasikan kecekapan komputasi AI dalam fasa pra, pembangunan, pra, produksi, dan pasca, produksi, sambil mengekalkan penggambaran fizikal bagi memelihara realisme organik. Menggunakan projek filem cereka kedua penulis sebagai kajian kes (thriller psikologi/neo, noir berdurasi sasaran 77-78 minit yang mengandungi 55 babak), kajian ini mendedahkan bagaimana Large Language Models (LLM) seperti Claude AI dan Meta AI dapat dioptimumkan sebagai "Fikiran Kedua" (Second Brain) bagi membantu pengarah dan penyunting. Hasil kajian menunjukkan bahawa realisme sinematik mutlak dicapai apabila automasi logistik dan pengiraan tempo AI digabungkan dengan keputusan intuitif, manusiawi (humanistic intuition) di meja suntingan, sekali gus membuktikan kehadiran AI sebagai pemacu kreativiti, bukan penggenti kepada seni tradisional.

Penelitian dan perbincangan terhadap watak protagonis wanita U-Wei Haji Saari dalam filem Perempuan, Isteri &… (1993) adalah agak ekstensif setakat ini. Penulisan lepas tentang watak Zaleha didokumentasi dalam beberapa perspektif dan meliputi penulisan bersifat popular dan ilmiah. Walau bagaimanapun, terdapat satu kenyataan oleh Zawawi (2004) yang menyatakan bahawa, pengarah U-Wei menggarap watak Zaleha sebagai wanita Barat, dan watak ini terperangkap di sebalik pakaian serta bahasa badan wanita Timur. Artikel ini bertujuan menjawab persoalan, "apakah bentuk 'pembentukan diri' (self-construal) watak Zaleha yang dipaparkan sebagai isteri oleh U-Wei dalam filem Perempuan, Isteri &…?". Bagi menjawab persoalan ini, tingkah laku Zaleha sebagai isteri akan berlandaskan perspektif Islam iaitu taat kepada suami, menjaga maruah diri, suami dan harta benda, mengurus rumah tangga serta sebagai pendorong dan pemberi motivasi, akan diteliti berdasarkan teori self-construal oleh Markus dan Kitayama (1991). Data bagi artikel ini diperoleh daripada reka bentuk kajian kualitatif. Sementara itu, instrumen untuk memperoleh data adalah temu bual dengan U-Wei dan kajian perpustakaan. Dapatan kajian yang dirakam dalam artikel ini adalah, self-construal watak Zaleha sebagai isteri merupakan gabungan independent self-construal dan interdependent self-construal. Namun begitu, pola kognisi, emosi dan motivasi Zaleha lebih cenderung ke arah Barat iaitu independent self-construal. Justeru, artikel ini mengesahkan kenyataan Zawawi sebelum ini, iaitu watak Zaleha adalah seorang wanita Barat yang terperangkap dalam badan seorang wanita Timur.

Kajian ini akan merungkaikan kepentingan elemen beat sheet dalam sesebuah filem aksi. Penggunaan beat sheet adalah bertujuan untuk mengetahui elemen dan struktur naratif dalam sesebuah adegan yang seterusnya menyokong dalam membangunkan sesebuah filem genre aksi. Kaedah kualitatif yang digunakan adalah untuk menentukan elemen beat sheet dalam sesebuah cerita. Black Snyder’s (2010) menyarankan bahawa elemen-elemen skrip yang juga dipanggil sebagai beat sheet perlu dihasilkan dengan lebih tersusun dan sempurna untuk memastikan penghasilan sesebuah skrip filem yang berkualiti dan seterusnya mampu menjadikan sesebuah filem itu mencapai kutipan box office semasa tayangannya. Stail adalah melihat kepada bahasa filem yang digunakan dalam sesebuah adegan yang merangkumi audio, shot , penyuntingan dan aspek mise en scene yang lain. Namun elemen beat sheet harus dititikberatkan oleh penulis skrip dalam penghasilan sesebuah filem. Penulis skrip harus peka dan tahu susunan elemen beat sheet dal...

Filem seram kontemporari Melayu secara tidak langsung sering memaparkan konflik di antara hubungan ibu dan anak perempuan sebagai (representasi) konflik semiotik dan simbolik. Konflik ini sering terjadi dalam hubungan ibu dan anak perempuan dalam naratif filem seram. Pelbagai kajian telah dibuat berkenaan watak wanita dalam filem seram di Malaysia, namun masih kurang yang menekankan kepada konflik alam semiotik dan simbolik dalam hubungan ibu dan anak perempuan. Justeru, artikel ini akan meneliti konflik semiotik dan simbolik dalam hubungan ibu dan anak perempuan dalam filem seram kontemporari Melayu, Senjakala (2011) arahan Ahmad Idham. Dengan menggunakan teori feminis psikoanalisis terutamanya konsep Abjection yang diketengahkan oleh Julia Kristeva (1982), kaedah analisis tekstual diguna pakai untuk merungkai konflik alam semiotik dan simbolik dalam hubungan ibu dan anak perempuan. Analisis mendapati filem ini cuba membawa lari tanggapan tradisional ideologi patriarki bahawa semua perkara di dalam dunia ini adalah stabil dan boleh diuruskan. Maka dengan adanya konflik semiotik dan simbolik dalam hubungan ibu dan anak perempuan ini, ia memberi ruang kepada wanita untuk berkuasa dan mengganggu-gugat ideologi dominan ini. Konflik semiotik dan simbolik ini membuktikan bahawa ideologi dominan patriarki tidak sestabil seperti yang dikatakan. Kata kunci: semiotik; simbolik; hubungan ibu dan anak perempuan; psikoanalisis; abjection

U-Wei Haji Saari menggunakan filem sebagai wadah komunikasinya untuk memaparkan isu dan budaya masyarakat Melayu. Setakat 2017, U-Wei telah menghasilkan enam buah filem antaranya, Perempuan, Isteri &… (1993), Black Widow-Wajah Ayu (1994), Jogho (1999), Kaki Bakar (2001), Buai Laju-laju (2004) dan Hanyut (2012). Filem-filem arahan U-Wei telah menerima pengiktirafan di festival-festival filem di peringkat nasional dan antarabangsa. Setakat ini filem beliau adalah yang paling banyak diangkat menjadi subjek kajian dalam bidang pengajian filem Melayu. Penulisan terawal tentang filem U-Wei dihasilkan oleh Lawrence Quek yang bertajuk “P. I. & …? Bicaranya…” pada tahun 1993. Sementara, penulisan terkini berjudul “Korpus Ilmu Filem-filem Arahan U-Wei Haji Saari” diterbitkan pada tahun 2017 oleh Nur Azliza Mohd Nor dan Nur Afifah Vanitha. Di antara penulisan pertama dan terkini terdapat lebih sepuluh artikel lain yang turut mengangkat filem-filem U-Wei sebagai subjek perbincangan. Sehubungan ...

"Rajuk" dalam budaya Melayu adalah manifestasi perasaan dalam membenarkan emosi dan intelek individu untuk menyelesaikan sesuatu permasalahan dalaman. "Rajuk" juga merupakan permainan hati yang melampaui intelek untuk melahirkan pemikiran yang lebih rasional. Kekuatan emosi menerusi konsep rajuk juga dirujuk sebagai keistimewaan yang dimiliki masyarakat Melayu. Namun begitu, penyelidikan berkaitan konsep "rajuk" dalam filem massih terbatas dan tidak meliputi filem yang diterbitkan dalam tahun 2010 dan ke atas. Objektif kajian adalah untuk menganalisis representasi rajuk dalam watak perwatakan menerusi filem bertajuk Pulang (2018). Analisis kepada watak perwatakan ini berdasarkan kepada konsep 5 jenis rajuk iaitu rajuk intelek, rajuk sebagi 'raja', rajuk yang bahagia, rajuk eksflosif dan rajuk terkurung penuh makna oleh Anuar Nor Arai (2002) dengan menggunakan metodologi analisis tekstual filem Pulang (2018). Hasil daripada penyelidikan ini mendapati rajuk dalam filem Pulang (2018) merepresentasikan rajuk intelek dan rajuk terkurung penuh bermakna serta keputusan yang dicapai setelah seseorang watak itu merajuk tidak semestinya membawa keputusan yang terbaik kepada sesebuah permasalahan. Hal ini dikaitkan dengan tahap sosio ekonomi seseorang perajuk.

Wau merupakan sejenis permainan tradisi masyarakat Melayu, terutamanya wau bulan yang menjadi ikon kepada masyarakat Kelantan. Pada masa kini, permainan wau semakin lenyap dek arus globalisasi yang serba canggih, Sedikit sebanyak pemodenan mempengaruhi pola pemikiran masyarakat yang memandang rendah pada hal yang tradisional. Bagi melestarikan permainan tradisi, bidang perfileman dilihat relevan dalam memaparkannya secara visual dan verbal. Kreativiti sutradara atau pengarah dituntut dalam menterjemahkan simbol-simbol budaya sinematik yang memberi makna kepada penonton. Telemovie, Wau Kasih (2016) terbitan Heritages Movie Sdn. Bhd. dengan kerjasama Astro Citra merupakan karya arahan Wan Mohd Rafiq dan pengarah bersama Sabri Yunus, mengisahkan seorang lelaki yang menyara keluarganya dengan mengambil upah sebagai pembuat wau bulan. Makalah adalah hasil penelitian terhadap tanda-tanda dari aspek visual dan verbal dalam telemovie Wau Kasih (2016). Metodologi kajian ini dilaksanakan seca...

Wau merupakan sejenis permainan tradisi masyarakat Melayu, terutamanya wau bulan yang menjadi ikon kepada masyarakat Kelantan. Pada masa kini, permainan wau semakin lenyap dek arus globalisasi yang serba canggih, Sedikit sebanyak pemodenan mempengaruhi pola pemikiran masyarakat yang memandang rendah pada hal yang tradisional. Bagi melestarikan permainan tradisi, bidang perfileman dilihat relevan dalam memaparkannya secara visual dan verbal. Kreativiti sutradara atau pengarah dituntut dalam menterjemahkan simbol-simbol budaya sinematik yang memberi makna kepada penonton. Telemovie, Wau Kasih (2016) terbitan Heritages Movie Sdn. Bhd. dengan kerjasama Astro Citra merupakan karya arahan Wan Mohd Rafiq dan pengarah bersama Sabri Yunus, mengisahkan seorang lelaki yang menyara keluarganya dengan mengambil upah sebagai pembuat wau bulan. Makalah adalah hasil penelitian terhadap tanda-tanda dari aspek visual dan verbal dalam telemovie Wau Kasih (2016). Metodologi kajian ini dilaksanakan seca...

* Semua penulis menyumbang sama rata terhadap kajian ini ABSTRAK Perkataan 'antropologi visual' membawa maksud mengkaji manusia melalui gambar. Ianya tidak asing tetapi jarang digunakan untuk mengenali budaya, terutama ketika menghayati representasi visual budaya dan konsep visual.Matlamat utama penyelidikan ini adalah untuk menggunakan fotografi sebagai media untuk menganalisis secara empirik konsep antropologi visual dalam budaya. Kajian ini mengkaji pentingnya pemeliharaan visual dalam budaya, menggunakan fotografi sebagai isyarat budaya. Asas teori kajian ini berdasarkan teori Terry Barrett dalam mentafsir gambar. Selanjutnya, kajian ini menggunakan kaedah pendekatan analisis deskriptif gambar sebagai pengumpulan data utama untuk menganalisis gambar-gambar daripada The Biddy's Photo dan memanfaatkan 12 elemen imej merit Professional Photographers of America, PPA. Penemuan kajian ini akan memberi kesan yang besar terhadap pemahaman masyarakat tentang pentingnya pemeliharaan fotografi budaya dan pengertian antropologi visual, serta bidang visual yang berkaitan dengan penyelidikan ini, seperti fotografi, budaya visual, dan banyak lagi. Adakah penting untuk mengenali nilai pemeliharaan budaya, terutama ketika budaya dipinggirkan, seperti masyarakat yang tidak mempunyai perwakilan fotografi daripada budaya masing-masing? Fotografi sepatutnya menjadi lebih objektif dan bermakna dalam mana-mana bidang pengajian visual dan budaya jika berdasarkan konsep antropologi visual.

Wau merupakan sejenis permainan tradisi masyarakat Melayu, terutamanya wau bulan yang menjadi ikon kepada masyarakat Kelantan. Pada masa kini, permainan wau semakin lenyap dek arus globalisasi yang serba canggih, Sedikit sebanyak pemodenan mempengaruhi pola pemikiran masyarakat yang memandang rendah pada hal yang tradisional. Bagi melestarikan permainan tradisi, bidang perfileman dilihat relevan dalam memaparkannya secara visual dan verbal. Kreativiti sutradara atau pengarah dituntut dalam menterjemahkan simbol-simbol budaya sinematik yang memberi makna kepada penonton. Telemovie, Wau Kasih (2016) terbitan Heritages Movie Sdn. Bhd. dengan kerjasama Astro Citra merupakan karya arahan Wan Mohd Rafiq dan pengarah bersama Sabri Yunus, mengisahkan seorang lelaki yang menyara keluarganya dengan mengambil upah sebagai pembuat wau bulan. Makalah adalah hasil penelitian terhadap tanda-tanda dari aspek visual dan verbal dalam telemovie Wau Kasih (2016). Metodologi kajian ini dilaksanakan secara kualitatif. Penulis melakukan pengamatan rapi terhadap video sebagai rujukan utama. Sebagai rujukan tambahan, penulis menjalankan kajian perpustakaan dan rujukan di laman sesawang terpilih untuk menyokong hujahan. Penulis menggunakan kerangka teori semiotik Charles Sanders Pierce yang memberi perhatian terhadap ikon, indeks dan simbol serta semiotik Roland Barthes digunakan sebagai kerangka teori kajian. Melalui pemerhatian yang dijalankan, penulis mendapati ikon wau bulan mempunyai persamaan dengan watak Pak Akob yang berasal dari Kelantan yang kemudiannya berpindah ke Selangor. Wau bulan tersebut juga turut memaparkan indeks utama cerita ini dengan menjelaskan sebab-akibatnya Pak Akob tinggal di negeri orang. Penulis turut mendapati bahawa wau menjadi simbol kepada rona kehidupan seorang individu di muka bumi ini dan terdapat beberapa falsafah kehidupan yang dipaparkan melalui verbal atau pengucapan
dialog pelakon. Oleh hal yang demikian, artikel ini diharapkan mampu merapatkan jurang ilmu kajian budaya tradisi dalam industri filem tempatan.

Kata kunci: Simbol, tanda, filem, wau, falsafah.

Filem seram kontemporari Melayu secara tidak langsung sering memaparkan konflik di antara hubungan ibu dan anak perempuan sebagai (representasi) konflik semiotik dan simbolik. Konflik ini sering terjadi dalam hubungan ibu dan anak perempuan dalam naratif filem seram. Pelbagai kajian telah dibuat berkenaan watak wanita dalam filem seram di Malaysia, namun masih kurang yang menekankan kepada konflik alam semiotik dan simbolik dalam hubungan ibu dan anak perempuan. Justeru, artikel ini akan meneliti konflik semiotik dan simbolik dalam hubungan ibu dan anak perempuan dalam filem seram kontemporari Melayu, Senjakala (2011) arahan Ahmad Idham. Dengan menggunakan teori feminis psikoanalisis terutamanya konsep Abjection yang diketengahkan oleh Julia Kristeva (1982), kaedah analisis tekstual diguna pakai untuk merungkai konflik alam semiotik dan simbolik dalam hubungan ibu dan anak perempuan. Analisis mendapati filem ini cuba membawa lari tanggapan tradisional ideologi patriarki bahawa semua perkara di dalam dunia ini adalah stabil dan boleh diuruskan. Maka dengan adanya konflik semiotik dan simbolik dalam hubungan ibu dan anak perempuan ini, ia memberi ruang kepada wanita untuk berkuasa dan mengganggu-gugat ideologi dominan ini. Konflik semiotik dan simbolik ini membuktikan bahawa ideologi dominan patriarki tidak sestabil seperti yang dikatakan. Kata kunci: semiotik; simbolik; hubungan ibu dan anak perempuan; psikoanalisis; abjection

A geração de significados de imagens cinematográficas é o contexto deste artigo, que tem como objetivos contribuir para a compreensão do conceito de imagem-afeção – uma modalidade de imagemmovimento – e sugerir estratégias de análise fílmica. Para tanto, apresentamos reflexões sobre imagem-movimento e imagem-afeção, na perspectiva de Deleuze, na confluência com as categorias fenomenológicas propostas por Peirce, tratamos de análise fílmica e, por fim, realizamos análises de planos-sequência do filme The revenant (O regresso, 2015), de Alejandro G. Iñárritu. Este artigo é relevante por contribuir para redimensionar a análise fílmica tendo como base parte da taxonomia para as imagens cinematográficas proposta por Deleuze.

The exchange of digital images depicting partial bodies is an iconic feature of online dating and contemporary sexuality. I build on previous writing and concepts explored by Deleuze and Guattari in regards to how such images function as "affection-images" (Deleuze, 1986). I then articulate how employing an affective structure of "faciality" (Deleuze and Guattari, 1988) that not only orients our tendencies towards certain faces, but also bodies and body parts, is of political concern in an era of digital capitalism. The reading of faces and bodies that become "facialised", that is, communicate degrees of affection through digital interfaces, contributes to an algorithmic averaging-out of desire. The key to this critique is that the digital exacerbates pre-existing "micro-fascisms". These rules of acceptance or rejection that exist on a personal level in all individuals, in collaboration with the rapid availability and processing of faces and b...

Pada tontonan pertama, ianya nampak pada saya secara tersurat, sebagai kritikan sosial golongan Melayu Muslim dipersisiran bandar, konflik diantara yang baru dan yang lama dan pertembungan dua golongan, iaitu yang ortodoks dengan yang ekstrimis. Namun pada tontonan yang kedua tidak lama selepas itu, saya ternampak filem ini dari satu sudut sedikit berlainan. Semuanya bermula pada satu syot di pertengahan, bila watak Dr. Yuen Tsu Feh (Jacqueline Mitchell) memeluk agama Islam, dan watak Nik (Dato' Rahim Razali) berkata, "Alhamdulillah, Syukur kepada Yang Maha Esa, Dr. Sofiah" "Dr. Sofiah?". Dr. Tsu bertanya lalu tersenyum. "Kenapa doktor ketawa?" Tanya Nik.

Esei ini cuba memahami hubungan simbolisme visual dengan watak dalam filem atau video naratif. Kekuatan imej membentuk satu cerita kurang dititik beratkan dalam filem tempatan. Apa yang jelas hanyalah aspek verbal sebagai pencerita dan bukannya fotografi sebagai pencerita. Kekuatan sesebuah filem adalah bergantung kepada aspek sinematografi yang luas. Simbolisme visual yang cuba dikupas ini adalah tertumpu kepada aspek visual di dalam sesebuah filem. Hubungannya dengan watak menerusi ruang komposisi adalah amat berkaitan dalam menyampaikan sebarang makna. Dalam bidang sinematografi keindahan sesebuah filem bergantung kepada bagaimana pembikin filem itu mencorakkan watak dalam ruang komposisi visual tanpa penerangan dari watak lain. Pembikin filem perlu peka isi dalaman sesebuah naratif supaya hanya imej dan visual yang simbolik sahaja akan berbicara kepada audien. Dalam filem, kandungan sesuatu yang simbolik itu adalah sebagai daya penarik kepada audien untuk membandingkan resonant ...

Penelitian dan perbincangan terhadap watak protagonis wanita U-Wei Haji Saari dalam filem Perempuan, Isteri &… (1993) adalah agak ekstensif setakat ini. Penulisan lepas tentang watak Zaleha didokumentasi dalam beberapa perspektif dan meliputi penulisan bersifat popular dan ilmiah. Walau bagaimanapun, terdapat satu kenyataan oleh Zawawi (2004) yang menyatakan bahawa, pengarah U-Wei menggarap watak Zaleha sebagai wanita Barat, dan watak ini terperangkap di sebalik pakaian serta bahasa badan wanita Timur. Artikel ini bertujuan menjawab persoalan, "apakah bentuk 'pembentukan diri' (self-construal) watak Zaleha yang dipaparkan sebagai isteri oleh U-Wei dalam filem Perempuan, Isteri &…?". Bagi menjawab persoalan ini, tingkah laku Zaleha sebagai isteri akan berlandaskan perspektif Islam iaitu taat kepada suami, menjaga maruah diri, suami dan harta benda, mengurus rumah tangga serta sebagai pendorong dan pemberi motivasi, akan diteliti berdasarkan teori self-construal oleh Markus dan Kitayama (1991). Data bagi artikel ini diperoleh daripada reka bentuk kajian kualitatif. Sementara itu, instrumen untuk memperoleh data adalah temu bual dengan U-Wei dan kajian perpustakaan. Dapatan kajian yang dirakam dalam artikel ini adalah, self-construal watak Zaleha sebagai isteri merupakan gabungan independent self-construal dan interdependent self-construal. Namun begitu, pola kognisi, emosi dan motivasi Zaleha lebih cenderung ke arah Barat iaitu independent self-construal. Justeru, artikel ini mengesahkan kenyataan Zawawi sebelum ini, iaitu watak Zaleha adalah seorang wanita Barat yang terperangkap dalam badan seorang wanita Timur.

ABSTRAK Artikel ini menganalisis elemen naratif iaitu fakta cerita (tema, watak dan latar dan plot) dan struktur plot filem bergenre aksi di Malaysia iaitu Lari (2013) arahan Ahmad Idham. Analisis ini menggunakan fakta cerita yang dikemukakan oleh Robert Stanton (1965 dan 2007) dan struktur plot yang diperkenalkan oleh Syd Field (1979 dan 2005) iaitu Paradigma Syd Field dan Blake Synder melalui bukunya bertajuk Save the Cat!: The Last Book on Screenwriting You'll Ever Need (2005). Selain itu penggunaan titik-titik plot (plot point) dalam struktur plot juga akan dianalisis bagi melihat susunan adegan yang mempengaruhi keseluruhan perkembangan cerita. Ia juga menganalisis bagaimana struktur plot kedua-dua buah filem tersebut membantu mewujudkan unsur debaran dan kejutan bersesuaian dengan filem bergenre aksi. Artikel ini diharap dapat memberi penerangan mengenai kepentingan fakta cerita dan struktur naratif dalam filem bergenre aksi. Ia juga dapat memberi panduan kepada para penul...

This article analyzes the narrative elements of the story fact (theme, character cum background and plot) and the structure of the plot of the action film genre of in `Lari (2013)` directed by Ahmad Idham. This analysis uses the fact that the story told by Robert Stanton (1965 and 2007) and the plot structure introduced by Syd Field (1979 and 2005), the Paradigm Syd Field and Blake Synder through his book Save the Cat !: The Last Book on Screenwriting You ' ll Ever Need (2005). In addition, the use of dots plot (plot point) in the structure of the plot will also be analyzed to see the arrangement of scenes that affect the overall development of the story. It also analyzes how the plot structure of the two films that helped creates the thrill and surprise element in accordance with the action film genre. This article hopes to shed light on the importance of the fact the story and narrative structure in the action film genre. It can also give guidance to the scriptwriters and film...

Abstrak The Kinta Story (1949) sebuah karya Filem Negara Malaysia (pada ketika itu dikenali sebagai Malayan Film Unit) yang mengisahkan perjuangan penduduk, pelombong dan pihak berkuasa (British) dalam mewujudkan skim menghapuskan kekacauan komunis di kawasan perlombongan bijih timah di Lembah Kinta. Setiap aspek yang divisualkan dalam filem dokumentari ini menjadi perlambangan kepada perjuangan mereka menentang ancaman pengganas komunis. Teknik penerbitan dianalisis bagi mengenal pasti mesej tertentu yang ingin disampaikan penerbit kepada penonton melalui enam sekuen filem dokumentari tersebut. Rentetan daripada faktor sosial, teknologi dan pengaruh budaya luar yang mempengaruhi tahap literasi dan pembinaan makna penonton, maka filem dokumentari The Kinta Story (1949) telah menjadi bahan sampingan secara senyap menyuntik nilai pensejarahan dan kekejaman komunis di mata masyarakat. Persoalannya, adakah mesej yang ingin disampaikan oleh filem dokumentari ini melalui teknik penerbitan...

Kertas seminar ini cuba menjelaskan hubungan estetika dengan rasa khalayak dalam filem arahan dan lakonan oleh P. Ramlee: rujukan filem PENAREK BECA (1955). Estetika adalah konsep yang berkaitan dengan keindahan, elok, berguna yang merangkumi aspek fizikal dan dalaman termasuk akal budi. Rasa ialah emosi dan perasaan yang terpendam dalam alam bawah sedar diri seseorang (unconscious). Emosi akan terangsang apabila disentuh dan diusik dengan fenomena sosiobudaya kehidupan masyarakat yang direpresentasikan melalui filem yang mampu menyentuh rasa seseorang. PENAREK BECA (1955) menyajikan penonton dengan sinematografi, lakonan dan arahan P. Ramlee yang estetikanya merangkumi estetika bentuk, rupa, nilai dan sosiologi. Estetika tersebut membangkitkan rasa marah, rasa utama yang mendominasi filem ini di samping rasa sedih, rasa riang dan rasa wira. PENAREK BECA (1955) ialah filem pertama arahan P.Ramlee yang memberi kesan estetika rasa kepada penonton.   This seminar paper tries to explain...

Kajian ini memberi fokus kepada objek formal iaitu disebut sebagai sinematik dan sistem tanda. Filem Lelaki Harapan Dunia (LHD, 2014) merupakan material teks filem yang menyelusuri pengalaman subjektif manusia dan takrifan mereka terhadap dunia khususnya dalam dunia ruang komposisi filem (memahami cara, pandangan atau perspektif dunia melalui pandangan orang lain) menjadi asas utama kajian. Dalam konteks kajian ini, teori Miles dan Huberman, dan aplikasi perisian Cinemetrics digunakan dengan pendekatan data rubrik yang kemudiannya sebagai verifikasi data keseluruhannya untuk paparan data yang lebih tersusun. Teori Semiotik Roland Barthes digunakan terhadap teks filem dan penelitian akan bertumpu bagaimana pembinaan unsur sinematik menghasilkan makna subteks. Kajian ini melihat kepada aspek teknikal gerak kerja kamera sebagai penelitian utama dalam memahami sistem tanda dan makna menerusi perisian Cinemetrics. Subteks yang signifikan ini diperoleh daripada sistem tanda semiotik yang ...

Kertas seminar ini cuba menjelaskan hubungan estetika dengan rasa khalayak dalam filem arahan dan lakonan oleh P. Ramlee: rujukan filem PENAREK BECA (1955). Estetika adalah konsep yang berkaitan dengan keindahan, elok, berguna yang merangkumi aspek fizikal dan dalaman termasuk akal budi. Rasa ialah emosi dan perasaan yang terpendam dalam alam bawah sedar diri seseorang (unconscious). Emosi akan terangsang apabila disentuh dan diusik dengan fenomena sosiobudaya kehidupan masyarakat yang direpresentasikan melalui filem yang mampu menyentuh rasa seseorang. PENAREK BECA (1955) menyajikan penonton dengan sinematografi, lakonan dan arahan P. Ramlee yang estetikanya merangkumi estetika bentuk, rupa, nilai dan sosiologi. Estetika tersebut membangkitkan rasa marah, rasa utama yang mendominasi filem ini di samping rasa sedih, rasa riang dan rasa wira. PENAREK BECA (1955) ialah filem pertama arahan P.Ramlee yang memberi kesan estetika rasa kepada penonton.   This seminar paper tries to explain...

This study analyzes signage systems and markers that have meaning in terms of character and character in the film. The Best Movies From Heaven published in 2014 were used as a study material. In the context of this research, the film is a full-text and multi-interpretative text composed of markers and markers. This corresponds to the notion of semiotic theorist Roland Barthes who developed the Pierce signage system to a wider two-stage marking marker and a sign to detonations, connotations, and myths. Detonation is what we see through the image / visual / image. The connotation is what we can think about its meaning. Therefore, the researcher formulated the following problem: how the meaning of construction in the selected film is related to character and semiotic analysis. The selection of scenes on a particular character in the movie will be reviewed for the purpose of obtaining the marking system that is being tried. This study found that a film featured The narrative of social-c...

Sejarah Dunia Perfileman Filem atau pergerakan imej (motion picture) merupakan sebuah seni visual yang dihasilkan melalui keseragaman gambar yang disusun untuk dijadikan sebuah cerita atau kisah. Kebanyakan penghasilan filem adalah berdasarkan kepada pengalaman, komunikasi, idea mahupun persepsi atau pandangan seseorang penulis dan pengarah untuk dijadikan sebagai jalan cerita di dalam sesebuah filem. Filem pada asalnya hanyalah sebuah rakaman terhadap pergerakan objek dan mengalami pembaharuan secara urutan sehingga menjadi sebuah filem yang ditayangkan pada hari ini. Biarpun dunia mengalami perubahan dari aspek teknologi dan penggunaan laman sesawang seperti Netflix, menjadi pilihan pengguna namun tayangan filem di pawagam masih relevan hari ini. Penghasilan sebuah filem bermula pada tahun 1891 menerusi Thomas Alva Edison melalui penciptaan Kinotoscope iaitu sejenis kamera dan mula dipamerkan kepada umum pada tahun 1893. Peralatan rekaan Edison dilengkapkan oleh Lumiere bersaudara, apabila kinotoscope dan projektor dijadikan satu. Penyatuan ini mampu merakam pergerakan sesebuah objek yang dikenali sebagai kamera. Filem Perancis bertajuk L'Arive'e d'un Train en Gare de la Ciotat atau the Arrival Of a Train At a Station, dikenali sebagai filem pertama di dunia. Ianya mengisahkan tentang pergerakan kereta api yang berdurasi pendek. Tayangan filem ini mendapat sambutan yang begitu baik ketika itu. Penghasilan filem di dalam dunia Cine'matographe atau Sinematografi diteruskan oleh George Millies. Beliau yang juga merupakan seorang kartunis, dan penyusun cerita layar sangat teruja melihat karya Lumiere. Beliau membuka sebuah teater yang dikenali sebagai Theatre Robert Houdin sebagai pawagam. George Millies memainkan peranan penting dalam mempengaruhi teknik kesan khas atau CGI (Computer Generated Imagery). Teknik kesan khas bermula apabila Shutter camera beliau tersekat pada ketika beliau sedang melakukan rakaman jalan raya. Hal ini telah menyedarkan beliau terhadap potensi teknik fotografi yang melahirkan kesan khas. Beliau menjadi pelopor kepada dunia perfileman melalui penciptaan peralatan perfileman seperti superimposition dan pergerakan henti atau stop motion.

Video Review : ENOUGH 2002 DISEDIAKAN OLEH : MUHAMMAD FAIQ BIN MOHD LAZIM Matric No: 827444 DISEDIAKAN UNTUK : DR. SARALAH DEVI MARIAMDARAN 1. PENDAHULUAN Dunia kini dihantui oleh pelbagai isu penindasan, kekerasan dan kekejaman golongan lelaki terhadap wanita. Kepelbagaian isu yang melibatkan pertembungan agama, diskriminasi kaum seperti rasisme (racism) juga banyak yang melaporkan telah berlaku keganasan dan kekerasan terhadap golongan wanita. Bersesuaian dengan filem yang bakal penulis berikan

ABSTRAK Persembahan sinematik atau filem boleh dikupas secara ilmiah dari berbagai sudut ilmu. Filem sebagai sebuah representasi umumnya dibincangkan secara terhad mewakili sesuatu wilayah sosiopolitik tertentu. Oleh itu, penulisan ini membincangkan idea Sinema Nasional bagi sinema Malaysia yang dikesan sebagai sesuatu yang bermasalah kerana hanya ditumpukan pada satu-satu filem atau terhad kepada ketetapan ciri nasional yang sempit. Dengan latar sedemikian, kajian ini mempermasalahkan dan mempersoalkan konsep Sinema Nasional Malaysia dengan hujahan, aspek-aspek sosiobudaya dan politik Malaysia sebagai satu wilayah bertindih dengan institusi budaya serantau melalui pengalaman merantau. Bagi penulisan ini, Malaysia dijejaki secara longue durée kerana estetika sinematik bukan sahaja menganjurkan kaitan kebudayaan serantau, malah tidak berpegang pada sesuatu yang spesifik kerana ianya bereaksi kepada keadaan sosio-politik semasa. Artikel ini mengambil pendekatan diskusi (discourse) dan pasang surut budaya dengan sokongan analisis tekstual dalam membincangkan perubahan interpretasi ruang budaya dari tiga fasa berbeza yang dibahagikan kepada era hitam-putih (1950s-1960s), era independen (1970s-1990s), dan era digital (2000an hingga kini). Filem-filem yang dipilih akan dikupas dengan kaitan isu-isu ini. Berdasarkan analisa filem-filem ini, penulisan ini mencadangkan idea sinema nasional Malaysia harus menerima idea yang sinema nasional tidak homogeny, tetapi, ianya kompleks dan cair kerana idea sinema nasional untuk sebuah negara seperti Malaysia sentiasa berubah bergantung kepada iklim politik yang sering diperbaharui oleh warganya. Kata kunci: Sinema Nasional, identiti budaya, merantau, sinematik, rasa kepunyaan. ABSTRACT The discussion on film and its cinematic representation is appropriated in the form by a variety of perspectives. Popularly, the discussion on 'film as representation' is extensively contextualized into specific sociocultural political territories. Thus, the notion of Malaysian national cinema is viewed as problematic because of the formulation of such narrow concepts as it is confined to a conventional set of characters and using specific films for analysis. Against this backdrop, this study problematizes and questions the conventional concept of Malaysian National Cinema with the argument that the socio-cultural and political aspects of Malaysia as a region are imbricating other(s) regional cultural institutions through the merantau or itinerant experience. In this paper, Malaysian films are acknowledged as longue durée as cinematic aesthetics are not only built within a specific regional culture, nor demarcated within a specific classification as they coincide within the current state of socio-political changes. Employing discourse analysis and cultural tidalectics, underpinned by textual analysis, this study discusses the changes of culture and its interpretation in three periods of Malaysian cinema: the black-and-white (1950s-1960s), independence (1970s-1990s) and digital period (2000 to present). The selected films will be discussed in relation to these issues. Based on the films analysed, this paper proposes that the idea of national cinema of Malaysia should acknowledge the idea that

Teori dan pendebatan tentang teknik penyuntingan Montage dalam sesebuah filem telah bermula sejak tahun 1920an. Nama Montage diambil daripada perkataan Perancis iaitu "Monter" yang bermaksud pertemuan iaitu suatu proses yang melibatkan dua imej filem yang berlainan digabungkan dan gabungan itu menekankan kepada sesuatu pengertian atau makna yang lain. Ia suatu kaedah dimana dua shot yang tidak barkaitan digabungkan dan menjadi maksud yang berbeza. Sergei Eisenstein merupakan seorang tokoh yang penting dalam perkembangan bidang penyuntingan kerana beliau telah mengemukakan naskhah berjudul The Film Sense. Montage sebagai pecahan yang menjadi kepingan dan tokoh yang terlibat dengan teknik Montage ialah Lev Kuleshov, Vsevolod Pudovkin, Dziga Vertov dan Sergei Eisenstein.

Kajian ini merungkai kepentingan elemen beat dalam babak dua iaitu konfrontasi dalam filem aksi "Polis Evo" (2015). Penggunaan elemen beat bertujuan meningkatkan tahap intensiti adegan-adegan yang boleh menarik perhatian audiens untuk menonton sesebuah filem aksi. Intensiti yang tinggi dalam adegan aksi contohnya akan menimbulkan emosi keterujaan dan cemas pada audiens. Analisis beat yang mempengaruhi tahap intensiti babak dua filem aksi ini dan menggunakan pendekatan Blake Snyder's (2005) yang memperkenalkan elemen beat sheet. Elemen beat tersebut terdiri daripada opening image, theme stated, set up, catalyst, debate, break into two, b-story, fun & games, mid point, bad guys close in, all is lost, dark night of the soul, break into three, finale dan final image. Elemen beat Blake Snyder ini bertujuan menjadikan aliran penceritaan sesebuah filem aksi itu lebih menarik dan tidak membosankan. Selain itu, artikel ini akan membincangkan elemen stail atau bahasa filem yang digunakan oleh pengarah untuk memvisualisasikan adegan tersebut. Stail seperti penggunaan audio, syot, teknik penyuntingan dan aspek mis-en-scene juga akan menjadikan intensiti penceritaan sesebuah filem aksi lebih tinggi dan menjadikan struktur penceritaan sesebuah filem aksi hebat dan menarik perhatian audiens untuk menonton.

Abstrak: Kajian ini menganalisis sistem tanda dan penanda yang membawa makna dalam aspek watak dan perwatakan dalam filem. Filem Terbaik Dari Langit yang diterbitkan pada tahun 2014 digunakan sebagai bahan kajian. Dalam konteks penelitian ini, filem merupakan sebuah teks yang penuh makna dan multi tafsir yang tersusun dari penanda dan petanda. Ini sesuai dengan gagasan ahli teori semiotik Roland Barthes yang mengembangkan sistem tanda Pierce kepada yang lebih luas iaitu dua tahap signifikasi penanda dan petanda kepada detonasi, konotasi dan mitos. Detonasi adalah apa yang kita lihat melalui gambar/visual/imej. Konotasi pula apa yang kita dapat fikirkan tentang maknanya. Oleh itu pengkaji merumuskan masalah sebagai berikut: bagaimana konstruksi makna dalam filem pilihan dihubungkan dengan analisis watak dan semiotik. Pemilihan adegan-adegan pada watak tertentu dalam filem akan diteliti bagi tujuan mendapatkan sistem tanda yang cuba diketengahkan. Kajian ini mendapati sesebuah filem yang memaparkan naratif hubungan sosial budaya tidak hanya semata-mata sebuah gambar bergerak tetapi banyak melibatkan mesej tertentu yang cuba disampaikan menerusi sistem tanda dan makna. Sistem tanda dan makna ini tidak mudah di perolehi dengan hanya menonton sebuah naratif dan teknik sinematografi semata-mata tetapi perlu berhubungan dengan sosial dan realiti kehidupan manusia. Filem adalah wacana dari realiti masyarakat dan berbeza dari renungan dari realiti di mana filem membentuk dan menghadirkan kembali realiti berdasarkan kod, konvensyen, dan ideologi dari kebudayaan (Sobur, 2009: 128). Karya filem dibangunkan dengan sistem tanda semata-mata yang merupakan simbol-simbol daripada verbal mahu pun non-verbal yang memiliki makna sama ada makna denotatif, mahu pun makna konotatif.

A Clockwork Orange focuses on such philosophical issues as the relationship between individual freedom and the collective good. From a moral point of view, the film contrasts established behavioral norms to maintain the social order with the possibility that individuals may be free to decide upon their own behavior. The use of close-ups in the sequences that address the question of freedom is especially relevant insofar as we interpret the close-ups as affection-images that invite the spectator to take part in the internal life of the character as a moral agent.

Filem Gravity (2013) merupakan sebuah filem Sci-fiction yang diarah oleh Alfonso Cuaron yang menyatakan situasi yang dihadapi oleh beberapa orang angkasawan yang terperangkan di angkasa. Filem Gravity (2013) ini telah dicalon dalam beberapa acara dalam 86 th Academy Awards di mana termasuklah pelakon wanita terbaik bagi watak utama yang dilakon oleh Sandra Annette Bullock seorang pelakon Amerika Syarikat, Best Picture dan sebagainya.

Spätestens seit dem furiosen Auftritt der Hackerin und Asperger-Autistin Lisbeth Salander in Stieg Larssons Kriminalroman-Trilogie (Verblendung, Verdammnis, Vergebung) ist der Autismus im öffentlichen Diskurs angekommen. Der Autismus, ein äußerst unscharfes Krankheitsbild, scheint eine Radikalisierung moderner Heldenentwürfe zu ermöglichen. In der vernetzten Welt figurieren Autisten als die genialen, aber isolierten, einsamen Hacker-Kämpfer. Dieses Paradox drückt sich auch in anderen gegenwärtigen Erzählungen aus, z.B. über die autistischen Züge des Erfinders des sozialen Netzwerkes Facebook, Mark Zuckerberg, ebenso wie des Microsoft-Gründers Bill Gates. Ich werde im Folgenden unter Einbezug der Schizoanalyse von Deleuze und Guattari den Autismus als eine Form der gesellschaftlichen Wunschproduktion der vernetzten Welt beschreiben. Das ‚immersive virtual Environment', was wir aus Computerspielen kennen, scheint im Autismus eine Handlungsform zu finden, in der sich auch ein Unbehagen an den heutigen Utopien sozialer Medien ausdrückt: Die Utopien von Transparenz, Kommunikation, Vernetzung, Teamgeist kehren sich unter den Vorzeichen des Autistischen um in unhaltbare Zumutungen der mediatisierten Welt. Geheimnis, Spionage, Informationspolitik inklusive Informationsklau und Datenmissbrauch, Isolation und Weltabkehr werden im Autistischen zu wesentlichen Kategorien eines " Unbehagen an der Moderne " 1 , das man als eine Glückspathologisierungen 2.0, also unter den Bedingungen der sozial gewordenen Medien beschreiben könnte. Doch schließen meine Ausführungen mit einem Zweifel an dieser Figuration des Autistischen in der Tradition Lara Crofts und ich empfehle einen depressiven Realismus im Sinne Lauren Berlants in der Begegnungen mit den Anti-Heldinnen der Gegenwart. Lisbeth und Pipi Lisbeth Salander ist die Heldin der drei Bücher mit den biblisch anmutenden deutschen Titeln Verblendung, Verdammnis und Vergebung. Im schwedischen Original nannte Stieg Larson den ersten Teil der Trilogien: Männer, die Frauen hassen. Larsson konzipierte die Geschichte von Lisbeth Salander im Genre des Kriminalromans. Dazu kurz eine allgemeine Genrebemerkung: Der gegenwärtige Kriminalroman in Nord-Europa wird von einem Thema regiert: sexuelle Gewalt. Dabei ist es oftmals ein schmaler Grat zwischen dem Potential diese Gewalt als Kritik an soziopolitischen Formationen, an Körperpolitiken, an 1 Charles Taylor: Das Unbehagen an der Moderne. Aus dem Englischen von Joachim Schulte. Frankfurt a.M.: Suhrkamp/Insel 1995.