Affective Capitalism

Αν ήθελε κανείς να σκεφτεί πολύ σύντομα την αισθητική του Χέγκελ θα μπορούσε να πει ότι αποτελεί μια αισθητική του περιεχομένου, σε αντίθεση με αυτήν του Αντόρνο που συνιστά σε αδρές γραμμές μια αισθητική της μορφής. Το ζήτημα ωστόσο είναι πιο σύνθετο, καθώς και οι δύο στοχαστές σκέφτονται πάνω στη διαλεκτική σχέση μορφής και περιεχομένου στην τέχνη και οι διαφορές τους έχουν μάλλον να κάνουν περισσότερο με την κατεύθυνση που παίρνει μια η διαλεκτική αυτή. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Αντόρνο, η εγελιανή αισθητική είναι μια αισθητική του περιεχομένου (νοεί δηλαδή τη μορφή ως περιεχόμενο) 1 παρά συζητά τις ίδιες τις τεχνικές και πιο γενικά τη μορφή στην τέχνη. Αυτό σημαίνει ότι ο Χέγκελ καταλαβαίνει, για παράδειγμα, το πόσο ένα έργο τέχνης πετυχαίνει τον σκοπό του με βάση το πόσο απεικονίζει μια ιδέα που αποτελεί ένα περιεχόμενο ίδιο με εκείνο της φιλοσοφίας, παρά για το πόσο άλλαξε η μουσική, επί παραδείγματι, από την είσοδο της φούγκας ως διακριτής μορφής μουσικής σύνθεσης -η οποία αποτελεί και την κορύφωση της αντιστικτικής φόρμας. 2 Μετά από αυτή την εισαγωγική παρατήρηση μπορούμε να περάσουμε στο κεντρικό ζήτημα στο οποίο φιλοδοξεί να συνεισφέρει το παρόν κείμενο που αφορά το καθ' ύλην αισθητικό καθεστώς της τέχνης στη νεωτερικότητα, σχολιάζοντας τις δύο παραπάνω, διαφορετικές -όσο και συγκλίνουσες σε αρκετά σημεία-, θεωρήσεις του καθεστώτος αυτού. Από τη μια, λοιπόν, πλευρά βρίσκεται η εγελιανή αισθητική που αναπτύσσεται σε μερικές παραγράφους της Φιλοσοφίας του Πνεύματος και κυρίως στις Παραδόσεις για την Αισθητική. Από την άλλη πλευρά, βρίσκεται η αισθητική του Αντόρνο που αναπτύσσεται παραδειγματικά στην αποσπασματική και ημιτελή Αισθητική Θεωρία του. Για να καταστεί περισσότερο σαφής η ανάπτυξη των κεντρικών θεμάτων των δύο στοχαστών είναι αναγκαίο να προβούμε, αρχικά, σε δύο πολύ

How and why has the Western culture related nudity with shame and eroticism? Being so, how is it possible that nudist clubs can socialize without displaying sexual arousal expressions nor shame? What is the process to become a nudist? In what ways is gender visible in places with naked bodies interactions? These questions find a deep and accurate response in the recent book Nakedness, Shame and Embarrassment: A Long-Term Sociological Perspective by sociologist Barbara Gornicka. She has a fine look on how behaviors and emotions are part of long-term social changes registered in the body. The book knits a reflection on attitudes and emotions linked to nudity from an Eliasian perspective throughout 8 chapters. In them, she moves between her empirical research in Club Nautica –a nudist group from Dublin, Ireland– and her theoretical reflections on Norbert Elias’ postulates on the process of civilization.

El proceso de virtualización y digitalización desarrollado durante las últimas décadas ha modificado no solo nuestra percepción del mundo, sino que ha redefinido las dinámicas económicas y políticas en las sociedades contemporáneas. Desde esta consideración, la presente investigación se propone revisar la estrecha relación entre la espectacularidad del capitalismo tecnológico y la autonomía del sujeto. Para esto: (i) a modo de base argumentativa se expone la relación entre espectáculo y economía de la imagen siguiendo la propuesta de Guy Debord; (ii) con esto, se expone y problematiza el espectáculo recurriendo a la crítica de la infoesfera de Berardi; (iii) finalmente, y como consecuencia de los puntos anteriores, se intenta dilucidar la constitución de la subjetividad social en el contexto del escenario actual de un tecno-capitalismo. Los tres momentos señalados, como notaremos, están investidos de un interés por el devenir del mundo actual, esto es, por sus configuraciones futuras que, lejos de ser una necesidad temporal, son inmanente posibilidad aún no concretada. De allí la urgente necesidad de reflexionar sobre categorías que definen tanto nuestro ser en el mundo, como nuestro ser con el mundo.

Η ομιλία διερευνά τη σχέση ανάμεσα στη ratio, την αυτοσυντήρηση και την τέχνη, στο πλαίσιο της κριτικής θεωρίας του Αντόρνο. Εξετάζεται η εσωτερική αντίφαση της ορθολογικότητας, η οποία, όταν φετιχοποιείται ως αυτοσκοπός, εκβάλλει σε μορφές ανορθολογισμού και αυτοϋπονόμευσης. Η ανάλυση επεκτείνεται στην αισθητική διάσταση της σκέψης του Αντόρνο, όπου η τέχνη, μέσω της κατασκευαστικής αρχής, συμμετέχει αλλά και αποκαλύπτει την κρίση της κυριαρχίας του λόγου όσο και τα όρια του. Τέλος, μέσω της ερμηνείας του Τέλους του Παιχνιδιού του Μπέκετ, αναδεικνύεται η δυνατότητα της τέχνης να αναστοχάζεται τον ίδιο τον λόγο, μετατρέποντας την απονοηματοδότησή του σε πεδίο αισθητικής νοηματικότητας.

Παρά τις πολλές παραλλαγές της μαρξιστικής θεωρίας για το κράτος, αυτές περιστρέφονται γύρω από τρεις κυρίως διακριτές και αντιφατικές μεταξύ τους προσεγγίσεις: τον Λενινισμό, τη σοσιαλδημοκρατία και την ανάλυση της πολιτικής μορφής. Ο Λενινισμός βλέπει το κράτος ως ένα όργανο της ταξικής καταπίεσης. Επισημαίνει δε μια παρατήρηση των Μαρξ και Ένγκελς (1996: 35), εντός του Κομμουνιστικού Μανιφέστου, σύμφωνα με την οποία το κράτος «είναι απλά η οργανωμένη δύναμη μιας τάξης για την καταπίεση κάποιας άλλης». Ο Λενινισμός βλέπει το κράτος ως τον εκτελεστικό βραχίονα της κυρίαρχης τάξης και υποστηρίζει ότι η λειτουργία της εξουσίας αντανακλά τα συμφέροντα της κυρίαρχης καπιταλιστικής φατρίας. Κατά την εμφάνισή της, η λενινιστική θεωρία για το κράτος ήρθε αντιμέτωπη με τη σοσιαλδημοκρατία. Η σοσιαλδημοκρατία αντιλαμβάνεται το κράτος ως το ουσιαστικά ανεξάρτητο και ουδέτερο πεδίο της πάλης για την πραγματοποίηση κάποιων μετασχηματιστικών κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Το ερώτημα που διαρκώς απασχολεί τη σοσιαλδημοκρατική αντίληψη αφορά το αν η οικονομία διαθέτει αυτονομία έναντι του εθνικού κράτους ή, αντίστροφα, αν το εθνικό κράτος διαθέτει αυτονομία έναντι της οικονομίας, στοιχείο που χαρακτηρίζει την υποχώρηση ή 010_Layout 1 12/10/2022 4:47 μ.μ.

Главный редактор Бибиков М. В. (Москва, Россия) -доктор исторических наук, профессор Редакционная коллегия Онуфриева Е. С. (Москва, Россия) (отв.секретарь) канд. филол. наук Гришин А. Ю. (Москва, Россия) канд. филос. наук Гришин Д.А. (Москва, Россия) Климова К. А. (Москва, Россия) канд. филол. наук, доцент Мантова Ю. Б. (Москва, Россия) канд. филол. наук Смирнова И. Ш. (Москва, Россия) Тресорукова И. В. (Москва, Россия) канд. филол. наук, доцент Торопова А. А. (Москва, Россия) канд. социол. наук Редактор Онуфриева Е. С. Редактор английского и греческого текста Онуфриева Е. С. Дизайн обложки Цанцаноглу М. К., Варламов А. А. Компьютерное макетирование Варламов А. А. Адрес редакции