Representations of Crime

This paper examines on-screen representations of female criminals. It focuses on Rayyā and Sakīna, two sisters who were arrested in Egypt in 1920 and executed in 1921. Since 1953, the sisters have inspired movies and TV series that have entrenched their myth in popular culture. Rayyā and Sakīna are at the core of narratives that bear moral imperatives on societal issues, such as the place of women in society and the relation of the nation to its margins. I will argue that, until a recent off-screen resignification, Rayyā and Sakīna have not been deeply resignified in Egyptian movies. Instead, they have been represented as natural-born killers, in line with the first Rayyā wa-Sakīna movie of 1953. What I call “the 1953 codes” – the markers that make the two characters recognizable – persist in subsequent works up until 2005.

Το κείμενο επισημαίνει ότι στη σύγχρονη κοινωνία η έννοια του κοινωνικού χώρου τείνει να αποσυνδεθεί από το πλαίσιο των οντολογικών προσεγγίσεων που αναδείκνυαν σταθερές δομές και ταυτότητες προς όφελος μιας φαινομενολογικής οπτικής που τον βλέπει ως ένα ρευστό πεδίο κοινωνικής αλληλόδρασης που ενσωματώνει μια πολλαπλότητα νοημάτων, ταυτοτήτων και κοινωνικών σημασιών. Σε αυτήν την προσέγγιση ο κοινωνικός χώρος εξετάζεται με όρους  συμβόλων, δικτύων κοινωνικών σχέσεων και πολιτισμικών διαχύσεων. Η εργασία αναδεικνύει τη σημασία της χρήσης των νέων μέσων επικοινωνίας και τεχνολογίας στη συγκρότηση και τη διαχείριση των κοινωνικών και πολιτισμικών ταυτοτήτων και προσεγγίζει  τις δικτυακές κοινότητες που διαμορφώνονται στον κυβερνοχώρο ως ανοικτές δομές πολιτισμικής δράσης που διαμεσολαβούν και επανερμηνεύουν την κοινωνική πραγματικότητα. Στη βάση αυτής της οπτικής αξιοποιείται η έννοια της ετεροτοπίας (heterotopias) του Φουκώ για να επισημανθεί η εμφάνιση νέων διαμεσολαβημένων από την τεχνολογία περιφερειακών πλεγμάτων εξουσίας και αντίστασης που φτιάχνουν νέους όρους για τη διαπραγμάτευση του νοήματος. Οι κοινότητες του κυβερνοχώρου ως ανοικτά αλληλεπιδραστικά πολιτισμικά συστήματα από τη μία πλευρά συμβάλλουν στην ενίσχυση της κατανάλωσης, του κομφορμισμού, της επιτήρησης και της κοινωνικής ιεραρχίας και από την άλλη αφήνουν περιθώρια για την αποδόμηση κυρίαρχων αξιακών συστημάτων επιτρέποντας ρωγμές, αμφισβητήσεις και αμφιθυμίες.

The article emphasises the importance of the use of new media and technologies in the constitution and management of social and cultural identities and considers the networked communities that form in cyberspace as open structures of cultural action that mediate and reinterpret social reality. Building on this perspective, Foucault's notion of heterotopias is used to emphasise the emergence of new technology-mediated peripheral networks of power and resistance that create new conditions for the negotiation of meaning. Cyberspace communities as openly interactive cultural systems contribute to the reinforcement of consumption, conformity, surveillance and social hierarchy on the one hand, and on the other hand leave room for the deconstruction of dominant value systems by allowing for disruption, contestation and ambiguity.

The article deals with space as a network of meaningful social relations and uses the Foucauldian concept of heterotopia to analyze the newly emerged virtual communities of different groups of activists and members of social movements as places of resistance in cyberspace. It is a hybrid form of cyber activism that transforms traditional tactics of political protest and brings to the forefront alternative forms of collective action and political dissent.

Το άρθρο διερευνά το χώρο ως ένα δίκτυο κοινωνικών σχέσεων και χρησιμοποιεί τη Φουκωλτική έννοια της ετεροτοπίας για να αναλύσει τις νεοεμφανιζόμενες εικονικές κοινότητες ομάδων ακτιβιστών και μελών κοινωνικών κινημάτων ως τόπους αντίστασης στον κυβερνοχώρο. Είναι μια υβριδική μορφή ακτιβισμού στον κυβερνοχώρο που μεταμορφώνει τις παραδοσιακές τακτικές πολιτικής διαμαρτυρίας και φέρνει στο προσκήνιο εναλλακτικές μορφές συλλογικής δράσης και πολιτικής διαφωνίας.

The accuracy of the Content should not be relied upon and should be independently verified with primary sources of information. Taylor and Francis shall not be liable for any losses, actions, claims, proceedings, demands, costs, expenses, damages, and other liabilities whatsoever or howsoever caused arising directly or indirectly in connection with, in relation to or arising out of the use of the Content. This article may be used for research, teaching, and private study purposes. Any substantial or systematic reproduction, redistribution, reselling, loan, sub-licensing, systematic supply, or distribution in any form to anyone is expressly forbidden.

Στο βιβλίο αυτό αναλύονται τα επιτεύγματα της σύγχρονης ψυχολογίας και παιδαγωγικής. Αρχίζει με μια γενική θεώρηση των επιστημονικών κλάδων που έχουν ως αντικείμενο την προβληματική του φαινομένου της αγωγής, όπως τούτο παρουσιάζεται σήμερα στην οικογένεια, στο σχολείο, στην ευρύτερη κοινωνία, στις ομάδες συνομηλίκων, στα ιδρύματα ελεύθερου χρόνου, σε θέματα εκπαίδευσης μειονοτήτων, στη διδακτική μαθημάτων κ.ά. Παρουσιάζονται σύγχρονες έρευνες που εξετάζουν το σύνολο μεταβολών που συμβαίνουν στον ανθρώπινο ψυχισμό υπό την επίδραση του συνεχώς μεταδομούμενου περιβάλλοντος (φυσικού, κοινωνικού, οικολογικού), από τη στιγμή της σύλληψης μέχρι το θάνατο του ατόμου.

The current study wishes to investigate the level of emp owe rme n t of people in treatment within the prison system or after their release, through education. It also attempts to identify the ways in which education reinforces their personal development and t r e a t m e n t  p r o g r e s s . Finally, it aims at emphasizing the training interventions of a
treatment facility as means of dealing with the exclusion of this group of people on a s o c i a l and p r o f e s s i o n a l level. The outcomes of the study showed a high correlation between the training provided while in treatment and the empowerment of these individuals with regard to their personal and social improvement. A high correlation was shown between training and the reinforcement of self-confidence and self-sufficiency of this population. These variables are of particular importance for positive treatment outcomes and the social rehabilitation of this population. The outcomes of the study may be used for the better planning of training programs for people in treatment for drug addiction, as well as for incarcerated and recently released populations. The
evidence is supported by both the Greek and international literature, as well as the findings of comparable research attempts. The reinforcement of these individuals through empowering and at the same time liberating training facilitates and underlines the systemic relationship and interaction between treatment and training. Education is
the predominant means of waiving social and work force exclusion. This is realized not only by the knowledge and expertise offered, but through social activation and personal transformation.

The Voyeurism (Offences) Act 2019 amended the Sexual Offences Act 2003 to introduce a new offence that would seek to tackle so‐called ‘upskirting’. Whilst it originated as a Private Members Bill, it was quickly taken over by the Government following a backbench blocking manoeuvre. The Act ostensibly seeks to fill a loophole that exists within the law and to protect the sexual autonomy and inherent dignity of women. Instead, I will argue, the legislation deals with a niche area and is a wasted opportunity. Parliament chose to kick the issue into the long grass, from where it will be difficult to recover, with parliamentary time likely to be scarce over the coming years.

Published articles in the column CRIME of magazine Limeniki Rota of PEALS for the period 2010-2015. Scientific information for the Coast Guard officers in the subjects of violence and crime, cross-border organized crime and operational action of the Coast Guard.

Δημοσιευμένα άρθρα στη στήλη ΈΓΚΛΗΜΑ του περιοδικού Λιμενική Ρότα της ΠΕΑΛΣ την περίοδο 2010-2015. Επιστημονική ενημέρωση των στελεχών του Λιμενικού Σώματος για τη βία και το εγκληματικό φαινόμενο, την διασυνοριακή οργανωμένη εγκληματικότητα και την επιχειρησιακή δράση του Λιμενικού Σώματος.

Ε Ει ισ σα αγ γω ωγ γι ικ κά ά ¶ÔÏÏÔ› ıˆÚËÙÈÎÔ› Î·È ÂÚ¢ÓËÙ¤˜ ¤¯Ô˘Ó ˘ÔÁÚ·ÌÌ›ÛÂÈ ÙË Û˘Ì‚ÔÏ‹ Ù˘ Ù¤¯Ó˘ ÁÂÓÈÎfiÙÂÚ· Î·È ÂȉÈÎfiÙÂÚ· Ù˘ Ù¤¯ÓËÙ Ô˘ ı¿ÙÚÔ˘ ÛÙÔ ‰ ‡ÛÎÔÏÔ Î·È ÔÏ˘Û ‡ÓıÂÙÔ ¤ÚÁÔ Ù˘ ÂÎ-·›‰Â˘Û˘1 ·˘Ùfi ÈÛ¯ ‡ÂÈ ·ÎfiÌË ÂÚÈÛÛfiÙÂÚÔ ÁÈ· ÙË ‰È·Ô-ÏÈÙÈÛÌÈ΋ ÂÎ·›‰Â˘ÛË Î·È ·ÁˆÁ‹ ÛÙȘ Û ‡Á¯ÚÔÓ˜ ÔÏ˘Ô-ÏÈÙÈÛÌÈΤ˜ ÎÔÈӈӛ˜. √È Ó¤ÔÈ, ˘Ô‰˘fiÌÂÓÔÈ ‰È¿ÊÔÚÔ˘˜ ÚfiÏÔ˘˜, ·ÊÂÓfi˜ ·Ó·-Î·Ï ‡ÙÔ˘Ó ÙȘ ÔÌÔÈfiÙËÙ˜ ÌÂÙ·Í ‡ ÙÔ˘˜, ·ÊÂÙ¤ÚÔ˘ ‰Â ‰È¢-Ú ‡ÓÔ˘Ó Ì¤Û· ·fi ¤Ó· ÌÂÁ¿ÏÔ Â ‡ÚÔ˜ ı·ÙÚÈÎÒÓ ‰Ú·ÛÙË-ÚÈÔÙ‹ÙˆÓ Î·È Ù¯ÓÈÎÒÓ ÙȘ ‰˘Ó·ÙfiÙËÙ˜ Ô˘ ÙÔ˘˜ ÚÔÛʤÚÂÈ ÙÔ ‰È·ÊÔÚÂÙÈÎfi ÔÏÈÙÈÛÌÈÎfi ÂÚÈ‚¿ÏÏÔÓ ÚÔ¤Ï¢Û˘2. ÃÚË-ÛÈÌÔÔÈÒÓÙ·˜ ÙË ı·ÙÚÈ΋ ÁÏÒÛÛ· ηٷʤÚÓÔ˘Ó Ó· ·Ú-ıÚÒÛÔ˘Ó ÙÔ ‰ÈÎfi ÙÔ˘˜ ÏfiÁÔ, ·Ó·Ù ‡ÛÛÔÓÙ·˜ Û˘Á¯ÚfiÓˆÙ ËÓ ÂÎÊÚ·ÛÙÈ΋ ÙÔ˘˜ ÈηÓfiÙËÙ·˙‰È·ÌÔÚÊÒÓÔ˘Ó ÙËÓ ÚÔ-ÛˆÈÎfiÙËÙ¿ ÙÔ˘˜ ·ÔÎÙÒÓÙ·˜ Û˘Ó›‰ËÛË Ù˘ ‰È΋˜ ÙÔ˘Ù ·˘ÙfiÙËÙ·˜, ηıÒ˜ Î·È Ù˘ Ù·˘ÙfiÙËÙ·˜ ÙˆÓ ¿ÏψÓ. ªÂ ·˘-Ùfi ÙÔÓ ÙÚfiÔ, ηٷʤÚÓÔ˘Ó Ó· ·Ô‚¿ÏÔ˘Ó Êfi‚Ô˘˜, ÚÔ-ηٷϋ"ÂȘ, Ê˘ÏÂÙÈΤ˜ Û˘ÁÎÚÔ ‡ÛÂȘ Î·È Ú·ÙÛÈÛÙÈΤ˜ Û˘ÌÂ-ÚÈÊÔÚ¤˜3. ∞Ó ÙÔ ı¤·ÙÚÔ Â›Ó·È ·Ú·ÁˆÁ‹ Î·È ÌÂÙ¿ÊÚ·ÛË ÓÔ‹-Ì·ÙÔ˜, ‰ËÌÈÔ˘ÚÁÈÎfi ·È¯Ó›‰È Û˘Ó›‰ËÛ˘, ηٷ-Û΢‹˜ Î·È ·Ó·Î·Ù·Û΢‹˜ Ù˘ Ù·˘ÙfiÙËÙ·˜ Î·È Î·Ù' Â¤ÎÙ·ÛË ‰È·‰Èηۛ· Û˘ÓÂÓÓfiËÛ˘ Ì ÔÓ «¿ÏÏÔ», ÙfiÙÂ Ë ı·ÙÚÈ΋ ·ÁˆÁ‹ Â›Ó·È Û‹ÌÂÚ· ·Ó·Áη›· fiÛÔ ÔÙ¤ ¿ÏÏÔÙÂ. ∫·È Â›Ó·È ·Ó·Áη›· ÁÈ·Ù› ÌÔÚ› Ó· Û˘Ì‚¿ÏÂÈ ˆ˜ Ï·›ÛÈÔ ·ÁˆÁ‹˜ ÛÙËÓ Î·ÏÏȤÚÁÂÈ· Î·È ÙËÓ ·Ó¿Ù˘ÍË ÂÎÂ›ÓˆÓ ÙˆÓ ÂÈÎÔÈÓˆÓÈ·ÎÒÓ ‰Â-ÍÈÔÙ‹ÙˆÓ -fiˆ˜ ÂÓÛ˘Ó·›ÛıËÛË, ÎÚÈÙÈ΋ ÛÙ¿ÛË ·¤Ó·ÓÙÈ ÛÙÔ˘˜ ÚfiÏÔ˘˜-Ô˘ Â›Ó·È ··Ú·›ÙËÙ˜ ÁÈ· ÙË ÁfiÓÈÌË Û˘Ó ‡·ÚÍË ÙˆÓ ˘ÔÎÂÈÌ¤ÓˆÓ Û ÌÈ· Ô-Ï˘ÔÏÈÙÈÛÌÈ΋ ÎÔÈÓˆÓ›·. 4 99

Στο κεφάλαιο αυτό γίνεται αναλυτική παρουσίαση της διδακτικής μεθοδολογίας που είναι δυνατό να εφαρμοστεί στο πεδίο των αγροτικών θεμάτων σε περιβάλλον συνεχιζόμενης επαγγελματικής κατάρτισης και εκπαίδευσης.  Στο κεφάλαιο παρουσιάζονται τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του πληθυσμού στόχου και παρουσιάζεται τεκμηριωμένα και με χρήση κατάλληλων παραδειγμάτων και ασκήσεων ανατροφοδότησης η καταλληλότητα της χρήσης συγκεκριμένων εκπαιδευτικών τεχνικών.

Στο συγκεκριμένο άρθρο γίνεται μια παρουσίαση στοιχείων από την βιογραφία και το πρώιμο έργο του καθηγητή Peter Jarvis. Πρόκειται για το πρώτο κείμενο που παρουσιάζει το έργο και τη συμβολή του σπουδαιότερου εν ζωή, μελετητή της εκπαίδευσης ενηλίκων και της δια βίου μάθησης.

Το κείμενο αυτό είναι μια επιστημονική συνέντευξη που προετοίμασε και υλοποίησε ο συγγραφέας με τον Dr. Colin Griifn ο οποίος είναι ένας από τους πιο σημαντικούς κοινωνιολόγους της εκπαίδευσης ενηλίκων και της διά βίου μάθησης, συγγραφέα του πολύ γνωστού βιβλίου Adult Education as a Social Policy καθώς και των σημαντικότερων κειμένων κριτικής πάνω στην εισαγωγή του όρου «διά βίου μάθηση» στην εκπαιδευτική πολιτική.  Στη συνέντευξη συζητούνται ζητήματα όπως η ιδιαιτερότητα της εκπαίδευσης ενηλίκων,  ο όρος «δια βίου μάθηση», η ανάπτυξη της εκπαίδευσης από απόσταση και η αποτελεσματικότητα της ηλεκτρονικής μάθησης.

Το κείμενο αυτό είναι μια από τις σημαντικότερες επιστημονικές συζητήσεις που έγιναν στη χώρα μας. Η συζήτηση είχε ως κεντρικό πρόσωπο τον καθηγητή Jack Mezirow και συνομιλητές τον πρώτο από τους επιμελητές του άρθρου αλλά και άλλους επιστήμονες της εκπαίδευσης ενηλίκων από τη χώρα μας όπως οι Αλέξης Κόκκος, Δημήτρης Βεργίδης, Θανάσης Καραλής, Κώστας Μάγος, Άγγελος Ευστράτογλου, Άννα Τσιμπουκλή κ.α. Στη συζήτηση αναπτύσσονται ζητήματα που αφορούν στη θεωρητική θεμελίωση της θεωρίας της μετασχηματίζουσας μάθησης καθώς και ζητήματα πρακτικής εφαρμογής της θεωρίας στο πεδίο της εκπαίδευσης ενηλίκων.

Το κείμενο αυτό περιέχει την επιστημονική συνέντευξη που προετοίμασε και υλοποίησε ο συγγραφέας με συνομιλητές τους: (α) καθ. Patricia Cranton, (β) Dr. Ilhan Kucukayadin, (γ) καθ. Daniel Glisczinski, και (δ) τον καθ. Αλέξη Κόκκο, με σκοπό να διευκρινιστούν συγκεκριμένες έννοιες που αφορούν στη θεωρία της μετασχηματίζουσας μάθησης και της μετασχηματιστικής εκπαίδευσης ενηλίκων (γνωστικές διεργασίες, μη-γνωστικές διεργασίες, κ.λπ.). Επίσης στη συνέντευξη αυτή έγινε μια πολύ σημαντική συνεισφορά στην κατανόηση της πρακτικής που συνοδεύει τη θεωρία αυτή μέσα από τον προσδιορισμό των ορίων μεταξύ της διευκολυντικής πρακτικής που ασκούν οι εκπαιδευτές ενηλίκων στο πλαίσιο της μετασχηματίζουσας μάθησης και της ψυχοθεραπείας.

Expert opinion is often sought during the process of developing educational policy. The " insider " opinion is considered of significant importance for the field of adult education especially when we are dealing with decision-making. Decisions related to critical issues dealing with the professional development of adult educators, the distribution of educational resources and the orientation of the research priorities of the field, require critical thinking and reasoning. Therefore, it seems sensible not to support decision-making processes with individual views or general opinions. On the other hand, the organisational requirements of collecting, analysing, refining and validating the opinion of a group of experts may be a time-consuming and resource-demanding process. Thus, such a process may often be overlooked, resulting in biased, ill-defined, and unreliable decisions. The classical Delphi procedure offers decision-makers a user-friendly, reliable and systematic strategy for the collection and refinement of critical information. This paper reviews the literature relating to the Delphi procedure, provides a rationale for its use by describing advantages and disadvantages and presents an example of its implementation, which was applied in order to define a list of research priorities for the field of adult education in Greece.

Στην εργασία αυτή παρουσιάζουμε και συζητάμε τον ρόλο των αποπροσανατολιστικών βιωμάτων στη διαμόρφωση της αντίληψης των εκπαιδευτών ενηλίκων σχετικά με τη λειτουργία τους. Το πραγματολογικό υλικό που παρουσιάζεται συγκεντρώθηκε με τη χρήση μιας εκδοχής της βιογραφικής μεθόδου, που θεωρείται ως η πλέον καταλληλότερη μέθοδος για τη μελέτη του φαινομένου της μάθησης στο πλαίσιο της θεωρίας του Mezirow, ενώ για την ανάλυση του πραγματολογικού υλικού εφαρμόστηκε η ολιστική ανάλυση του περιεχομένου της αφήγησης. Σύμφωνα με τη θεωρία της μετασχηματίζουσας μάθησης τα αποπροσανατολιστικά βιώματα συμβάλλουν στη διαμόρφωση του πλαισίου αναφοράς ενός ατόμου, στο βαθμό που ως κομβικά σημεία μιας βιογραφίας οδηγούν στη λήψη αποφάσεων ή στην υιοθέτηση νέων συμπεριφορών. Στην εργασία αποσαφηνίζεται ο συγκεκριμένος όρος. Με τον όρο αποπροσανατολιστικά βιώματα εννοούμε εκείνες τις εμπειρίες του βίου μας όπου καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε μια ατομική ή κοινωνική κατάσταση που δεν βρίσκεται σε συμφωνία με τον τρόπο που κατανοούμε τον εαυτό μας και τον κόσμο σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, δηλαδή μια κατάσταση που βρίσκεται σε δυσαρμονία με την τρέχουσα βιογραφία μας.  Τα αποπροσανατολιστικά βιώματα είναι σύμφωνα με τον Mezirow αλλά και άλλους στοχαστές οι αφορμές για την εμπλοκή ενός ατόμου σε μια μαθησιακή διεργασία το αποτέλεσμα της οποίας διαμορφώνει την ατομική μας ταυτότητα.

—Crime reporters and police public information officers struggle over control of the messages that the public receives on crime. This study is based on national surveys of both groups in the United States and measures their perceptions on message control, use of social media, and the handling of body camera footage and public records.

Η εργασία αυτή έθεσε ως στόχο να συμβάλει στην προβληματική που αφορά τους τρόπους με τους οποίους η εκπαίδευση μπορεί να βοηθήσει στην επιτυχή σχολική πορεία των μαθητών/τριών που προέρχονται από χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα. Τα θέματα, των οποίων επιχειρείται η ανάπτυξη αφορούν:
• Πρώτον, στο ρόλο που διαδραματίζει ο εκπαιδευτικός θεσμός στην κοινωνική αναπαραγωγή.
• Δεύτερον, στις δυνατότητες των υποκειμένων να υπερκεράσουν τους «δομικούς» περιορισμούς και
• Τρίτον, στα βασικά στοιχεία μιας «διδακτική της ισότητας», δηλαδή στις γενικές και ειδικότερες αρχές της καθημερινής πρακτικής των εκπαιδευτικών στο σχολείο και στην τάξη.

·Ó·Ê¤ÚÔ˘Ó Ì¿ÏÈÛÙ· fiÙÈ fiÙ·Ó ÔÈ ÂÎ·È‰Â˘ÙÈÎÔ› ‰ÂÓ ÂÊ·ÚÌfi˙Ô˘Ó Ì¤ÙÚ· ÚfiÏË"˘ ‹ ·Ú¤Ì‚·Û˘ ÂÓ¿ÓÙÈ· ÛÙȘ Û˘-ÌÂÚÈÊÔÚ¤˜ ÂΛӘ ÙˆÓ Ì·ıËÙÒÓ/ÙÚÈÒÓ Ô˘ Û¯ÂÙ›˙ÔÓÙ·È Ì ÙÔÓ ÂÎÊÔ‚ÈÛÌfi, ÙfiÙ ÂÓ-‰Â¯Ô̤ӈ˜ Î·È Ó· ÙÔÓ ÂÓÈÛ¯ ‡Ô˘Ó (Espelage & Swearer, 2003). ∞fi"ÂȘ ÙˆÓ ÂÎ·È‰Â˘ÙÈÎÒÓ ÁÈ· ÙÔÓ ÂÎÊÔ‚ÈÛÌfi øÛÙfiÛÔ, Ë ¤Ú¢ӷ Ô˘ ·ÊÔÚ¿ ÙȘ ·fi"ÂȘ ÙˆÓ ÂÎ·È‰Â˘ÙÈÎÒÓ ÁÈ· ÙÔÓ ÂÎÊÔ‚ÈÛÌf ‹ÚÍ ÂÚÈÔÚÈṲ̂ÓË. ª›· ·fi ÙȘ ÚÒÙ˜ ÌÂϤÙ˜, ÛÙËÓ ÔÔ›· Û˘ÌÌÂÙ›¯·Ó 138 ÂÎ-·È‰Â˘ÙÈÎÔ› ÚÔÛ¯ÔÏÈ΋˜, ÚˆÙÔ‚¿ıÌÈ·˜ Î·È ‰Â˘ÙÂÚÔ‚¿ıÌÈ·˜ ÂÎ·›‰Â˘Û˘, ‹Ù·Ó ·˘Ù‹ ÙÔ˘ Boulton (1997). ™˘ÓÔÙÈο, ‚Ú¤ıËΠfiÙÈ ÔÈ ÂÎ·È‰Â˘ÙÈÎÔ› ·ÓÙÈÏ·Ì‚¿ÓÔÓٷȘ ÂÎÊÔ‚ÈÛÌfi ÌÂÙ·Í ‡ ÙˆÓ Ì·ıËÙÒÓ/ÙÚÈÒÓ Î˘Ú›ˆ˜ ÙȘ ۈ̷ÙÈΤ˜ ÂÈı¤ÛÂȘ, ÙȘ ÏÂ-ÎÙÈΤ˜ ·ÂÈϤ˜ Î·È ÙÔÓ ÂÍ·Ó·ÁηÛÌfi, ÂÓÒ ·ÓÙ›ıÂÙ· ‰ÂÓ ·ÓÙÈÏ·Ì‚¿ÓÔÓÙ·È ˆ˜ ÂÎÊÔ-‚ÈÛÌfi ÙȘ ¤ÌÌÂÛ˜ ÌÔÚʤ˜, fiˆ˜ Ë ·ÔÌfiÓˆÛË, Ë ·fiÚÚÈ"Ë Î·È Ë ‰È¿‰ÔÛË ÊËÌÒÓ. ∂ÎÊÔ‚ÈÛÌfi˜ ÛÙÔ Û¯ÔÏÂ›Ô 67 ∂ÎÊÔ‚ÈÛÌfi˜ ÛÙÔ Û¯ÔÏÂ›Ô 69

τεύχος 2 -µάρτιος 2006 αθηναϊκήεπιθεώρησησύγχρονηςτέχνης ·. ¶∞ƒ∞Ãøƒ∏™∏: °∫∞ §∂ƒπ ∞¢ ¶ÂÚȯfiÌÂÓ· ™¯Â‰È¿ÛÌ·Ù· ™˘Ó¤ÓÙ¢ÍË ∏ ÃÚÈÛÙÈ¿Ó· ™Ô ‡ÏÔ˘ ÌÈÏ¿ÂÈ ÛÙÔÓ ∞˘ÁÔ˘ÛÙ›ÓÔ ∑ÂÓ¿ÎÔ ∏ÌÈÙÂÏ‹˜ ÌÔÓÙÂÚÓÈÛÌfi∏ ¢¤ÛÔÈÓ· ∑¢ÎÈÏË ÁÚ¿ÊÂÈ ÁÈ· ÙËÓ ¤ÎıÂÛË ÙÔ˘ Marcus Amm H ÎÚÈÙÈ΋ ıˆڛ· Î·È Ë Ù¤¯ÓË ÙÔ˘ '70 ÛÙËÓ ∂ÏÏ¿‰· ∏ ∂ÈÚ‹ÓË °ÂÚÔÁÈ¿ÓÓË ÁÚ¿ÊÂÈ ÁÈ· ÙËÓ ¤ÎıÂÛË ÙÔ˘ ∂ıÓÈÎÔ ‡ ªÔ˘ÛÂ›Ô ™ ‡Á¯ÚÔÓ˘ ∆¤¯ÓË√ È Ù›ÙÏÔÈ ÙˆÓ ÂÈÎfiÓˆÓ Â›Ó·È ÂÓ‰ÂÈÎÙÈÎÔ› ∏ £¤ÏÁÂÈ· ¶·¿ ÁÚ¿ÊÂÈ ÁÈ· ÙËÓ ¤ÎıÂÛË ÙÔ˘ µ·Û›ÏË ¶ÔÏ˘¯ÚÔÓ¿ÎË Sublime Re-placements O ÃÚÈÛÙfiÊÔÚÔ˜ ª·Ú›ÓÔ˜ ÁÚ¿ÊÂÈ ÁÈ· ÙËÓ ¤ÎıÂÛË ÙÔ˘ µ·ÁÁ¤ÏË °Îfiη ∞ÓÒ‰˘Ó˜ ·ÔÎÚȤ˜ √ £ÂfiÊÈÏÔ˜ ∆Ú·ÌÔ ‡Ï˘ ÁÚ¿ÊÂÈ ÁÈ· ÙËÓ ¤ÎıÂÛË Ù˘ ¢‹ÌËÙÚ·˜ µ¿ÌÈ·ÏË Christopher Condo & George Wool ∏ ™Ù·˘ÚÔ ‡Ï· ∆Û‚¿ ÁÚ¿ÊÂÈ ÁÈ· ÙËÓ ¤ÎıÂÛË ÙÔ˘ Christopher Wool Î·È ÙÔ˘ George Condo ∂ÈÛΤ"ÂÈ∏ ∫·ÙÂÚ›Ó· ¡›ÎÔ˘ Û˘Ó·ÓÙ¿ ÙÔÓ Sebastien Marteau µÈ‚ÏÈÔÎÚÈÙÈ΋ √ °ÈÒÚÁÔ˜ ∆˙ÈÚÙ˙ÈÏ¿Î˘ ÁÚ¿ÊÂÈ ÁÈ· ÙÔ ‚È‚Ï›Ô ∏ ÔÓÂÈÚÈ΋ ˘Ê‹ Ù˘ Ú·ÁÌ·ÙÈÎfiÙËÙ·˜ÙÔ˘ ÃÚ‹ÛÙÔ˘ µ·Î·ÏfiÔ˘ÏÔ0 3 08 14 16 24 26 30 34 36 40

Οι ΚΟΣ έχουν αποτελέσει για πολλά χρόνια από το 1965 το μέσο εκλογής των οδοντιάτρων για την πρόληψη της τερηδόνας των μασητικών επιφανειών.
Η χρήση των sealants σήμερα στις μασητικές επιφάνειες θεωρείται ότι είναι τριπλής κατεύθυνσης. Προληπτική χρήση για την πρόληψη εγκατάστασης της τερηδόνας σε υψηλού κινδύνου για ανάπτυξη τερηδόνας μασητικές επιφάνειες. Παρεμβατική χρήση στις περιπτώσεις δυσκολίας διάγνωσης ενεργούς ή στάσιμης τερηδόνας και θεραπευτική όταν τοποθετούνται σε διαπιστωμένες αρχόμενες τερηδόνες, με στόχο την αναχαίτιση εξέλιξης ή στασιμότητα της βλάβης.

Δημοσιεύονται τρεις εργασίες:α) Παρουσίαση του πρώτου ελληνικού βιβλίου "Φυσιολογίας" του 1798. β) "Το ύδωρ γενικόν φάρμακον" κατά τον ιατρό Κήρυκο Χαιρέτη, 198. γ)Η συμβολή του ιατροφιλοσόφου Κήρυκου Χαιρέτη (1756-1830) στην έκδοση θρησκευτικών βιβλίων.

voyeurism. This paper examines current statutes relating to voyeurism to determine if these laws are adequate or if new legislation is required to combat video voyeurism. Some of the areas covered include: the nature of video voyeurism, challenges faced by law enforcement, and the challenges faced by lawmakers attempting to write legislation which will clearly criminalize the behavior.

Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να διερευνήσει αν ο τρόπος με τον οποίο οι μητέρες αντιλαμβάνονται το ρόλο τους απέναντι στην επιτυχία του παιδιού τους στο σχολείο και στη μελλοντική του ζωή συνδέεται με την απόφασή τους να αναζητήσουν βοήθεια, όταν το παιδί παρουσιάζει χαμηλή επίδοση και δυσκολίες μάθησης. Συγκρίνονται οι απόψεις μητέρων που παρέπεμψαν τα παιδιά τους για ψυχοπαιδαγωγική αξιολόγηση σε κάποια διαγνωστική υπηρεσία λόγω της χαμηλής επίδοσης και των δυσκολιών μάθησης και μητέρων που δεν έχουν παραπέμψει τα παιδιά τους παρά τη χαμηλή επίδοση και τις δυσκολίες μάθησης που αντιμετωπίζουν. Είκοσι-δυο μητέρες που παρέπεμψαν τα παιδιά τους και δεκατρείς μητέρες που δεν παρέπεμψαν τα παιδιά του συμμετείχαν σε ατομικές ημιδομημένες συνεντεύξεις, η ανάλυση των οποίων βασίστηκε στη φαινομενολογική μέθοδο. Εντοπίστηκαν διαφορές ανάμεσα στις δυο ομάδες, οι οποίες δείχνουν ότι οι μητέρες που παραπέμπουν αντιλαμβάνονται ως κομμάτι του ρόλου τους την ενίσχυση και ενεργοποίηση του παιδιού τόσο στην εκτέλεση των σχολικών καθηκόντων, όσο και στις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές επιλογές του. Οι μητέρες που δεν παραπέμπουν δίνουν έμφαση στην ευθύνη του παιδιού να επηρεάσει το μέλλον του και ο δικός τους ρόλος είναι λιγότερο παρεμβατικός.