O M. Kαραγάτσης, Τυρναβίτης στην καταγωγή, είναι ένας αξιόλογος λογοτέχνη και μυθιστοριογράφος, μ... more O M. Kαραγάτσης, Τυρναβίτης στην καταγωγή, είναι ένας αξιόλογος λογοτέχνη και μυθιστοριογράφος, με πλούσιο έργο, συλλογές διηγημάτων και μυθιστορήματα. Ανάμεσα στις συλλογές διηγημάτων του περιλαμβάνεται και το «Μεγάλο Συναξάρι». Το όνομα που έδωσε στη συλλογή αυτή των διηγημάτων του μας παραπέμπει στην εκκλησιαστική ορολογία. Τα συναξάρια είναι λειτουργικά βιβλία τα οποία περιλαμβάνουν σύντομες ή εκτενείς διηγήσεις σχετικά με τον βίο γενικά και τα μαρτύρια που υπέστησαν άγιοι και οσιομάρτυρες της Εκκλησίας μας. Οι διηγήσεις αυτές φέρονται με εορτολογική σειρά και διαβάζονται σε ιερουργίεςθρησκευτικές συνάξεις. Οι συγγραφείς αυτών των διηγήσεων ονομάζονται συναξαριστές. Ο Καραγάτσης, με τα διηγήματα της συλλογής του αυτής, μας προσφέρει σύντομες και εκτενείς διηγήσεις ανθρώπων της εποχής του, φορτισμένες πάντα με το ερωτικό στοιχείο.
Στις μέρες μας γίνεται πολύς θόρυβος για τους πλειστηριασμούς καταστημάτων και κατοικιών, εξαιτία... more Στις μέρες μας γίνεται πολύς θόρυβος για τους πλειστηριασμούς καταστημάτων και κατοικιών, εξαιτίας χρεών προς τις τράπεζες και το Δημόσιο, με πολλές αντιδράσεις, λόγω της σοβαρότητας του θέματος και τον αντίκτυπο που έχει στη ζωή των ανήμπορων να πληρώσουν τα χρέη τους. Στο σύντομο άρθρο που ακολουθεί, θα ασχοληθώ με ένα άλλο είδος πλειστηριασμό, μιας άλλης εποχής, προσθέτονας μία εύθυμη νότα στους αναγνώστες της «Ελευθερίας».
ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ Στα τέλη του 1828 είχε αρχίσει να εκδηλώνεται δυσαρέσκεια εναντίον του κυβερνήτη Ιω. Κα... more ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ Στα τέλη του 1828 είχε αρχίσει να εκδηλώνεται δυσαρέσκεια εναντίον του κυβερνήτη Ιω. Καποδίστρια. Ακόμα και μέλη του «Πανελληνίου» τον αντιπολιτεύονταν, κατηγο-ρώντας τον ότι απέφευγε να τηρήσει την υπόσχεσή του να καλέσει έως τον Απρίλιο του 1828 Εθνική Συνέλευση για να λογοδοτήσει. Τελικά, ο Καποδίστριας ζήτησε από το «Πανελλήνιο» να συντάξει τον νόμο περί εκλογής πληρεξουσίων. Το σχέδιο του νόμου, το οποίο υπέβαλε το Πανελλήνιο, αφαιρούσε το δικαίωμα ψήφου από τους «ετε-ρόχθονες» και τους ακτήμονες, τους οποίους θεωρούσε φιλοκαποδιστριακούς. Ο Κα-ποδίστριας απέρριψε την πρόταση αυτή, με τη δικαιολογία ότι ερχόταν σε αντίθεση με τον ισχύοντα νόμο περί εκλογής βουλευτών. Επειδή ήταν υποχρεωμένος να εκδίδει δια-τάγματα μετά από εισήγηση του Πανελληνίου, στο οποίο δεν διέθετε την πλειοψηφία, σκέφθηκε αρχικά να δημοσιεύσει τον νέο νόμο με δική του ευθύνη απέναντι στη Συνέ-λευση η οποία θα συγκαλούνταν. Αντέδρασε ο γραμματέας της Επικρατείας Σπυρίδων Τρικούπης, ο οποίος και παραιτήθηκε. Μετά από αυτό, ο Καποδίστριας αλλοίωσε τη σύνθεση του Πανελληνίου, στις 5.2.1829, διορίζοντας 8 νέα μέλη και με διάταγμά του σύστησε υπουργικό συμβούλιο, στο οποίο ήταν πρόεδρος αυτός. Έχοντας, τώρα, την πλειοψηφία στο Πανελλήνιο επανέφερε το εκλογικό νομοσχέδιο, το οποίο εγκρίθηκε από το Πανελλήνιο και εκ-δόθηκε, στις 4.3.1928, ως ΚΓ΄ κυβερνητικό ψήφισμα. Ταυτόχρονα ανακοινώθηκαν οι λεπτομερείς οδηγίες του κυβερνήτη για την εφαρμογή του ψηφίσματος αυτού. Σύμφωνα με τις οδηγίες, η εκλογή των πληρεξουσίων θα γινόταν με εκλέκτορες. Οι ψηφοφόροι έπρεπε να ήταν 25 ετών και άνω. Οι εκλογείς θα συνέρχονταν σε δια-φορετικές, για κάθε επαρχία, ημερομηνίες, την πρώτη Κυριακή που θα ακολουθούσε το οχταήμερο την παραλαβή των κυβερνητικών διαταγών για τον διορισμό τού προ-έδρου του εκλογικού σώματος που θα ψηφίσει τους πληρεξουσίους. Στην πρώτη ψη-φοφορία θα προέδρευε ένας από τους δημογέροντες, ενώ στη συγκέντρωση για την εκλογή των πληρεξουσίων ένας από τους εκλογείς, οριζόμενος από τον προσωρινό διοικητή ή τον έπαρχο της περιοχής. Για την προεδρία των εκλογικών σωμάτων υπερίσχυσε η άποψη του Πανελληνίου και οι εκλογές διεξήχθησαν από τους δημογέροντες και τους «εκλογείς». Ως ημέρα σύγκλισης της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης ορίσθηκε η 15η Μαΐου 1829, στην έδρα της κυβέρ-νησης. Επειδή, όμως, σε κάποιες επαρχίες εκλέχθηκε μοναδικός πληρεξούσιος ο Ιω. Καποδίστριας και δημιουργήθηκαν ζητήματα, ο κυβερνήτης εφάρμοσε την αρχή της εποπτείας των εκλογών από τα κρατικά όργανα, αποποιήθηκε την εκλογή του και 33 3. ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Όπως είναι γνωστό, η Θεσσαλία ελευθερώθηκε την περίοδο από τις 18 Αυγούστου έως τις 3 Νοεμβρίου 1... more Όπως είναι γνωστό, η Θεσσαλία ελευθερώθηκε την περίοδο από τις 18 Αυγούστου έως τις 3 Νοεμβρίου 1881, με πρώτη ελεύθερη πόλη την Καρδίτσα και τελευταία τον Βόλο. Παρά τις διαβεβαιώσεις της ελληνικής κυβέρνησης, οι Οθωμανοί της Λάρισας και των άλλων πόλεων άρχισαν να αποχωρούν προς τη Μακεδονία και τη Μικρά Ασία. Ο ενθουσιασμός των Θεσσαλών για την αποτίναξη του μακραίωνου οθωμανικού ζυγού μετριάστηκε σύντομα, όταν οι αγρότες διαπίστωσαν ότι δεν ήταν εφικτή η απαλλοτρίωση των τσιφλικιών, στα οποία είχαν χύσει πολύν ιδρώτα.
Η οικογένεια του αρματολού του δυτικού Ολύμπου Νίκου Παναγιώτη Τσάρα, του γνωστού ως Νικοτσάρα, π... more Η οικογένεια του αρματολού του δυτικού Ολύμπου Νίκου Παναγιώτη Τσάρα, του γνωστού ως Νικοτσάρα, πριν από την έρευνα του Γ. Μπλάντα δεν ήταν πλήρως γνωστή. Ήταν γνωστό ότι είχε έναν αδελφό καλόγερο, τον Καλλίνικο ο οποίος συμμετείχε στην Επανάσταση του 1821 και αναφέρεται ως αρχηγός μικρού σώματος επαναστατών μέχρι το 1835, και έναν γιο, τον Παναγιώτη, επίσης αγωνιστή του 1821, που εγκαταστάθηκε στην Αταλάντη. Τώρα έγινεγνωστό ότι είχε και μία θυγατέρα, την Ελένη, η οποία θα με απασχολήσει στο άρθρο μου. Το όνομα της γυναίκας του δεν έγινε ακόμα γνωστό.
Στις μέρες μας ακούμε συχνά για παρενόχληση αξιόλογων ηθοποιών του Χόλιγουντ και πολλοί νομίζουν ... more Στις μέρες μας ακούμε συχνά για παρενόχληση αξιόλογων ηθοποιών του Χόλιγουντ και πολλοί νομίζουν ότι το φαινόμενο αυτό είναι πρόσφατο. Η ελληνική μυθολογία, όμως, μας μεταφέρει πολύ πίσω, ίσως στη μυκηναϊκή εποχή, με πρωταγωνιστή τον Λαπίθη Ιξίωνα, βασιλιά της Λάρισας.
Σε όλη την μεταβυζαντινή περίοδο και μέχρι την απελευθέρωση της Λάρισας και της Θεσσαλίας το 1881... more Σε όλη την μεταβυζαντινή περίοδο και μέχρι την απελευθέρωση της Λάρισας και της Θεσσαλίας το 1881, η Μητρόπολη και οι πολλές Επισκοπές που ανήκαν στη μητροπολιτική επαρχία της, αποτελούσαν το κέντρο της θρησκευτικής και της κοινωνικής ζωής. Αρραβώνες, γάμοι, προικοσύμφωνα, διαθήκες κ.λπ. συντάσσονταν στη Μητρόπολη και ρύθμιζαν τις σχέσεις των χριστιανών. Όλα αυτά καταχωρίζονταν σε ένα βιβλίο, στον κώδικα της Μητρόπολης, ο οποίος περιλαμβάνει έγγραφα της περιόδου 1647-1868 και σώζει πολλά στοιχεία της κοινωνικής ζωής της πόλης, αξιόλογα στοιχεία της ιστορίας της Μητρόπολης της Λάρισας και των πολλών επισκοπών της, για την προαναφερόμενη περίοδο. Ο κώδικας αυτός, ως γνωστόν, σώζεται στην Εθνική Βιβλιοθήκη και έχει εκδοθεί πριν από μερικά χρόνια.
Όπως είναι γνωστό, η επαρχία της άλλοτε Επισκοπής Πλαταμώνος και Λυκοστομίου, η οποία υπαγόταν στ... more Όπως είναι γνωστό, η επαρχία της άλλοτε Επισκοπής Πλαταμώνος και Λυκοστομίου, η οποία υπαγόταν στη Μητρόπολη της Θεσσαλονίκης, εκτεινόταν σε ένα τμήμα του νομού της Λάρισας και σε ένα άλλο του νομού της Πιερίας. Στον επισκοπικό κατάλογός της, σημαντική θέση κατέχει ο Διονύσιος Γοβδελάς, ο οποίος ποίμανε την επαρχία αυτή την περίοδο 1753-1793. Σύμφωνα με τον ιστορικό Μανουήλ Γεδεών, ο Διονύσιος είναι ένας από τους επιφανείς έλληνες κληρικούς του 18ου αιώνα, διότι υπήρξε «και γραμμάτων μέτοχος και ρήτωρ εκκλησιαστικός και ποιμήν κάλλιστος». Αυτός «ίδρυσε την εις Αμπελάκια Σχολήν και εις άλλα μέρη της επαρχίας αυτού προστάτης αναδειχθείς διδασκάλων και μαθητών και κηρύκων του θείου λόγου». Επίσης, μερίμνησε «ίνα αι κωμοπόλεις της επαρχίας εκείνης συστήσωσι κοινάς εμπορικάς εταιρίας εις ίδρυσιν τεχνουργείων υφαντικών» προς πώληση της παραγωγής τους στην Ευρώπη, ώστε οι κωμοπόλεις αυτές «υλικήν προαγωγήν και πολιτισμόν ικανής αξίας προσεκτήσαντο εν ολίγω διαστήματι διά του τοιούτου συνεταιρισμού».
Ο Ελληνισμός του Πόντου δεν υστέρησε στην ίδρυση σχολείων ήδη από τις αρχές της οθωμανικής κυριαρ... more Ο Ελληνισμός του Πόντου δεν υστέρησε στην ίδρυση σχολείων ήδη από τις αρχές της οθωμανικής κυριαρχίας στην περιοχή. Όπως είναι γνωστό, το Οικουμενικό Πατριαρχείο παράγγειλε σε όλες τις Μητροπόλεις του να φροντίσουν ώστε να έχουν έναν γραμματιζούμενο για να συντάσσει τις πράξεις οικογενειακού δικαίου (αρραβώνες, γάμους, διαζύγια) κ. ά. Με την πάροδο του χρόνου τα άτυπα σχολεία άρχισαν να βελτιώνουν την κατάστασή τους καθώς υπήρξαν δάσκαλοι, κληρικοί και λαϊκοί κάτοχοι σχετικώς καλής παιδείας.
Στις μέρες μας ακούμε συχνά για παρενόχληση αξιόλογων ηθοποιών του Χόλιγουντ και πολλοί νομίζουν ... more Στις μέρες μας ακούμε συχνά για παρενόχληση αξιόλογων ηθοποιών του Χόλιγουντ και πολλοί νομίζουν ότι το φαινόμενο αυτό είναι πρόσφατο. Η ελληνική μυθολογία, όμως, μας μεταφέρει πολύ πίσω, ίσως στη μυκηναϊκή εποχή, με πρωταγωνιστή τον Λαπίθη Ιξίωνα, βασιλιά της Λάρισας.
ΕΝΑΣ ΠΟΡΤΟΦΟΛΑΣ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ ΤΟ 1668 ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ ΜΕΧΜΕΤ Δ΄ της Μαρίας Βουβούση Είναι... more ΕΝΑΣ ΠΟΡΤΟΦΟΛΑΣ ΣΤΗ ΛΑΡΙΣΑ ΤΟ 1668 ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΧΗ ΤΟΥ ΣΟΥΛΤΑΝΟΥ ΜΕΧΜΕΤ Δ΄ της Μαρίας Βουβούση Είναι γνωστό ότι το 1668-1669 ο τουρκοβενετικός πόλεμος της Κρήτης είναι στην τελευταία φάση του. Επειδή οι Βενετοί κυριαρχούν στο ανατολικό Αιγαίο, τα τουρκικά πλοία δυσκολεύονται να περάσουν από εκεί και ο σουλτάνος Μεχμέτ Δ΄ επιθυμεί να πληροφορείται τα νέα γρήγορα και χωρίς καθυστέρηση. Γι' αυτό, μετέφερε προσωρινά την έδρα του στη Λάρισα, καθώς στο λιμάνι του Βόλου τα τουρκικά πλοία προσέγγιζαν με ευκολία. Ερχόμενος στη Λάρισα, τον ακολούθησαν οι πρεσβευτές των ευρωπαϊκών χωρών που εκπροσωπούσαν τη χώρα τους στην Κωνσταντινούπολη. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνεται και ο Γάλλος HayeVantelet, τον οποίο ακολούθησε στο ταξίδι μέχρι την πόλη μας ο κληρικός RobertdeDreux, ο οποίος περιέγραψε, αργότερα, το ταξίδι αυτό και μας δίνει πληροφορίες και για τη Λάρισα του 1668. Ο RobertdeDreux κάνει ιδιαίτερο λόγο στη συνήθεια του Μεχμέτ Δ΄ να ασχολείται με το κυνήγι, διοργανώνοντας πραγματικές εκστρατείες στα θεσσαλικά βουνά. Οι κάτοικοι της περιοχής πολιορκούσαν έναν λόφο και θορυβούσαν για να τρομάξουν τα ζώα, τα οποία, στη συνέχεια, ανέβαιναν στην κορυφή του λόφου όπου σε στεκόταν σε μία εξέδρα ο σουλτάνος έτοιμος για να τα σημαδέψει. Από τις σωζόμενες ενθυμήσεις προκύπτει ότι ο Μεχμέτ έφτασε μέχρι τη Δυτική Θεσσαλία για να ικανοποιήσει το πάθος του αυτό. Από τον ερχομό του στη Λάρισα έχουν καταγραφεί δύο ενδιαφέροντα γεγονότα από τα οποία το ένα είναι τραγικό και αφορά την δολοφονία του ευεργέτη του σουλτάνου και το άλλο έναν πορτοφολά. Όπως αναφέρει ο RobertdeDreux, κάποια μέρα ο Μεχμέτ κατευθύνθηκε προς την περιοχή της Αγιάς, με όλη τη συνοδεία του, για να διοργανώσει την κυνηγετική εκστρατεία του. Περνώντας όμως από το έλος Καρατσΐρι (Νεσωνίδα), στα αριστερά του σημερινού Ομορφοχωρίου, το άλογό του γλίστρησε και έπεσε μέσα στο έλος, το οποίο είχε πολύ νερό. Θα πνιγόταν εάν δεν επενέβαινε ένας Έλληνας που βοσκούσε το κοπάδι του εκεί κοντά και γνώριζε το έλος καλά. Έτρεξε και έσωσε τον σουλτάνο. Αυτός, όμως, αντί να τον ανταμείψει για τη σωτηρία του, διέταξε να τον αποκεφαλίσουν. Απορημένος ο αρχιμουφτής είπε στον Μεχμέτ ότι έπρεπε να κάνει ένα μεγάλο δώρο στον σωτήρα του κι εκείνος απάντησε ότι δεν δεχόταν να θεωρεί ως σωτήρα αυτόν τον βοσκό. Αφού κάποια μέρα θα πέθαινε, τι αργά τι τώρα, το ίδιο είναι!!. Ο πορτοφολάς έδρασε τη μέρα της άφιξης του σουλτάνου στη Λάρισα, όπως μας πληροφορεί μία σχετική ενθύμηση, στις 3 Οκτωβρίου του 1668. Ήταν μεγάλο γεγονός για τη Λάρισα η επίσκεψη του σουλτάνου της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Πολύς κόσμος συγκεντρώθηκε για να τον δει. Προφανώς η συγκέντρωση έγινε στο κέντρο της πόλης ο κόσμος που είχε συγκεντρωθεί ήταν πολύς και δημιουργήθηκε μεγάλος συνωστισμός. Ευκαιρία για να δράσει ο πορτοφολάς. Είχε βάλει στο μάτι του τη σακούλα, το πορτοφόλι δηλαδή της εποχής που είχαν στη ζώνη τους οι άντρες. Ο κάτοχος της σακούλας-πορτοφολιού προσηλωμένος στο θέαμα και σπρωχνόμενος, μάλλον,από άλλους περίεργους, δεν κατάλαβε πώς ο κλέφτης του αφαίρεσε ολόκληρη τη σακούλα. Όταν το αντιλήφθηκε ήταν πια αργά. Πικραμένος καταχώρησε, με τα λίγα γράμματα που ήξερε, το πρωτάκουστο αυτό γεγονός σε κάποιο εκκλησιαστικό βιβλίο διαιωνίζοντας έτσι το πάθημά του: «Εν έτει 1668 εν μινήΩκτώβρη εις τας ε, ημέρα Σαβατωεσεβη [εισήλθε] ω σουλτάνΜεεμέτης στη Λαρσω [Λάρισα] και με έκλεψαν εις τω αλαή [πλήθος] τη σακουλα μου με σ…ώ και την Πέμπτη εσεβηστωΤσιαρσή [αγορά]». Να, λοιπόν, που οι πορτοφολάδες δεν δραστηριοποιούνται μόνο σήμερα. Μαρία Βουβούση, Φιλόλογος, Ms Σχεδιασμόςκαι ανάπτυξη τουρισμού και πολιτισμού, Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Μs Επιστήμες της εκπαίδευσης και της δια βίου μάθησης, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας
ο στολισμός των γυναικών της Λάρισας τον 18ο αι. και η αντίδραση του Μητροπολίτη Μελέτιου Τον 18ο... more ο στολισμός των γυναικών της Λάρισας τον 18ο αι. και η αντίδραση του Μητροπολίτη Μελέτιου Τον 18ο αιώνα, οι επαγγελματικές συντεχνίες (σωματεία) της Λάρισας, οι γνωστές και ως ρουσφέτια, έχουν αναπτυχθεί σημαντικά. Καθώς οι πωλήσεις των παραγόμενων προΐόντων τους αποδίδουν σημαντικά χρηματικά ποσά, ζουν άνετα στην πόλη, σε αντίθεση με τους γεωργούς των γύρω πεδινών χωριών, οι οποίοι ζουν κάτω από δυσκολίες συνθήκες στα τσιφλίκια των Τούρκων. Η οικονομική ευμάρεια των οικογενειών αυτών της Λάρισας, επηρέασε την ενδυμασία και τον στολισμό των γυναικών, οι οποίες ήθελαν να επιδεικνύοντας, τονίζοντας έτσι την κοινωνική θέση στην οποία βρίσκονταν. Όμως, η επίδειξη του πλούτου των Ελλήνων της Λάρισας, όπως φυσικά και του γειτονικού Τυρνάβου και των Τρικάλων, ερέθιζε τη βουλιμία των Τούρκων, οι οποίοι επιβουλεύονταν τις περιουσίες των Ελλήνων, καθώς αυτοί αποτελούσαν τους κυρίαρχους της περιοχής μας. Προφανώς Σημειώθηκαν κάποια κρούσματα αρπαγής ακριβών γυναικείων στολιδιών, στη Λάρισα και στην περιοχή της. Το γεγονός το οποίο ανησύχησε την τοπική Εκκλησία. Ο τότε μητροπολίτης της Λάρισας Μελέτιος κάλεσε σε σύσκεψη τους <<εντιμότατους κληρικούς της αυτής πολιτείας, τους πρόκριτους των μαγιστόρων [ επικεφαλής ] των ρουσφετίων >>και πολλούς Λαρισαίους για να συζητήσουν για το πώς πρέπει να αντιμετωπίσουν το θέμα αυτό. Στη σχετική απόφαση, την οποία έλαβαν και κοινοποίησαν και στις πολλές επισκοπές της Θεσσαλίας που ανήκαν στη Μητρόπολη της Λάρισας, κάνουν λόγο για την έπαρση και την υπερηφάνεια των γυναικών της Λάρισας. Στην πόλη είχε επικρατήσει μία συνήθεια, άγνωστο πώς, να στολίζονται οι γυναίκες, περισσότερο από ό,τι πρέπει, σαν είδωλα, σαν ομοίωμα ναού, σύμφωνα με τα λόγια του προφήτη. Εξαιτίας αυτού του στολισμού προξενούνταν πολλά σκάνδαλα, ταραχές και αφανισμοί στα ανδρόγυνα. Όλα αυτά, τα οποία μπορεί να είχαν κάποια αλήθεια και να δηλώνουν γεγονότα μιας μικρής, προφανώς, έκτασης, καλύπτουν την πραγματική αιτία έκδοσης της μητροπολιτικής εγκυκλίου. Λόγω του προκλητικού, θα λέγαμε, στολισμού των γυναικών, υπήρχαν καθημερινοί κίνδυνοι των εξωτερικών, των έξω από την θρησκεία μας, δηλαδή των Τούρκων και τελευταία αιματοχυσίες ( τραυματισμοί) και φόνοι. Η συγκαλυμμένη αναφορά στους Τούρκους έγινε για να μη δώσει αφορμή για περιπέτειες. Στην περίπτωση που η εγκύκλιος αυτή έπεφτε στα χέρια κάποιου Τούρκου αξιωματούχου, θα στεκόταν κυρίως στις συνέπειες του στολισμού και όχι στο υπονοούμενο δυνάστη, στον εχθρό, ο οποίος θα μπορούσε, κάλλιστα, να είναι ο μη ορθόδοξος. Ο τρόπος σύνταξης της εγκυκλίου αυτής είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακός. Παρά τη χρήση της αρχαΐζουσας, το περιεχόμενο της είναι κατανοητό. << Επειδή τοιγαρούν, εις την θεόσωστον ταύτην πολιτείαν Λαρίσης επεκράτησε συνήθεια τις, ουκ είδαμεν πώς, να στολίζωνται αι γυναίκες ωσάν είδωλα περικεκοσμημένα ως ομοίωμα ναού, κατά τον προφήτην, έξω του δέοντος, και να προξενούνται εκ τούτου σκάνδαλα ουκ ολίγα, ταραχαί, ζημίαι ουχ αι τυχούσαι και αφανισμοί μεταξύ εις τα ανδρόγυνα, κίνδυνοι καθημερινοί παρά των εξωτερικών, και τελευταίον, αλοίμονον αιματοχυσίαι και φόνοι>>. Οι γυναίκες, αποφαίνεται η μητροπολίτικη εγκύκλιος, πρέπει να παύσουν να στολίζονται προκλητικά, για να αποφευχθούν δυσάρεστα γεγονότα. Οι ανυπάκουες απειλούνται με επιτίμιο (αφορισμό). Ποια στολίδια, άραγε, δεν έπρεπε να φορούν οι γυναίκες, το 1756, όταν βρίσκονται έξω από το σπίτι τους; Τα αναφερόμενα στην εγκύκλιο είναι τα εξής: Δεν πρέπει να φορούν φλωριά, μαργαριτάρια, στεφάνια χρυσά (μαλαματένια) και άλλα, χρυσά τεμπέλικα (λοφία, στολίδια της κεφαλής), χρυσά αντεριά (χιτώνες), καβάδια ( χοντρά μάλλινα πανωφόρια) τζουμπέδες (μικρά πανωφόρια), γούνες, τσόχινα
of Region Thessaly's they are shaped by the demand of tourist parcel via the travelling agencies ... more of Region Thessaly's they are shaped by the demand of tourist parcel via the travelling agencies in the prefectures of Larissa and Volos. The inquiring method that is used in the present research is the quantitative method via questionnaire. The sample of research is constituted by 27 tourist offices of Prefectures Larissa and Magnesia. The collection of questionnaires was realised by the Prefecture Larissa participates 16 tourist offices and from the Prefecture Magnesia 11 tourist offices. Main discoveries of research in question are that their customers sometimes they buy tourist parcels with destination the region Thessaly. With regard to the frequency that the customers buy tourist parcels with destination the region Thessaly, the customers do not buy each Weekend tourist parcel, 1-2 times the month and in the holidays buy sometimes tourist parcel, in the feasts (Christmas/Easter) the customers buy frequent, the summer months (mainly July, August) buy the customers tourist parcel with destination the region Thessaly, often and sometimes. The tourist parcel of customers of tourist offices, with destination the region Thessaly, includes: always tickets, stay, food and loco motions. The type of lodging that they select the customers of tourist offices in the region Thessaly, are frequent the hotels, the rented rooms apartment. The type of reservation that they select the customers of tourist offices in the region Thessaly, are with morning select always, often only room and with demipension also often. The preferences of customers of tourist offices in the types of tourism per age-related age-group with destination the region of Thessaly are for ages smaller than 20 years the Marine tourism, for ages 20 with 40 years the Cultural tourism, for ages 40 with 65 years the Religious tourism and for ages bigger than 65 years are also the Religious tourism. The preferences of customers of tourist offices in the types of tourism per sex with destination the region of Thessaly is for the men the Marine tourism and for the women the Religious tourism.
ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ Στα τέλη του 1828 είχε αρχίσει να εκδηλώνεται δυσαρέσκεια εναντίον του κυβερνήτη Ιω. Κα... more ΠΡΟΛΟΓΙΚΑ Στα τέλη του 1828 είχε αρχίσει να εκδηλώνεται δυσαρέσκεια εναντίον του κυβερνήτη Ιω. Καποδίστρια. Ακόμα και μέλη του «Πανελληνίου» τον αντιπολιτεύονταν, κατηγο-ρώντας τον ότι απέφευγε να τηρήσει την υπόσχεσή του να καλέσει έως τον Απρίλιο του 1828 Εθνική Συνέλευση για να λογοδοτήσει. Τελικά, ο Καποδίστριας ζήτησε από το «Πανελλήνιο» να συντάξει τον νόμο περί εκλογής πληρεξουσίων. Το σχέδιο του νόμου, το οποίο υπέβαλε το Πανελλήνιο, αφαιρούσε το δικαίωμα ψήφου από τους «ετε-ρόχθονες» και τους ακτήμονες, τους οποίους θεωρούσε φιλοκαποδιστριακούς. Ο Κα-ποδίστριας απέρριψε την πρόταση αυτή, με τη δικαιολογία ότι ερχόταν σε αντίθεση με τον ισχύοντα νόμο περί εκλογής βουλευτών. Επειδή ήταν υποχρεωμένος να εκδίδει δια-τάγματα μετά από εισήγηση του Πανελληνίου, στο οποίο δεν διέθετε την πλειοψηφία, σκέφθηκε αρχικά να δημοσιεύσει τον νέο νόμο με δική του ευθύνη απέναντι στη Συνέ-λευση η οποία θα συγκαλούνταν. Αντέδρασε ο γραμματέας της Επικρατείας Σπυρίδων Τρικούπης, ο οποίος και παραιτήθηκε. Μετά από αυτό, ο Καποδίστριας αλλοίωσε τη σύνθεση του Πανελληνίου, στις 5.2.1829, διορίζοντας 8 νέα μέλη και με διάταγμά του σύστησε υπουργικό συμβούλιο, στο οποίο ήταν πρόεδρος αυτός. Έχοντας, τώρα, την πλειοψηφία στο Πανελλήνιο επανέφερε το εκλογικό νομοσχέδιο, το οποίο εγκρίθηκε από το Πανελλήνιο και εκ-δόθηκε, στις 4.3.1928, ως ΚΓ΄ κυβερνητικό ψήφισμα. Ταυτόχρονα ανακοινώθηκαν οι λεπτομερείς οδηγίες του κυβερνήτη για την εφαρμογή του ψηφίσματος αυτού. Σύμφωνα με τις οδηγίες, η εκλογή των πληρεξουσίων θα γινόταν με εκλέκτορες. Οι ψηφοφόροι έπρεπε να ήταν 25 ετών και άνω. Οι εκλογείς θα συνέρχονταν σε δια-φορετικές, για κάθε επαρχία, ημερομηνίες, την πρώτη Κυριακή που θα ακολουθούσε το οχταήμερο την παραλαβή των κυβερνητικών διαταγών για τον διορισμό τού προ-έδρου του εκλογικού σώματος που θα ψηφίσει τους πληρεξουσίους. Στην πρώτη ψη-φοφορία θα προέδρευε ένας από τους δημογέροντες, ενώ στη συγκέντρωση για την εκλογή των πληρεξουσίων ένας από τους εκλογείς, οριζόμενος από τον προσωρινό διοικητή ή τον έπαρχο της περιοχής. Για την προεδρία των εκλογικών σωμάτων υπερίσχυσε η άποψη του Πανελληνίου και οι εκλογές διεξήχθησαν από τους δημογέροντες και τους «εκλογείς». Ως ημέρα σύγκλισης της Δ΄ Εθνοσυνέλευσης ορίσθηκε η 15η Μαΐου 1829, στην έδρα της κυβέρ-νησης. Επειδή, όμως, σε κάποιες επαρχίες εκλέχθηκε μοναδικός πληρεξούσιος ο Ιω. Καποδίστριας και δημιουργήθηκαν ζητήματα, ο κυβερνήτης εφάρμοσε την αρχή της εποπτείας των εκλογών από τα κρατικά όργανα, αποποιήθηκε την εκλογή του και 33 3. ΘΕΣΣΑΛΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ
Uploads
Papers by MARIA VOUVOUSI
BOOKS by MARIA VOUVOUSI