Books by Marina Z . A . Mergou
ΘΕΑΤΡΟ-ΛΟΓΟΣ, Τεύχος 4 Ιούνιος 2024, σσ.77-86, 2024
Το παραδοσιακό θέατρο σκιών Βαγιάνγκ Κούλιτ είναι μια από τις αρχαιότερες
θεατρικές παραδόσεις... more Το παραδοσιακό θέατρο σκιών Βαγιάνγκ Κούλιτ είναι μια από τις αρχαιότερες
θεατρικές παραδόσεις του λαού της Ινδονησίας. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της
προφορικής παράδοσης και της πολιτισμικής κληρονομιάς των Ινδονησίων και ενεργό μέσο διαμόρφωσης και μεταβίβασης ηθικών και κοινωνικοπολιτικών αξιών. Αντλεί ιστορίες από τα ινδικά έπη Μαχαμπαράτα και Ραμαγιάνα που αναδεικνύουν στις αφηγήσεις τους την αέναη μάχη καλού και κακού στους πολέμους που αναπαρίστανται. Στόχος του παρόντος άρθρου είναι να αναλύσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Βαγιάνγκ Κούλιτ εστιάζοντας στην αναπαράσταση της μάχης μεταξύ καλού και κακού με σκοπό να εντοπίσει τις ηθικές και κοινωνικοπολιτικές αξίες που διαιωνίζονται τόσο μέσα από την ιδιαίτερη μορφολογία του είδους όσο και μέσα από τις δράσεις και την ιδιοσυγκρασία των στερεοτυπικών ηρώων
των ιστοριών του.

Ιουλιέττα (Teen Spirit). Ένα θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα για μαθητές/τριες της δευτεροβάθμιας εκπ... more Ιουλιέττα (Teen Spirit). Ένα θεατροπαιδαγωγικό πρόγραμμα για μαθητές/τριες της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Σύντομη εισαγωγή στο Σαίξπηρ και τα έργα του. Εκπαιδευτικό παιχνίδι γνωριμίας με το Ελισαβετιανό Θέατρο. Ρωμαίος +Ιουλιέττα. Τα πρόσωπα του έργου. Ρωμαίος +Ιουλιέττα. Παιχνίδι ερωτήσεων. Προτεινόμενες δραστηριότητες πριν την παρακολούθηση της παράστασης. Προτεινόμενες δραστηριότητες κατόπιν παρακολούθησης της παράστασης. Ασκήσεις Δημιουργικής Γραφής. Δραστηριότητες θεατροπαιδαγωγικού προγράμματος που έπονται της παράστασης με οδηγό θεατρολόγο και τη συμμετοχή των ηθοποιών του έργου. Κινηματογραφικές διασκευές του έργου. Βιβλιογραφία. Ιστοσελίδες. 5 ΡΩΜΑΙΟΣ + ΙΟΥΛΙΕΤΤΑ (TEEN SPIRIT) ΘΕΑΤΡΟΠΑΙΔΑΓΏΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΜΑΡΙΝΑ ΜΕΡΓΟΥ Ή Μαρίνα Μέργου είναι πτυχιούχος θεατρολογίας του πανεπιστημίου University of North London και κάτοχος μεταπτυχιακών τίτλων Μ.A. στη Θεωρία και Πρακτική της Παράστασης από το πανεπιστήμιο Queen Mary's University of London και M.F.A. στη Σκηνοθεσία Θεάτρου από το Middlesex University με υποτροφία από το βρετανικό πανεπιστήμιο. Εκπονεί τη διδακτορική της διατριβή στο τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Ιστορίας του Παντείου Πανεπιστημίου. Έχει εργαστεί ως θεατρολόγος και σκηνοθέτης στη Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει συντονίσει εκπαιδευτικά προγράμματα κι έχει διευθύνει θεατρικά εργαστήρια σε πανεπιστημιακά συνέδρια, θεατρικά φεστιβάλ, δήμους κι επιστημονικούς συλλόγους. Επίσης έχει διδάξει στο τμήμα Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και στο τμήμα Μουσικής Επιστήμης και Τέχνης του Πανεπιστημίου Μακεδονίας. ΡΩΜΑΙΟΣ + ΙΟΥΛΙΕΤΤΑ (TEEN SPIRIT) ΘΕΑΤΡΟΠΑΙΔΑΓΏΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΩΜΑΙΟΣ + ΙΟΥΛΙΕΤΤΑ (TEEN SPIRIT) ΘΕΑΤΡΟΠΑΙΔΑΓΏΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΩΜΑΙΟΣ + ΙΟΥΛΙΕΤΤΑ (TEEN SPIRIT) ΘΕΑΤΡΟΠΑΙΔΑΓΏΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΡΩΜΑΙΟΣ + ΙΟΥΛΙΕΤΤΑ (TEEN SPIRIT) ΘΕΑΤΡΟΠΑΙΔΑΓΏΓΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
by Anna Tabaki, Alexia Altouva, Maria Sehopoulou, Christina Palaiologou, Eleni Koutsilaiou, Anthoullis Demosthenous, Panagiotis Michalopoulos, Eleni Georgiou, Ioanna Alexandri, Irena Bogdanovic, χριστιάννα γεωργιάδου, Dionysia Bouzioti, and Marina Z . A . Mergou Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ,
Βιβλιοκρισία: Βάλτερ Πούχνερ, Παρ... more Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών, Τμήμα Θεατρικών Σπουδών ΕΚΠΑ,
Βιβλιοκρισία: Βάλτερ Πούχνερ, Παράβασις 16/2 (2018), σσ. 320-323. (www.theatre.uoa.gr/ereyna/ekdoseis/parabasis /parabasis-online.html).
Papers by Marina Z . A . Mergou
Θέατρο-Λόγος: Τεύχος 7 Δεκέμβριος 2025, 2025
Το Κατακάλι είναι μια παραδοσιακή μορφή ινδικού χοροθεάτρου που
συνδυάζει θέατρο, χορό, μιμική κα... more Το Κατακάλι είναι μια παραδοσιακή μορφή ινδικού χοροθεάτρου που
συνδυάζει θέατρο, χορό, μιμική και ζωντανή μουσική, με στόχο την αναπαράσταση μύθων κυρίως από τη Ραμαγιάνα και τη Μαχαμπαράτα. Το παρόν άρθρο εξετάζει πώς το σώμα του ηθοποιού λειτουργεί ως φορέας αφηγηματικότητας και τελετουργίας, μέσα από κωδικοποιημένα σχήματα κίνησης και εκφράσεων (mudras, abhinaya). Παράλληλα, αναδεικνύεται η τελετουργική διάσταση του Κατακάλι, το οποίο υπερβαίνει την ψυχαγωγία και τοποθετεί την παράσταση σε ένα πλαίσιο συλλογικής μνήμης και θρησκευτικής πρακτικής. Στόχος του άρθρου είναι να φωτίσει τη σχέση μύθου, σώματος και τελετουργίας, δείχνοντας πώς το Κατακάλι συγκροτεί μια ιδιαίτερη μορφή θεατρικότητας, όπου το σωματικό ιδίωμα αποκτά σημασία όχι μόνο ως καλλιτεχνικό μέσο αλλά και ως δίαυλος πολιτισμικής και πνευματικής εμπειρίας.
Θέατρο-Λόγος: Τεύχος 6 Ιούλιος 2025, 2025
Το παραδοσιακό μπαλινέζικο χοροθέατρο Kecak αποτελείται από τον
συνδυασμό της τελετουργίας, του χ... more Το παραδοσιακό μπαλινέζικο χοροθέατρο Kecak αποτελείται από τον
συνδυασμό της τελετουργίας, του χοροθεάτρου και της μουσικής. Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που το καθιστούν μοναδικό στο είδος του είναι οι ρυθμικές ψαλμωδίες που επιτελεί σε κατάσταση έκστασης ένας χορός εκατό ανδρών της κοινότητας, συνοδεύοντας τη δραματική αφήγηση ιστοριών μυθολογικού-θρησκευτικού περιεχομένου.
Με την πάροδο του χρόνου, το Kecak εξελίχθηκε από ιερή τελετουργία σε δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με την πολιτιστική του σημασία και την εμπορευματοποίησή του. Αυτό το άρθρο διερευνά αν το Kecak θα πρέπει να θεωρείται πρωτίστως τελετουργικό θέατρο ή εμπορική ατραξιόν, εξετάζοντας τις ιστορικές ρίζες, την πολιτιστική σημασία και τις σύγχρονες διασκευές του.
Θέατρο-Λόγος Τεύχος 5, σ.10-17 ISSN: 2945-0144, 2024
Το Νο αποτελεί μία από τις παραδοσιακές μορφές χοροθεατρικής τέχνης της Ιαπωνίας που παίζεται τακ... more Το Νο αποτελεί μία από τις παραδοσιακές μορφές χοροθεατρικής τέχνης της Ιαπωνίας που παίζεται τακτικά από την καθιέρωση της τον 14ο αιώνα μέχρι και τις μέρες μας. H τέχνη του Νο συνδυάζει την υποκριτική με μάσκα, το χορό την ψαλμωδία και τη μουσική. Τα έργα του Νο διαποτίζονται από τη βουδιστική φιλοσοφία μέσα από αριστοτεχνικές αναδιηγήσεις εμβληματικών έργων της ιαπωνικής λογοτεχνίας. Από τη θέση των υποκριτών και των μουσικών στη σκηνή μέχρι τους υποκριτικούς και κινησιολογικούς κώδικες, το Νο είναι ένα αυστηρά δομημένο χοροθεατρικό είδος που διέπεται από ποικίλες συμβάσεις σε όλες τις πτυχές του. Στόχος του παρόντος άρθρου
είναι η εισαγωγή στο συμβολικό θεατρικό λεξιλόγιο, τους κώδικες και τις θεατρικές συμβάσεις του παραδοσιακού αυτού χοροθεατρικού κόσμου και στη φιλοσοφία που αντικατοπτρίζει.

σ. 1235 στα Πρακτικά του συνεδρίου «Οι τέχνες στο ελληνικό σχολείο: παρόν και μέλλον» Tόμος Α, Εκδόσεις ΕΚΠΑ, Αθήνα, 2018, σ. 1235., 2024
Η παρούσα εισήγηση έχει ως στόχο να παρουσιάσει μια σειρά από τελετουργικές θεατρικές τεχνικές κα... more Η παρούσα εισήγηση έχει ως στόχο να παρουσιάσει μια σειρά από τελετουργικές θεατρικές τεχνικές και αυτοβιογραφικές τεχνικές performance που μπορεί να χρησιμοποιήσει ο /η εκπαιδευτικός της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης σε μια πολυπολιτισμική τάξη καθοδηγώντας τους μαθητές στη δημιουργία της δικής τους
πρωτότυπης διαπολιτισμικής παράστασης.
Η χρήση τελετουργικών θεατρικών τεχνικών σε μια πολυπολιτισμική αίθουσα διδασκαλίας μπορεί να επιτρέψει στους εκπαιδευτικούς να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και δημιουργικό περιβάλλον το οποίο να προσφέρεται για βιωματική μάθηση και επιτρέπει σε μαθητές με διαφορετικές πολιτισμικές καταβολές να χρησιμοποιήσουν το δράμα ως τρόπο έκφρασης των ατομικών πολιτισμικών διαφορών τους.
Η εφαρμογή αυτοβιογραφικών υλικών έχει αξιοποιηθεί τόσο από σύγχρονες ομάδες του θεάτρου της επινόησης (devised theatre) όσο και από δημιουργούς σύγχρονων performance ως μια πρακτική που συμβάλλει στην παραγωγή δημιουργικής πρώτης ύλης για τη σύνθεση μιας πρωτότυπης παράστασης. Η αξιοποίηση της προσωπικής εμπειρίας ζωής σε συνδυασμό με την τελετουργία στο σχολικό περιβάλλον αποτελεί αφενός μια αποτελεσματική τεχνική για να εξερευνηθεί εις βάθος η προσωπική εμπειρία αγγίζοντας την αίσθηση συλλογικότητας του
καθενός και αφετέρου προσφέρει πλούσιο υλικό για τη δημιουργία μιας συλλογικής παράστασης το οποίο απηχεί την προσωπική φωνή του κάθε μαθητή.
Στις τεχνικές που θα παρουσιάσουμε χρησιμοποιούμε ενδεικτικά ως σημείο αναφοράς τον μύθο του κήπου της Εδέμ. Απώτερος σκοπός της ανακοίνωσης είναι να εμπλουτίσει τις θεατρικές τεχνικές που δύναται να χρησιμοποιήσει ο/η εκπαιδευτικός τόσο για να καθοδηγήσει δημιουργικά μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη
σύνθεση της δικής τους διαπολιτισμικής παράστασης όσο και για να τους ενθαρρύνει να εξετάσουν κριτικά τις δικές τους κοινωνικές και πολιτισμικές συμπεριφορές και να κατανοήσουν κοινωνικές αντιλήψεις και συμπεριφορές που προέρχονται από διαφορετικά εθνοπολιτισμικά περιβάλλοντα.

ΘÉΑΤΡΟ-ΛÓΓΟΣ // ΕΠΙΣΚΟΠΗΣΗ ΘΕΑΤΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ Τεύχος 2, Ιούνιος 2023, σ.14, 2023
Περίληψη: Το Κον είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδοσιακά θέατρα της Νοτιοανατολικής Ασίας. Π... more Περίληψη: Το Κον είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά παραδοσιακά θέατρα της Νοτιοανατολικής Ασίας. Πρόκειται για το χοροθέατρο με μάσκες της Ταϊλάνδης που συνδυάζει το τραγούδι, το χορό, την υποκριτική, τη μιμική, τα ακροβατικά, τη ζωντανή μουσική και τις πολεμικές τέχνες. Οι ιστορίες του Κον προέρχονται από το Ραμάκιεν, την ταϊλανδέζικη διασκευή και οικειοποίηση του ινδικού έπους Ραμαγιάνα. Το Κον αρχικά αποτελούσε μια μορφή αυλικού θεάτρου με έντονο τελετουργικό χαρακτήρα, αλλά μετά την επανάσταση του 1932 το τελετουργικό στοιχείο αποκόπηκε σταδιακά. Παρόλες τις αλλαγές που έχουν λάβει χώρα στο πέρασμα του χρόνου, το Κον έχει διατηρήσει μέχρι τις μέρες μας πολλά από τα ιδιαίτερα μορφολογικά αρακτηριστικά και τελετουργικά στοιχεία που το διακρίνουν. Στόχος του παρόντος άρθρου είναι να εισαγάγει τα βασικά χαρακτηριστικά που φέρει το ιδιαίτερο αυτό είδος παραδοσιακού θεάτρου μέσα από μια
περιήγηση στην προέλευση, τη θεματολογία, τη μορφολογία, τα κοστούμια, τις μάσκες, τις τελετουργίες, τους δασκάλους και τους ηθοποιούς του και να αναδείξει το τελετουργικό στοιχείο που το διαπνέει μέχρι και τις μέρες μας.

ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΙ ΕΤΕΡΟΤΗΤΑ θεωρία, δραματουργία και θεατρική πρακτική, 2021
All public performances of the traditional Malay dance drama Mak Yong were banned by the Pan... more All public performances of the traditional Malay dance drama Mak Yong were banned by the Pan-Malaysian Islamic Party (PAS) in 1991 in the Kelantan state of Malaysia due to a series of animist beliefs and practices that were considered un-islamic. Mak Yong is a unique women’s ritualistic dance theatre that is passed on from generation to generation. The imposition of the ban has led Mak Yong on the verge of extinction. There are very few performances secretly presented in Kelantan in such a way that the tradition of succession cannot be continued.
In 2005, UNESCO declared Mak Yong a ‘Masterpiece of the Oral and Intangible Heritage of Humanity’ reopening the dialogue in an international level in an effort to create conditions for its preservation. This paper attempts to explore the aspects of otherness in Mak Yong that led to its ban within the cultural policy of the Malaysian state of Kelantan. As there is limited bibliography on Mak Yong, our aim is to contribute to the dialogue by bringing to light one of the rarest types of traditional Malay dance theatre whilst exploring the notion of otherness as a threat to the national and religious identity of a state.
Conference Presentations by Marina Z . A . Mergou

Εισήγηση στο Διαδικτυακό Συνέδριο: PERFORMANCE. ΘΕΩΡΗΤΙΚΕΣ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΕΙΣ & ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ. Τμήμα Επιστημών Εκπαίδευσης και Κοινωνικής Εργασίας σε συνεργασία με το ΚΕΔΙΒΙΜ του Πανεπιστημίου Πατρών, 2022
H παρούσα εισήγηση εστιάζει στη διερεύνηση του τελετουργικού και καρναβαλικού στοιχείου στη ‘Shak... more H παρούσα εισήγηση εστιάζει στη διερεύνηση του τελετουργικού και καρναβαλικού στοιχείου στη ‘Shakuntalā’ του Grotowski, μια παράσταση που κινείται μεταξύ performance και θεάτρου. To έργο είναι βασισμένο στο κλασικό σανσκριτικό δραματικό κείμενο του πέμπτου αιώνα μ.Χ. που φέρει τον ομώνυμο τίτλο και αποδίδεται στον Kālidāsa. Στην εισήγηση θα διερευνήσουμε τα όρια της έννοιας του θεάτρου και της performance εξετάζοντας την υβριδική μορφή της παράστασης. Στη συνέχεια θα εντοπίσουμε τόσο το τελετουργικό στοιχείο που διαπνέει την παράσταση υπό το πρίσμα των θεωριών του Victor Turner και Richard Schechner όσο και το καρναβαλικό γκροτέσκο πνεύμα που τη διακατέχει μέσα από τη χρήση της θεωρίας του Mikhail Bhakhtin. Τέλος θα εξετάσουμε τους τρόπους με τους οποίους η συνύφανση όλων των ανωτέρω ιδιαίτερων χαρακτηριστικών της ξεχωριστής αυτής παράστασης οδήγησαν μέσα από την παιχνιδίζουσα πολυεπίπεδη διάσταση της σε μια αποστασιοποιητική στάση απέναντι στις δυτικές στερεοτυπικές αντιλήψεις και προκαταλήψεις περί ‘Ανατολής’.
Abstract
In this paper we will focus on the ritualistic and carnivalesque elements of Grotowski's 'Shakuntalā', a show that moves between performance and theatre. The work is based on Kālidāsa’s classic dramatic text written in the fifth century AD. In this article we will explore the concept of theatre and performance by examining their limits in Grotowski’s hybrid work. We will also identify both the ritualistic elements that permeates the show in the light of Victor Turner’s and Richard Schechner’s theories as well as the carnivalesque -grotesque spirit that possesses it using Mikhail Bakhtin’s theory. Finally, we will examine the ways in which the interweaving of all the above characteristics of this unique performance led, through its playful multi-layered dimension, to a provoking distanced look towards Western stereotypical perceptions and prejudices about the 'East'.
Uploads
Books by Marina Z . A . Mergou
θεατρικές παραδόσεις του λαού της Ινδονησίας. Αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της
προφορικής παράδοσης και της πολιτισμικής κληρονομιάς των Ινδονησίων και ενεργό μέσο διαμόρφωσης και μεταβίβασης ηθικών και κοινωνικοπολιτικών αξιών. Αντλεί ιστορίες από τα ινδικά έπη Μαχαμπαράτα και Ραμαγιάνα που αναδεικνύουν στις αφηγήσεις τους την αέναη μάχη καλού και κακού στους πολέμους που αναπαρίστανται. Στόχος του παρόντος άρθρου είναι να αναλύσει τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Βαγιάνγκ Κούλιτ εστιάζοντας στην αναπαράσταση της μάχης μεταξύ καλού και κακού με σκοπό να εντοπίσει τις ηθικές και κοινωνικοπολιτικές αξίες που διαιωνίζονται τόσο μέσα από την ιδιαίτερη μορφολογία του είδους όσο και μέσα από τις δράσεις και την ιδιοσυγκρασία των στερεοτυπικών ηρώων
των ιστοριών του.
Βιβλιοκρισία: Βάλτερ Πούχνερ, Παράβασις 16/2 (2018), σσ. 320-323. (www.theatre.uoa.gr/ereyna/ekdoseis/parabasis /parabasis-online.html).
Papers by Marina Z . A . Mergou
συνδυάζει θέατρο, χορό, μιμική και ζωντανή μουσική, με στόχο την αναπαράσταση μύθων κυρίως από τη Ραμαγιάνα και τη Μαχαμπαράτα. Το παρόν άρθρο εξετάζει πώς το σώμα του ηθοποιού λειτουργεί ως φορέας αφηγηματικότητας και τελετουργίας, μέσα από κωδικοποιημένα σχήματα κίνησης και εκφράσεων (mudras, abhinaya). Παράλληλα, αναδεικνύεται η τελετουργική διάσταση του Κατακάλι, το οποίο υπερβαίνει την ψυχαγωγία και τοποθετεί την παράσταση σε ένα πλαίσιο συλλογικής μνήμης και θρησκευτικής πρακτικής. Στόχος του άρθρου είναι να φωτίσει τη σχέση μύθου, σώματος και τελετουργίας, δείχνοντας πώς το Κατακάλι συγκροτεί μια ιδιαίτερη μορφή θεατρικότητας, όπου το σωματικό ιδίωμα αποκτά σημασία όχι μόνο ως καλλιτεχνικό μέσο αλλά και ως δίαυλος πολιτισμικής και πνευματικής εμπειρίας.
συνδυασμό της τελετουργίας, του χοροθεάτρου και της μουσικής. Ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά που το καθιστούν μοναδικό στο είδος του είναι οι ρυθμικές ψαλμωδίες που επιτελεί σε κατάσταση έκστασης ένας χορός εκατό ανδρών της κοινότητας, συνοδεύοντας τη δραματική αφήγηση ιστοριών μυθολογικού-θρησκευτικού περιεχομένου.
Με την πάροδο του χρόνου, το Kecak εξελίχθηκε από ιερή τελετουργία σε δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο, εγείροντας ερωτήματα σχετικά με την πολιτιστική του σημασία και την εμπορευματοποίησή του. Αυτό το άρθρο διερευνά αν το Kecak θα πρέπει να θεωρείται πρωτίστως τελετουργικό θέατρο ή εμπορική ατραξιόν, εξετάζοντας τις ιστορικές ρίζες, την πολιτιστική σημασία και τις σύγχρονες διασκευές του.
είναι η εισαγωγή στο συμβολικό θεατρικό λεξιλόγιο, τους κώδικες και τις θεατρικές συμβάσεις του παραδοσιακού αυτού χοροθεατρικού κόσμου και στη φιλοσοφία που αντικατοπτρίζει.
πρωτότυπης διαπολιτισμικής παράστασης.
Η χρήση τελετουργικών θεατρικών τεχνικών σε μια πολυπολιτισμική αίθουσα διδασκαλίας μπορεί να επιτρέψει στους εκπαιδευτικούς να δημιουργήσουν ένα ασφαλές και δημιουργικό περιβάλλον το οποίο να προσφέρεται για βιωματική μάθηση και επιτρέπει σε μαθητές με διαφορετικές πολιτισμικές καταβολές να χρησιμοποιήσουν το δράμα ως τρόπο έκφρασης των ατομικών πολιτισμικών διαφορών τους.
Η εφαρμογή αυτοβιογραφικών υλικών έχει αξιοποιηθεί τόσο από σύγχρονες ομάδες του θεάτρου της επινόησης (devised theatre) όσο και από δημιουργούς σύγχρονων performance ως μια πρακτική που συμβάλλει στην παραγωγή δημιουργικής πρώτης ύλης για τη σύνθεση μιας πρωτότυπης παράστασης. Η αξιοποίηση της προσωπικής εμπειρίας ζωής σε συνδυασμό με την τελετουργία στο σχολικό περιβάλλον αποτελεί αφενός μια αποτελεσματική τεχνική για να εξερευνηθεί εις βάθος η προσωπική εμπειρία αγγίζοντας την αίσθηση συλλογικότητας του
καθενός και αφετέρου προσφέρει πλούσιο υλικό για τη δημιουργία μιας συλλογικής παράστασης το οποίο απηχεί την προσωπική φωνή του κάθε μαθητή.
Στις τεχνικές που θα παρουσιάσουμε χρησιμοποιούμε ενδεικτικά ως σημείο αναφοράς τον μύθο του κήπου της Εδέμ. Απώτερος σκοπός της ανακοίνωσης είναι να εμπλουτίσει τις θεατρικές τεχνικές που δύναται να χρησιμοποιήσει ο/η εκπαιδευτικός τόσο για να καθοδηγήσει δημιουργικά μαθητές της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στη
σύνθεση της δικής τους διαπολιτισμικής παράστασης όσο και για να τους ενθαρρύνει να εξετάσουν κριτικά τις δικές τους κοινωνικές και πολιτισμικές συμπεριφορές και να κατανοήσουν κοινωνικές αντιλήψεις και συμπεριφορές που προέρχονται από διαφορετικά εθνοπολιτισμικά περιβάλλοντα.
περιήγηση στην προέλευση, τη θεματολογία, τη μορφολογία, τα κοστούμια, τις μάσκες, τις τελετουργίες, τους δασκάλους και τους ηθοποιούς του και να αναδείξει το τελετουργικό στοιχείο που το διαπνέει μέχρι και τις μέρες μας.
In 2005, UNESCO declared Mak Yong a ‘Masterpiece of the Oral and Intangible Heritage of Humanity’ reopening the dialogue in an international level in an effort to create conditions for its preservation. This paper attempts to explore the aspects of otherness in Mak Yong that led to its ban within the cultural policy of the Malaysian state of Kelantan. As there is limited bibliography on Mak Yong, our aim is to contribute to the dialogue by bringing to light one of the rarest types of traditional Malay dance theatre whilst exploring the notion of otherness as a threat to the national and religious identity of a state.
Conference Presentations by Marina Z . A . Mergou
Abstract
In this paper we will focus on the ritualistic and carnivalesque elements of Grotowski's 'Shakuntalā', a show that moves between performance and theatre. The work is based on Kālidāsa’s classic dramatic text written in the fifth century AD. In this article we will explore the concept of theatre and performance by examining their limits in Grotowski’s hybrid work. We will also identify both the ritualistic elements that permeates the show in the light of Victor Turner’s and Richard Schechner’s theories as well as the carnivalesque -grotesque spirit that possesses it using Mikhail Bakhtin’s theory. Finally, we will examine the ways in which the interweaving of all the above characteristics of this unique performance led, through its playful multi-layered dimension, to a provoking distanced look towards Western stereotypical perceptions and prejudices about the 'East'.