Catharina Ziekenhuis

De Hartstichting heeft een Dekkerbeurs toegekend aan onderzoeker Gijs van Steenbergen, arts in opleiding tot specialist cardiologie. Met deze persoonlijke onderzoeksbeurs van ruim 300.000 euro voor getalenteerde wetenschappers kan hij de komende jaren onderzoek doen naar een betere behandeling van boezemfibrilleren, de meest voorkomende hartritmestoornis. “De ene patiënt is na één behandeling jarenlang van boezemfibrilleren af, terwijl een ander terug moet komen voor een tweede, uitgebreidere ingreep,” zegt Van Steenbergen. “Als arts wil je patiënten vanaf het begin een behandeling bieden die zo goed mogelijk bij hen past. Daarom wil ik meer inzicht krijgen op welke patiënten een tweede ingreep moeten ondergaan en een risicoscore ontwikkelen waarmee je vooraf kunt voorspellen welke behandeling het meeste effect heeft.” Meer weten over dit onderzoek? Kijk dan op onze website: https://lnkd.in/d4WNrRuy

𝗕𝗲𝘁𝗲𝗿𝗲 𝘇𝗼𝗿𝗴 𝗯𝗲𝗴𝗶𝗻𝘁 𝗺𝗲𝘁 𝗱𝗲 𝘃𝗿𝗮𝗮𝗴: 𝘄𝗮𝘁 𝗸𝘂𝗻𝗻𝗲𝗻 𝘄𝗲 𝘃𝗮𝗻 𝗼𝗻𝘇𝗲 𝗿𝗲𝘀𝘂𝗹𝘁𝗮𝘁𝗲𝗻 𝗹𝗲𝗿𝗲𝗻? Hoe maak je goede zorg nóg beter? In het Catharina Hart- en Vaatcentrum gebeurt dat door behandelresultaten structureel te analyseren én samen te bespreken. De Commissie Kwaliteit bespreekt maandelijks behandelresultaten: van complicaties tot opnameduur. Maar een grafiek vertelt nooit het hele verhaal, aldus cardioloog in opleiding Gijs van Steenbergen en projectleider kwaliteit Daniela Schulz. "Je moet de resultaten samen bespreken en blijven volgen." Zo zagen artsen dat meer patiënten na een behandeling voor hartritmestoornissen opnieuw behandeld moesten worden. De cijfers lieten zien dát er iets veranderde, maar niet waardoor. Dossieronderzoek wees uiteindelijk op een eerdere aanpassing in de behandeling. Na aanpassing van het protocol daalde het aantal herbehandelingen weer. Opvallende uitkomsten leiden niet automatisch tot een oordeel. "Het is geen verwijtende cultuur, maar een gezamenlijke zoektocht naar hoe we de zorg kunnen verbeteren", aldus Van Steenbergen. Dat levert concrete verbeteringen op: • Eén longfoto minder na een openhartoperatie • Na een ablatie nog maar twee in plaats van zes uur plat liggen • Antistollingsmedicatie pas starten wanneer echt nodig, zodat operaties minder vaak worden uitgesteld "Ons doel is om iedere patiënt de best mogelijke zorg te geven. Data helpen ons daarbij, maar alleen als je de tijd neemt om ze samen te begrijpen en te vertalen naar verbeteringen in de dagelijkse praktijk", aldus Van Steenbergen en Schulz. 𝗟𝗲𝗲𝘀 𝗺𝗲𝗲𝗿 👇 https://lnkd.in/dtMq8BHF

Patiënten die tien jaar of langer geleden een obesitasoperatie ondergingen, hebben daar meestal nog steeds voordeel van. Dat blijkt uit onderzoek van onderzoeker Madison Hofland. Zij analyseerde gegevens van ruim 900 patiënten die minimaal tien jaar geleden in het Catharina Ziekenhuis een operatie ondergingen om hun overgewicht te behandelen. Uit die data blijkt dat: - Ruim dertig procent van de patiënten van klachten af is die samenhangen met ernstig overgewicht, zoals slaapapneu, diabetes type 2 en hoge bloeddruk. - Patiënten zich fitter voelen en actiever zijn dan voor de ingreep. - Slechts 1,7 procent van de patiënten na tien jaar meer woog dan voor de operatie. “Een operatie is geen garantie op volledige genezing van de ziekte obesitas. Maar voor een grote groep mensen kan het echt veel verschil maken, zowel in gewicht als in gezondheid”, zegt Hofland. Meer weten? Lees dan verder op onze website.

𝗠𝗶𝗻𝗱𝗲𝗿 𝗯𝗶𝗷𝘄𝗲𝗿𝗸𝗶𝗻𝗴𝗲𝗻. 𝗕𝗲𝘁𝗲𝗿𝗲 𝘇𝗼𝗿𝗴. 𝗕𝗲𝗵𝗮𝗻𝗱𝗲𝗹𝗶𝗻𝗴 𝗼𝗽 𝗺𝗮𝗮𝘁. Een eenvoudige DNA-test kan voor patiënten met darm- of alvleesklierkanker een groot verschil maken. Door vooraf te bepalen of iemand het chemotherapie-medicijn irinotecan goed kan afbreken, kunnen ernstige bijwerkingen in veel gevallen worden voorkomen. Ongeveer één op de tien patiënten zorgt een erfelijke variant in een gen ervoor dat het medicijn langer in het lichaam blijft. Door daar vooraf rekening mee te houden, kan de behandeling beter worden afgestemd op de patiënt en worden ernstige bijwerkingen voorkomen. Vanuit het Catharina Ziekenhuis leidt ziekenhuisapotheker, klinisch farmacoloog en hoofdonderzoeker Maarten Deenen de landelijke invoering van deze innovatieve aanpak. Hij werkt daarbij samen met het Leiden University Medical Center en het Erasmus MC . Dankzij een financiering van ruim 1 miljoen euro van KWF Kankerbestrijding kan deze test landelijk beschikbaar komen. Meer weten? Lees dan het uitgebreide interview met Maarten Deenen op onze website.

Hoe zorgen we ervoor dat patiënten na een ziekenhuisopname precies de juiste ondersteuning krijgen? In de podcast 𝑺𝒉𝒊𝒇𝒕. 𝑺𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒎𝒐𝒓𝒈𝒆𝒏 vertellen transferverpleegkundige Maud Hendricks en wijkverpleegkundige Sanne Sloots van Ayganzorg hoe intensief de samenwerking is tussen ziekenhuizen, thuiszorg en huisartsen. Patiënten gaan sneller naar huis en de zorgzwaarte in de wijk neemt toe. Goede afstemming is daarom belangrijker dan ooit. Volgens Maud is er veel veranderd:"Iedereen was vroeger een eilandje: het ziekenhuis, de thuiszorg, de huisartsen. Nu zie je dat we steeds meer één grote zorgfamilie worden, waarin het belang van de patiënt centraal staat.“ Ook Sanne ziet wat die samenwerking oplevert:"Korte lijntjes maken echt het verschil. Je voelt je gehoord, je hoort de ander en daardoor kun je problemen eerder signaleren en oplossen.“ Benieuwd hoe deze samenwerking er in de praktijk uitziet? Lees hier meer of luister naar de podcast 𝑺𝒉𝒊𝒇𝒕. 𝑺𝒂𝒎𝒆𝒏 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒎𝒐𝒓𝒈𝒆𝒏: https://lnkd.in/dQ-gvYMq

In de vijftiende aflevering van ‘Over leven, Eva’s verhalen’ vertelt oncologieverpleegkundige Eva Sliep wat het werken op de afdeling oncologie met haar doet. Ik krijg regelmatig de vraag wat het met mij doet om op een afdeling als oncologie te werken. Mensen vragen zich af hoe dit mij beïnvloedt. Eén van de vragen is dan: ‘Ben je zelf niet bang om ook kanker te krijgen?’ Over het algemeen is het antwoord op die vraag ‘Nee’. Wat mijn werk me wél beïnvloedt: Dat ik me nog bewuster ben van het feit dat het leven ineens om kan slaan. Dat je je zegeningen moet tellen. Dat het bijzonder is hoe je lijf in elkaar zit. En dat je moet genieten. Op het moment dat ik dit schrijf, ben ik op vakantie. Samen met mijn twee kinderen maak ik een rondreis door Indonesië. Een reis die we maken door haar. Ze lag bij mij op de afdeling en ik heb een tijdje voor haar gezorgd. Net zo oud als ik. Ze kreeg kanker en ruim een jaar later was ze er niet meer. Het maakte diepe indruk op me. En ik begon erover na te denken: wat als ik nu wél ineens ziek word? En ik heb nog ruim een jaar te leven. Hoe heeft ons laatste jaar er dan uitgezien? En dat zijn we nu dus aan het doen. Mooie herinneringen maken. Herinneringen die ze ons nooit meer afpakken. Wat er ook mag komen in de toekomst. En na deze bijzondere reis? Dan gaan we weer gewoon in het ritme. Ik klaag over mijn veel te lange to-do-lijst: altijd dingen regelen en dingen doen. Nooit is die lijst helemaal af. Maar waar ik vanaf nu altijd één actiepunt op ga zetten. Eentje die ik nooit ga afstrepen: ‘Tel vandaag je zegeningen.’’ Lees het volledige verhaar van Over leven, Eva’s verhalen: https://lnkd.in/dHa-jUmr

Wie zwanger is, krijgt vaak met meerdere zorgverleners te maken. De eigen verloskundige, de gynaecoloog in het ziekenhuis, de kraamzorg en soms ook andere professionals. Voor aanstaande ouders is het dan belangrijk dat die zorgverleners elkaar goed kennen, dezelfde afspraken volgen en snel kunnen schakelen als dat nodig is. Daarom zet het Verloskundig Samenwerkingsverband Catharina, VSV-C, een nieuwe stap. In dit samenwerkingsverband werken het Catharina Ziekenhuis, verloskundigenpraktijken en kraamzorgorganisaties al jarenlang samen aan goede geboortezorg in de regio. Die samenwerking is nu officieel georganiseerd als vereniging. Daarmee wordt de samenwerking steviger en duidelijker geregeld. Wat dat voor jou betekent, lees je in het uitgebreide artikel op onze website.

𝗜𝗻𝗻𝗼𝘃𝗮𝘁𝗶𝗲 𝗱𝗶𝗲 𝘁𝗶𝗷𝗱 𝘁𝗲𝗿𝘂𝗴𝗴𝗲𝗲𝗳𝘁 𝗮𝗮𝗻 𝗱𝗲 𝘇𝗼𝗿𝗴 Na een operatie worden patiënten meerdere keren per dag gecontroleerd. Belangrijk werk, maar ook tijdrovend. Zeker op drukke afdelingen. Arts-onderzoeker Ephrahim Jerry onderzocht daarom een slimme oplossing: de viQtor. Een armband die automatisch hartslag, ademhaling en zuurstof meet. Deze gegevens komen direct in het patiëntendossier. Aan het onderzoek deden 392 patiënten en 54 verpleegkundigen mee. De uitkomst: 62,7 procent minder handmatige controles. Dat scheelt ongeveer tien minuten per patiënt per dag. “Daarom moeten we zoeken naar manieren om hun werklast te verlagen. Niet om minder mensen nodig te hebben, maar om verpleegkundigen meer ruimte te geven voor aandacht die echt waardevol is.” De armband vervangt het contact met de patiënt niet. “Een apparaat ziet niet hoe iemand erbij ligt. Een verpleegkundige wel. Die klinische blik blijft nodig. ”Patiënten zijn overwegend positief: “Als dit mij helpt, of als het de dokter en verpleegkundige helpt, dan zit het niet in de weg.” Het onderzoek is gepubliceerd in het wetenschappelijke tijdschrift World Journal of Surgery. 𝗟𝗲𝗲𝘀 𝗵𝗶𝗲𝗿 𝗺𝗲𝗲𝗿: https://lnkd.in/dsSAKaDs

Oncologisch chirurg en hoogleraar Ignace De Hingh is benoemd tot Distinguished Visiting Professor - bijzonder gasthoogleraar - aan de Tsinghua University in Beijing in China. In die rol zal de oncologisch chirurg van het Catharina Ziekenhuis onderwijs geven, onderzoek begeleiden en meewerken aan de opbouw van een internationaal researchcentrum voor buikvlieskanker. Meer weten over de benoeming? Lees het interview op onze website.