Affective Closeness

Créée en 1944, la BIRD avait pour principale mission de favoriser le développement économique après la guerre et s’est ouverte aux pays nouvellement indépendants comme la Côte d’Ivoire. Dès le début du partenariat entre la banque et la Côte d’Ivoire en 1963, les domaines privilégiés étaient l’urbanisation et la construction de route. Dans sa quête de financement de projet de développement des entreprises, l’État a sollicité l’appui de la BIRD qui a répondu favorablement en accordant un prêt de 5,6 millions de dollars soit 1,12 milliards de F CFA chaque année à travers une ligne de crédit impliquant le Crédit de la Côte d’Ivoire (CCI). L’objectif de cet article est de dresser le bilan de la ligne de crédit BIRD-CCI dans le développement  des  entreprises  en Côte d’Ivoire de 1975 à 1979. La démarche méthodologique adoptée est basée sur la collecte et l’analyse des sources imprimées, des ouvrages et des articles de revue. La critique des documents a permis de faire un recoupement pour en tirer des informations et de favoriser l’approche  quantitative. Les tableaux conçus ont permis de présenter la répartition des prêts et des bénéficiaires par le truchement du CCI. 
Mots-clés : BIRD – CCI – Côte d’Ivoire – développement – entreprise.

In this study, we tested the hypothesis that social relationships affect the perception of distance. When participants imagined passing through a wall and a disliked-person, they perceived shorter aperture widths than when they intended to pass between a wall and a liked-person. This result was observed only for passable apertures suggesting that social constraints may influence visual perception only when people can actually perform this action. We discuss the results according to an embodied approach to visual perception but also with an alternative explanation in terms of possible demand characteristics. We also discuss some methodological points supposed to improve the validity of such experiments.

Recent data show that psychosocial factors affect visual perception. We tested this hypothesis by investigating the relationship between affective closeness and the perception of apertures between two people. People feel discomfort when they are near someone they are not affectively close to. Therefore, we predict that they will be less likely to perceive that they can pass between two people not affectively close to them. Participants had to imagine passing through the aperture between two life-size classmate pictures. We found that the closer participants felt to their classmates, the more they felt able to pass between them. This provides the first evidence of a relationship between affective closeness and the perception of aperture between two people, suggesting that psychosocial factors constrain space perception.

Maturing in humanity requires a realized presence in authentic contact with oneself, close relationships with others, and openness to a relationship with God. The paradox of our time is that our experience is one of alienation, complicated relationships with others, and skepticism about God and that online accessibility has become a substitute for presence in the real world. This session invites reflection on presence as a space of identity, intimacy, and relationship. It is challenging to define presence, but it is easy to see its absence. I define presence as giving oneself into abiding with that particular person at that moment. That particular person may be me. I am present when I am in touch with one’s inner world at the moment. The first two conferences will deal with these issues. First, we will look at the process of experiencing. We will see how it happens that we share, what the interplay of the bodily and reflective dimensions of experience is, and what difficulties we encounter when we experience it. The second conference will be about experiencing time, the process by which we organize our personal experiences, dividing them into what was, what is, and what will be. Being in touch with one’s own experience at the moment is a condition for being present in one’s own life, but it is also a preparation for a more profound presence in the life of the other. The latter is fulfilled through proximity: being moved and touched by the other’s disclosure. In a close relationship, we feel joy, relief, emotion, and gratitude, Our fears dissipate, and we grow. Emotional and physical closeness, expressed through touch, will be the subject of the following two conferences. Finally, our human hearts long to meet the First Present. The final conferences will be related to this human longing. Christopher Wons will prompt us to an encounter with God, who refers to Himself as “I AM THAT I AM,” whose divine mode of existence is to love. In the final conference, we will touch on some of the human processes present in this encounter. The combination of themes describing human presence with the theme of God’s presence is not accidental. It aims to show that our human presence responds to this First Divine Presence. Although our presence is subject to several limitations by its very nature, it is complementary – in terms of quality, content, and the essential processes involved. How we are present to each other, to the other, and to God originates in God, who says of Himself, “I AM THAT I AM,” and who has chosen to love as His way of being.
----------------
Dojrzewanie w człowieczeństwie wymaga obecności urzeczywistnianej w autentycznym kontakcie z samym sobą, w bliskich relacjach z innymi i otwarciu się na relację z Bogiem. Paradoks naszych czasów polega natomiast na tym, że naszym doświadczeniem są poczucie wyobcowania, pokomplikowane relacje z innymi i sceptycyzm wobec Boga, a dostępność online stała się substytutem obecności w świecie rzeczywistym. Ta sesja jest zaproszeniem do refleksji nad obecnością jako przestrzenią tożsamości, bliskości i relacji. Trudno jest zdefiniować obecność, ale łatwo dostrzec jej brak. Określiłabym obecność jako oddanie całego siebie w trwanie w tym momencie z tą konkretną osobą. Tą konkretną osobą mogę być ja sam. W stosunku do siebie jestem obecny, gdy jestem w kontakcie z własnym światem przeżywanym w danej chwili. Tym zagadnieniom zostaną poświęcone dwie pierwsze konferencje. Najpierw pochylimy się nad procesem doświadczania. Zobaczymy, jak to się dzieje, że doświadczamy, na czym polega wzajemna gra cielesnego i refleksyjnego wymiaru doświadczania oraz jakie trudności napotykamy, gdy jej doświadczamy. Druga konferencja będzie poświęcona przeżywaniu czasu, czyli procesowi, za pomocą którego każdy z nas porządkuje swoje osobiste doświadczenia, dzieląc je na to, co było, to, co jest, i to, co będzie. Kontakt z własnym doświadczeniem w danej chwili jest warunkiem obecności we własnym życiu, ale również przygotowaniem do pogłębionej obecności w życiu drugiego człowieka. Ta ostatnia spełnia się przez bliskość, czyli bycie poruszonym i dotkniętym przez ujawnienie się drugiego. W bliskiej relacji odczuwamy radość, ulgę, wzruszenie, wdzięczność, rozpraszają się nasze lęki i zaczynamy wzrastać. Bliskości emocjonalnej i fizycznej, wyrażanej dotykiem, zostaną poświęcone dwie kolejne konferencje. Wreszcie, nasze ludzkie serca tęsknią za spotkaniem z Pierwszym Obecnym. Tej ludzkiej tęsknocie poświęcone zostaną ostatnie konferencje. Ksiądz Krzysztof Wons podprowadzi nas do spotkania z Bogiem, który mówi o sobie „JA JESTEM, KTÓRY JESTEM”, którego boskim sposobem istnienia jest miłowanie. W ostatniej konferencji dotkniemy niektórych ludzkich procesów obecnych w tym spotkaniu. Połączenie tematów opisujących ludzką obecność z tematem obecności Boga nie jest przypadkowe. Zmierza ono do pokazania, że nasza ludzka obecność jest odpowiedzią na tę Pierwszą Boską Obecność. Chociaż nasza obecność z natury rzeczy podlega licznym ograniczeniom, to jest ona komplementarna – co do jakości, treści, a także istotnych, zaangażowanych w nią procesów.
-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dans l’entourage royal, l’ami et le favori ne sont pas aisément séparables sur le plan du contenu de leur relation particulière avec le prince. Des défis majeurs se posent, notamment des problèmes similaires d’ordre conceptuel et notionnel posés par l’ami et le favori, mais également le fait que tous les deux sont concernés par les mécanismes d’ascension fondés sur le capital émotionnel et le principe de confiance et peuvent pareillement terminer par une chute dramatique. Finalement, la façon dont les contemporains perçoivent la relation avec le souverain permet véritablement de distinguer ces deux familiers du roi : une proximité considérée légitime dit l’ami, tandis qu’une familiarité condamnée dénonce et révèle le favori.

    In the royal entourage, distinguishing between friend and favourite is not easy in terms of contents of their special relationship with the prince. Major challenges arise, including similar conceptual and notional problems posed by the friend and the favourite, but also the fact that both are concerned with the mechanisms of ascension based on emotional capital and the principle of trust and can likewise end in a dramatic fall.
Finally, the way in which contemporaries perceive the relationship with the king really makes it possible to distinguish these two relatives of the king: a closeness considered legitimate says the friend, while a condemned familiarity denounces and reveals the favourite.

Although spatial proximity no doubt facilitates interaction and assistance, no research to date has addressed the extent to which children who are emotionally closer to parents choose to live nearby. Using the Netherlands Kinship Panel Study (N = 1055), this research evaluates the relationship between parent-child cohesion at age 15 (measured retrospectively among individuals 18-35 in 2002-2004) and later geographic distance between young adults and their parents in 2006-2007. Importantly, this research is the first to consider the relationship between intergenerational solidarity and young adult's later geographic proximity to parents, proximity known to contribute to exchanges of support between the generations. For both mothers and fathers, each model yielded qualified evidence of the cohesion-proximity relationship. These findings highlight a potential selection issue related to intergenerational support and contact as it is facilitated by geographic proximity.