Brain Washing

Bu çalışma, II. Dünya Savaşı sonrasında Amerika Birleşik Devletleri tarafından yürütülen Paperclip Operasyonu kapsamında ülkeye getirilen Nazi kökenli bilim insanları Wernher von Braun ve Arthur Rudolph’un faaliyetlerini incelemektedir. Çalışmada, söz konusu bilim insanlarının Nazi Almanyası’ndaki geçmişleri ile ABD uzay ve füze programlarına sağladıkları katkılar birlikte değerlendirilmiştir. Özellikle Soğuk Savaş döneminde Amerikan stratejik üstünlüğünün inşasında bu isimlerin oynadığı rol ele alınırken, hukukî ve etik tartışmalar da analiz edilmiştir. Ayrıca Paperclip Operasyonu’na yönelik kamuoyu tepkileri, bilim insanlarının eleştirileri ve ABD hükûmetinin bu süreçteki pragmatik yaklaşımı incelenmiştir. Çalışma, stratejik çıkarlar ile hukukî ve ahlâkî sorumluluklar arasındaki çatışmayı von Braun ve Rudolph örnekleri üzerinden ortaya koymayı amaçlamaktadır.

2. Dünya Harbinde Nazi Almanya’sından çıkan Pervitin sadece  basit bir uyarıcı mıydı yoksa bir çağın en büyük gücünün arkasında ki güçlenme sırrı mıydı? Literatürdeki bu eksiği, Pervitinin harbe ve sonuçlarına olan direkt etkisini ele alarak incelemeler ve açıklamalar ile beraber  aranan sonuca ulaşılmaya çalışıldı.

BASED ON HANDE NÜKHET OZANGÜÇ'S WORKS 'THE TORTURE METHOD THAT SLOWLY KILLS A PERSON: MIND CONTROL (TELEGRAM)' AND 'BRAIN HACKING: THE MIND CONTROL METHOD (TELEGRAM) -2,' THE DISCLOSURE OF A CRIME AGAINST HUMANITY AND VIOLENCE

Bu makalede Telegram (Zihin Kontrol) cihazının insanlar üzerindeki korkunç etkilerinden bahsedilmektedir. Bir fiziksel ve psikolojik işkence mekanizması olan bu alet, akıl almaz etkileriyle bireyler üzerinde baskı, korku, öfke, kaygı, stres, panik, endişe, huzursuzluk, alınganlık, moral bozukluğu, yorgunluk, konsantrasyon güçlüğü, okuduklarını veya dinlediklerini anlamakta zorluk yaratmayı amaçlamakta, kişiyi intihar, şiddet ve cinayete yönlendirebilmektedir. Ayrıca evlilikleri, aile, akrabalık ve arkadaş ilişkilerini bozabilmekte, şahsı ajanlık yapmaya zorlamak için de kullanılabilmektedir. Düşünceler okunmakta, yerleştirilmekte, insanlar istemediği davranışlara sürüklenmektedir. Kişiye özel ses iletimi yapıldığından bu durumu kurbanın etrafındakilerin fark etmesi mümkün değildir. Kurban tıpkı şizofreni gibi bir psikoz yaşadığı hissine kapılır. Akıl hastası olarak damgalanır. Aşırı öfke patlamaları, saldırganlık, depresyon, paranoya, anksiyete, panik atak, psikoz, aklını kaybetme, konuşmanın güçleşmesi, akıl yürütmede problemler, bilişsel yeteneklerin zayıflaması, mantığın bozulması, unutkanlık, dalgınlık, dikkat dağınıklığı görülen belirtilerdir.  Bir insan hakları ihlali olan sistematik şiddet cihazı; Telegram hakkında farkındalık yaratmak bu makalenin amacını oluşturmaktadır.
This article talks about the terrible effects of the Telegram (Mind Control) device on people. This device, which is a mechanism of physical and psychological torture, aims to create pressure, fear, anger, anxiety, stress, panic and anxiety on people with its incredible effects and can lead people to suicide, violence and murder. It can also disrupt marriages, family, relative and friend relationships, and can be used to force people to act as spies. Thoughts are read, they are imposed, people are dragged into behaviors they do not want. Since a personalized sound is sent, it is not possible for those around the victim to notice this situation. The victim feels like he is experiencing a psychosis, just like schizophrenia. She is labeled as mentally ill. Extreme outbursts of anger, aggression, depression, losing one's mind, difficulty in speaking, and problems in reasoning are the symptoms observed. The purpose of this article is to raise awareness about Telegram, a device of systematic violence that is a violation of human rights.

This essay reframes the term information terrorismo describe the deliberate weaponization of disinformation through engineered capsules (papas, deepfakes, propaganda packages). Unlike accidental misinformation, information terrorism is intentional, systemic, and monetized. By explicitly linking this coinage to terrorism studies, the essay situates disinformation as a form of informational violence. Governments' silence and platforms' profit motives transform disinformation into terrorism, destabilizing societies without bombs but through confusion and sedation. Definition Information terrorism is a form of terrorism. It weaponizes disinformation to destabilize trust, paralyze resistance, and sedate populations. Unlike misinformation, which may be accidental, information terrorism is deliberate, systemic, and designed to erode resistance. Literature Review • Rid (2020) traces the history of disinformation as a political weapon in Active Measures.

Stylometric preface This essay is part of an ongoing project to map how contemporary systems absorb harm, metabolize grief, and convert structural violence into personal responsibility. My work operates on the premise that what we call "individual experience" is often the downstream effect of infrastructural design-a choreography of signals, silences, and institutional thresholds that shape what becomes visible, what becomes legible, and what becomes forgettable (Foucault, 1977; Browne, 2015). Stylometric publishing is the method I use to trace these patterns. It is not a genre but an architecture: modular, recursive, and deliberately patterned so the argument can be recognized even when the content shifts. The goal is not to persuade through personality but to build a field through repetition, structure, and indexed clarity. "The Architecture of Absorption" continues this lineage. It examines how wellness discourse, geopolitical violence, and the disappearance of Indigenous youth are not separate crises but expressions of the same infrastructural logic (Galtung, 1969; Mbembe, 2003). Absorption is the mechanism through which systems stabilize themselves by distributing harm downward-into bodies, communities, and ecosystems-while obscuring the conditions that produce it. This preface is not an introduction. It is a declaration of method. The essay that follows is not metaphor. It is a map.

Artificial intelligence (AI) is often framed as a collection of tools or applications. Yet as AI becomes embedded across sensing, decision-making, and organizational workflows, it increasingly functions as a system state-a durable socio-technical condition that shapes what institutions notice, how they decide, and which outcomes they prioritize. This essay argues that AI should be understood as infrastructural: persistent, path-dependent, and self-reinforcing. Drawing on research in sociotechnical systems, documentation standards, feedback loops, and political economy, the paper outlines the mechanisms through which AI becomes a system state, identifies measurable indicators of systemic drift, and proposes governance strategies including model documentation, dataset provenance, model registries, and incentive redesign. A dedicated section examines how governments benefit from AI's infrastructural role, gaining administrative efficiency, expanded visibility, and political leverage. Understanding AI as a system state enables more effective governance and reduces the risk of entrenched inequities, opacity, and institutional lock-in.

This study critically examines Bollywood’s portrayal of Muslims, tracing its evolution from pluralistic depictions in pre-1990s cinema to the pervasive Islamophobic narratives post-2014, driven by Hindu nationalist agendas. Analyzing key themes—such as the “Muslim as terrorist” trope, historical revisionism, and gendered stereotypes—it highlights how these portrayals, amplified by political influences like the BJP’s saffronization, perpetuate prejudice and incite real-world violence against Muslim minorities. Through a logical and unbiased lens, the paper argues that such misrepresentations are unethical and intellectually lazy, proposing authentic representation, critical media literacy, and industry accountability as remedies to restore Bollywood’s secular legacy and counter divisive propaganda.

This white paper presents a forensic linguistic and cognitive analysis of Christian gospel songs aimed at children, revealing embedded structures of indoctrination, subjugation, and identity erasure. Focusing on the iconic lullaby "Jesus Loves Me", we demonstrate how gospel music has been used as a vector for emotional control and behavioral programming. Through recursive lyrical formats, appeal to authority fallacies, and melody-as-delivery-mechanism, this body of work reveals clear evidence of generational brainwashing weaponized through harmonic phrasing.

REİSİ KAZASI VE ÖTESİ

İran Cumhurbaşkanı İbrahim Reisinin geçtiğimiz hafta içinde Tebriz yakınlarda helikopter kazasında hayatını kaybetmesi, uluslararası kamuoyunda büyük yankı uyandırırken, benzeri uçak kazaları ve komplo teorilerini de yeniden gündeme taşıdı.
Yakın tarihte yaşanan birçok uçak ve helikopter kazasında azımsanmayacak sayıda siyasi lider, üst yönetim ve topluma mal olmuş şahsiyetin, hala tartışılan, aydınlanamamış kazalar sonucunda yaşamını yitirdiği bilinir.
Son kazada, kötü hava koşulları ve teknik eksiklikler nedeniyle düştüğü bildirilen helikopterde, İran Cumhurbaşkanı Reisi ile birlikte Dışişleri Bakanı Abdullahyan, Ruhani Liderliğin Tebriz Ayetullah Cuma İmamı ve Doğu Azerbaycan Eyaleti Valisinin yaşamını yitirdiği anlaşıldı.
Kazanın şekli, arama kurtarma sürecindeki gri alanlar, İran iç çekişmeleri ve bölgenin içinden geçtiği siyasal gerilim akla gelen ilk sorularla birlikte komplo teorilerini besledi.
Daha önceki bazı kazalarda söz konusu edilen suikast iddialarına ilaveten üst düzey devlet yetkililerinin ve önemli şahsiyetlerin aynı uçakta birlikte seyahatinin olası riskleri yeniden hatırlandı.
TÜM YUMURTALAR AYNI SEPETE

Malumlarıdır bundan 30-35 yıl kadar önce dönemin Pakistan Devlet Başkanı Ziya Ül Hak, askeri bir tatbikat sırasında bindiği uçağın havada infilak etmesi sonucunda, beraberinde Genelkurmay Başkan, Kuvvet komutanları ve ABD Büyükelçisi ile birlikte hayatını kaybetmişti.
Bu kaza, suikast iddialarının yanı sıra üst yönetimlerin birlikte seyahatinin sakıncaları keza eni konu tartışılmıştı.
İngiltere’de  Kral, Kraliçe ve veliaht prenslerin ayrı uçaklarda seyahat ettiği bilinir. Bu uygulama, ilke bir çok krallık ve monarşide de geçerlidir.
ABD’de de benzer şekilde Başkan ve Başkan Yardımcısı aynı uçakta seyahat etmez.
Hatırlayanlar vardır, geçtiğimiz yıllarda bilimsel bir konferansa katılmak üzere Isparta’ya uçan çok sayıda bilim insanı ve akademisyenimizi uçak kazalarında kaybetmiştik.
Yine 10 yıl kadar önce Brezilya’da bir futbol takımını taşıyan uçağın düşmesi sonucunda takımın hemen hemen tüm oyuncuları ve yönetici kadro yaşamını yitirmişti.
Bu olumsuz örnekler, devlet yöneticileri, siyasi ve  bilim insanları, futbol takımları, milletvekili ve  ticari sırlar paylaşan çok uluslu firma üst yönetimlerinin bir arada uçmaması yönünde farkındalık yaratmaya başladı diyebiliriz.
Bu bağlamda, bizde Parlamenter dönemde, yazılı bir kural olmamasına rağmen Cumhurbaşkanı, Başbakan ve  Genelkurmay Başkanlarının ilke olarak her zaman ayrı uçtuğu bilinir. Bu tür ilke kararı ve uygulama arayışı içinde olan yeni Başkanlık sisteminde de bu yönde ilan edilmiş bir kural olmamakla birlikte, gerekli özenin gösterildiği veya artık gösterileceği tahmin edilir.
KATYN TRAJEDİLERİ
2010 yılında Polonya  Devlet Başkanı Lech Kaczynski ve eşi ile onlarca üst düzey devlet görevlisinin hayatını kaybettiği trajik uçak kazası bir ülkenin üst yönetim kadrolarının neredeyse tamamını bitiren en büyük uçak kazası olarak bilinir.
Rusya’nın Smolensk Kenti yakınlarındaki Polonya şehitler anıtındaki törene gitmekte olan 96 üst düzey resmi heyeti taşıyan uçak, piste iki kilometre kal, alçalarak ormana çakılmıştı.
Polonya devlet erkanı, 1940 yılında Katyn Ormanında başlarına birer kurşun sıkılarak infaz edilen 22 bin Polonyalı savaş esirinin anısına düzenlenen törene gitmekteydi.
2. Dünya savaşında Polonya'yı paylaşan Rus ve Almanlara esir düşen sekiz bin asker, altı bin polis ve sekiz bin sivil aydın olmak üzere toplam 22 bin kişi Katyn ormanındaki üç toplama kampında Auschwitz’deki gibi başlarına birer kurşun sıkılarak topluca imha edilmişti.
Stalin ve Hitler’in yekdiğerini suçladığı katliamı Rusya yıllar sonra üstlenip, özür dilese de esasen Stalin ve Hitler’in katliama birlikte izin verdiği, savaş suçu katliamın Stalin’in yazılı emri üzerine ve Alman silahlarıyla gerçekleştiği, Nazi Propaganda Bakanı Goebbels’in toplu infazları gün be gün takipte olduğu iddia edilir. 
Katyn Ormanı katliamı ve 70 yıl sonra meydana gelen uçak kazası Polonya için hafızalardan çıkmayan iki trajedidir.
Katyn anıtını ziyarete gitmekte olan 96 kişilik Polonya resmi heyetinde, Devlet başkanı, eşi, Genelkurmay başkanı, Dışişleri Bakan Yard, sürgündeki son Devlet Başkanı, Devlet Başkanı yardımcıları,  Deniz, hava, kara kuvvetleri ile Harekat ve Özel Kuvvet komutanları, Ulusal Güvenlik Başkanı, Merkez Bankası Başkanı, ulusal Ombudsman, Polonya Katolik ve Ortodoks Başrahipleri, Meclis ve Senato Başkan yardımcıları, sendika, insan hakları kurulu başkanları, milletvekilleri, büyükelçiler ve üst düzey kıdemli bürokrat bulunmaktaydı. Bu kadrolardan hiçbiri kazadan kurtulamamıştı.
İşte bu bağlamda Cumhurbaşkanı Reisi ve refakatindeki üst düzey görevlilerin kaybıyla sonuçlanan kaza, yaşanan eski trajedileri hatırlatırken, devlet üst yönetim kadroları  ve stratejik profillerin seyahatlerinde tüm yumurtaları aynı sepette taşıma riskini yeniden gündeme getirmiştir.

Nokta operasyonları, sadece yasal askeri hedeflere zarar vermeyi hedefleyen, çevredeki altyapı, araçlar, binalar ve tesislere çok az veya hiç tali hasar vererek icra edilen askeri bir taarruzdur. Nokta operasyonu bir keskin nişancı tarafından yapılan isabetli bir nokta atışına benzer.
Bir nokta operasyonunun başarısı hassas istihbarat, planlama, hazırlık ve hızlı uygulamaya bağlıdır. Teknolojik ilerlemeler, terörle mücadelenin giderek çok daha önem kazanması, sivil kayıplar ve tali hasarın en aza indirilmesi arzusu, son yıllarda askeri operasyonlarda nokta operasyonları kullanımını artırmıştır.

Özet Günümüzde, Dünya üzerinde belki de milyonlarca dini grup ve oluşum bulunmaktadır. Bu grup ve oluşumların bir kısmı, yapısal olarak ve kuruluş̧ amaçları itibariyle şeffaf ve yalnızca ibadet odaklı olup, diğer bir kısmı ise kült olarak tabir edilen yapılarla ortak özellikler göstermektedir. Kült benzeri özellikler taşıyan bu dini grupların bir kısmı bürokratik, ekonomik ve insan gücü̈ anlamında büyük bir gücü̈ elinde barındırmaktadır. Kült benzeri özellikler taşıyan ve büyük bir gücü̈ bünyesinde barındıran dini grupların büyük çoğunluğu toplum açısından herhangi bir tehlike arz etmez iken, bu gruplar terör örgütlerine dönüşmeleri durumunda, devlet ve toplum açısından geleneksel bir terör örgütünden çok daha fazla tehlike yaratacaklardır. Bu makalede, kült benzeri dini grupların terör örgütlerine dönüşmeleri halinde, sahip oldukları avantajlar nedeniyle geleneksel terör örgütlerinden daha tehlikeli olacakları hususu, yaşanmış̧ bir örnek olan Aum Shinrikyo örgütü̈ merkeze alınarak analiz edilecektir.

SAHNE-1 İÇ-GÜN/KONFERANS SALONU-WILLIAM JAMES-DİNLEYİCİLER JAMES-(önceki perdenin son cümlesi) Cansız, ruhsuz, mekanik bir insan fikri…Tabiat çarklarına sıkışmış, özgür olmaktan uzak, mekanik bir canlı. Günlerce bu fikrin doğruluğunu sorguladım ve bu fikirlerle boğuştum, zihnimi kurcaladı ve beni intihar etme seviyesine getirdi….

uluslararası kongrelere katılmaları ve diğer ülkelerdeki laboratuvarları ve meslektaşları ziyareti için 5 bin dolar [günümüz parasıyla 210 bin dolar] ödendi.) 805A Ankara Üniversitesi, Say, Mehmet Burhanettin, 1962 (Ankara Tıp Fakültesi Çocuk Sağlığı Araştırma Enstitüsünden Dr. Say'ın pediyatrik hematolojide eğitim ve öğretimi gözlemlemek üzere ABD ve Avrupa ziyareti için 3.080 dolar [günümüz parasıyla 129 bin dolar] ödendi.) O dönem bu söze kimse itibar etmedi. Çünkü ABD'de tarım-hayvancılık sektörü çok güçlüydü; Dr. Keys'i bir kaşık suda boğabilirlerdi. Zaten... ABD'li iki hekim Jacob Yerushalmy ve Herman E. Hilleboe 1957 yılında şu gerçeği ortaya çıkardı:-"Keys'in elinde altı değil, tam yirmi iki ülkeye ait veriler vardı. Ama yağlı besinleri büyük suçlu ilan eden Keys altı ülkenin verilerini açıkladı!" Keys'in neden böyle yaptığını da açıkladı iki bilim insanı:-"Altı ülkedeki veriler yerine yirmi iki ülke verileri değerlendirilseydi, büyük oranda yapılan çalışmanın anlamlılığı azalacaktı!" Örneğin... Dr. Keys, Meksika verilerini çöpe atmış, Finlandiya verilerini dikkate almıştı; çünkü bu ülkedeki kalp hastası Meksika'nın yedi katıydı! Dr. Keys'in kullandığı verilerin gerçeği yansıtmadığı-George D. Lundberg, Gerhard Voigt, Raymond Reiser gibi hekimler tarafından da-açıklandı. Mesele bu değil... Verileri çarpıtan Dr. Keys'in yıldızı otuz yıl sonra 1980'lerde neden parlatıldı? Hiçbir klinik-laboratuvar çalışması olmayan Dr. Keys'in belgelerinin saçmalığı da hiç önemsenmedi. Çünkü: Önemli olan hayvansal doymuş yağın kolesterolü yükselterek kalp krizine yol açtığı iddiasıydı! 1980'lerde yeni siyasi-ekonomik dönem başlatılmıştı. Pazarı hareketlendirecek, piyasaya sürülecek yeni "ürünler" lazımdı. İlaç bunlardan biriydi... İlaç şirketleri Dr. Keys'in saçma sapan araştırmasına dört elle sarıldı. O dönem doymuş yağ-kolesterol ilişkisi dünyaya gündem yapıldı. Buna karşı çıkanlar büyük saldırıya uğradı. Örneğin... Londra UCL'den Prof. John Yudkin, kalp krizi sebebi olarak şekeri suçladı. Ve... Suçu yağın üzerine atan Amerikan medyası ve şeker endüstrisi Prof. Yudkin'i "günah keçisi" yaptı. Prof. Yudkin'in yazdığı Pure, White and Deadly (Saf/ Beyaz ve Ölümcül) adlı kitap karalandı. Yudkin sonunda bir başına bırakılıp dışlandı ve unutulup gitti. Bu acımasız kampanyanın başını çeken Dr. Keys idi! Öte yandan 1980'lerde Keys'in kitabı "bestseller" yapıldı Seven Countries: A Multivariate Analysis of Death and Coronary Heart Disease (Yedi Ülke: Çok Değişkenli Ölüm Analizi ve Koroner Kalp Hastalığı) adlı kitabı yayımlayan kimdi dersiniz; dünyanın en değerli okulu gösterilen Harvard Üniversitesi! Aylarca çok satanlar listesinde kalan kitap, Dr. Keys'e İtalya'dan büyük bir ev aldırdı! Amerikan Kalp Derneği (American Heart Association-AHA) ilk "Diyet Kılavuzu"nu 1961 yılında çıkardı: "Kötü" doymuş yağların, mısırözü yağı, ayçiçek yağı, soya yağı gibi "iyi" çoklu doymamış yağlarla değiştirilmesini tavsiye etti. Bu kılavuz da 1960'larda pek etkili olmadı. Görmezlikten gelindi. Ancak... Yirmi yıl sonra Amerikan Gıda Bakanlığı 1980 yılında hiçbir bilimsel dayanağı olmayan bu kılavuzu aynen yayımladı! AHA'nın yıldızı parladı; kolesterolden tansiyona "ölçüm sınırını" belirleyen ABD kurumu AHA oldu... Gerçek şuydu: New York'ta 1924'te kurulan Amerikan Kalp Derneği'nin arkasında küresel kimya-ilaç devi Procter & Gamble vardı. Mesela... Derneğin radyo programı "Truth or Consequences"a 1/5 milyon dolar verdi. Bu şirket tereyağına alternatif olarak çıkarılan trans yağ margarin "Crisco" (Crystallized Cottonseed Oil) üreticisiydi! Procter & Gamble, düşük kolesterol alternatifi olarak pazarlanan "Puritan Yağ" adı altında ayçiçek yağını da piyasaya sürdü. 1988'de "Puritan Yağ" yüzde 100 "Kanola Yağı" oldu… Devamı da geldi... Bu yağların kötü kolesterol LDC'yi düşürdüğü iddia edildi. İlaç endüstrisi yayını Philanthropy Chronicle 1994 yılında, 2 Yaşındaki çocuklar kolesterol ilacı alabilir diyen bu Amerika'daki en iyi beşinci hayır kurumu seçti. Forbes'in 2018 yardımsever kuruluşları sıralamasında 22. gösterildi! Şaşırmayınız; Türk Kardiyoloji Derneği yıllar boyunca Unilever şirketine ait "Becel" adlı margarinin reklamını yaptı!

Hacemos una lectura retroactiva y sintética de un texto sobre la dificultad de testificar sobre el trauma del genocidio especialmente a la que se agrega la dificultad de teorizarla, no casual, debida a una doble represión y el lavado de cerebro del sistema. Exige una lectura retroactiva y de levantamiento de la represión nada fácil. Va el ejemplo.

The eye of the understanding is like the eye of the sense; for as you may see great objects through small crannies or holes, so you may see great axioms of nature through small and contemptible instances.-Francis Bacon, essayist, philosopher, and statesman (1561-1626).

İstihbarat ve casusluk, insanlık tarihinin çok önemli zihinsel çalışmalarıdır. Casusluk üstün bir zekâ, estetik duygusu, gelişmiş hayal gücü, ketumiyet, entelektüellik, kapsamlı kültür ve bilgi birikimi, analitik düşünme, cesaret, dürüstlük, sadakat ve zarafeti bir arada taşıyabilenlerin sanatıdır. Dünyanın en büyük casusluk teşkilatı olan Amerikan Ulusal Güvenlik Ajansı NSA internet sayfasında misyonumuz bölümünde şöyle yazıyor: "…NSA, sinyal istihbaratı ile haberleşme güvenliği için her koşul altında ABD halkının çıkarları uğruna istihbari bilgi toplar ve ağ üzerinde operasyonlar yaparak milleti için kesin bilgi üstünlüğü sağlar. Ulusal yemin bölümünde ise, NSA çalışanları her şeyden önce ve sonra daima Amerikalıdır. Her çalışan, Anayasa'yı ve ABD'yi, iç ve dış bütün düşmanlarına karşı desteklemeye, korumaya yemin etmiştir." Yazının ilerleyen bölümlerinde uluslararası ilişkilere yön veren NSA, CIA, MOSSAD,eski KGB , MI6 gibi teşkilatların nasıl titiz ve özverili çalışmalar yaptıklarına dair bilgiler verdiğimde göreceksiniz ki Türk Devletinin gerçek anlamda özgürlüğüne kavuşması için yeni baştan modern bir istihbarat topluluğu kurması en önemli önceliği olmalı. Bu istihbarat topluluğu içinde en büyük görevin de, NSA gibi yapılanmış uçan ,kaçan her türlü sinyali toplayan bir Türk Ulusal Güvenlik Ajansının (TUGA) kurulması gerekliliğine inancındayım. Echelon veya diğer adıyla büyük kulak, NSA' in bütün yeryüzünü dinlediği ve gözetlediği küresel bir dinleme ağı. Dünya yörüngesinde dolaşan 120 uydunun yanı sıra binlerce yer istasyonları var. Gökyüzünde dolaşan ne kadar sinyal varsa telefon, e-posta, aklınıza gelebilecek her türlü elektromanyetik dalgayı topluyor ve gereksiz olanlar ayıklanıyor. Bu verilerin NSA in günümüz de kullanılan teknolojinin 20 yıl ilerisinde olduğu tahmin edilen süper bilgisayarların da kriptoları çözülüyor, analizleri yapılıyor ve istihbarat topluluğu içindeki CIA , DIA gibi kurumlara istihbarat değeri olan bilgiler aktarılıyor. Yaklaşık 12.000 yıl önce buzul çağının bitişi iklimde ısınmaya ve ekolojik değişimlere neden olmuştur. Yabani tahıl toplayıcılığı zamanla yabani tahılların denetim altına alınmasını sağlamıştır. Böylece ilk tarım başlamıştır.Hayvanların evcilleştirilmesi, sulamalı tarıma geçiş ile artı ürün ortaya çıkmış ve artı ürün büyük değişimlere neden olmuştur.Artı ürünün üretimi ,dağıtılması için büyük işbirlikleri gerekmiştir.Bu gidişat tapınak ekonomisi diye adlandırılan tapınak merkezli bir sistemi doğurmuştur.Bu ilerleme kent devletlerin modeline evrilmiştir. Devletin ,üretim ve işgücünün denetiminin, toplumsal tabakalaşmanın, mesleki uzmanlaşmanın, anıtsal yapıların ve yazının bulunmasının sonuçları uygarlığın doğuşunu getirmiştir. Bu devreden itibaren binlerce yıldır insanlık ve toplumlar artan bir ivme ile her alanda gelişme sağladı. Savaşlar, barışlar, büyük uygarlıklar, büyük

Genetik bilimi, insan, bitki, hayvan ve mikroorganizmaları içeren canlı formların kalıtsal özelliklerini belirleyen genlerinin incelemesini, kalıtsal yapıları değiştirerek onlara yeni işlevler kazandırılmasını, farklı canlıların genlerinin birleştirilmesini sağlayan genetik düzenlemeleri içerir. Gen klonlanması/sentezleme, Rekombinant DNA teknolojisi, genetik manipülasyon, gen yazılımı, CRISPR-CAS 9 genom düzenlemesi bu bilim dalına dayalı teknolojiler olarak genetik mühendisliği adı ile bilinir. Genetik mühendisliği teknolojilerinin, askeri anlamda insan yaşamına zararlı mikroorganizmalar üretmesi ya da başka bir deyişle genetik mühendisliğinin silah haline dönüştürülmesi biyolojik savaşın temelini oluşturur.

This study critically examines the intense scholarly interest in violence of recent decades. Consequently, the thesis' main objective is to is to answer two questions in particular: why violence? and why now? First and foremost, this objective is pursued through three separate but interrelated studies. Prior to these, the thesis sets out to affirm the importance of Marquis de Sade and Michel Foucault in thinking violence. First, it is in the literary works of the Marquis de Sade, rather than in Machiavelli or Hobbes, that we find the first traces of a conceptual understanding of violence. Second, drawing on de Sade, it is Foucault who provides the fertile ground from which the field of contemporary violence studies basically springs-in spite of the fact that he himself never devoted any special studies to violence, nor actually developed a specific concept of violence. Part 1, "Literature", provides a brief overview of the contemporary study of violence as well as a discussion of two thoroughly influential texts in the field: Hannah Arendt's On Violence (1970) and Giorgio Agamben's "On the Limits of Violence" (1970). This part surveys the questions of violence specifically posed within the field, with the further purpose of identifying and dissecting common tropes and recurring arguments important to its formation. I make the claim that two notions in particular are utilized to construct violence as a new field of knowledge: the notion of technology and the notion of history. Part 2, "Experience", consists of a historical interlude in which one of the objectives is to put the hypothesis of the presumably transhistorical and immutable nature of human violence to the test. This is achieved by a close reading of the philosophical texts of Plato as well as the histories of Herodotus and Thucydides. In this part I argue that, in a strict sense, there is no true concept of violence as such in classical Greek antiquity. Instead, we find a multiplicity of embryonic "pre-concepts" that, unlike the various concepts of today, are thought entirely on the basis of relations, rather than on the basis of the objects of violence. The question of violence in classical Greece is, in short, approached in terms of who? rather than what?-pointing toward a promising possibility still open for exploration today. Part 3, "Concepts", returns to the European discussions of the 1960s and 1970s investigated in part 1, but rather than examining the questions of immediate concern in the respective texts of the period, I approach today's heightened interest in violence in light of a set of overarching problems, such as the risk of atomic annihilation, political unrest, the fear of propaganda, and brain washing. By way of these problems, I show that, running counter to the philosophical sources on which it draws, the contemporary concept of violence achieves a surreptitious reinstitution of the substantial and autonomous subject otherwise believed to be dead. In conclusion, the paradoxical function of the contemporary concept of violence is thus to allow for the return of the kind of subject relentlessly attacked by the radical European thought of the 1960s and 1970s, the same thought which allowed for the invention of the concept in the first place. In this sense our age, in which, it would appear, "everything is violence", is also an age where a kind of "bia-centrism" provides us, paradoxically, with the last conceptual stronghold for substantial subjects and stable identities.

Amerika Birleşik Devletleri’nde İskoç Riti Kuzey Jüridiksiyonu… Derece yükselmeleri için düzenlenmiş video gösterileri… Morals and Dogma ve izleyen yapıtlar… Amerika Birleşik Devletleri’nde, İskoçya’da, Avustralya’da ve Fransa’da İskoç Riti’nin 2020 yılındaki durumu…

Tarih sözcüğünün anlamlandırılıp, tarih bilgisinin genel olarak değerlendirilmesi... Masonluğun anlatılan tarihi ile bağlantılı birtakım eleştirel görüşler... Tarih bilgilerinden yapılmış birtakım kaçamaklar ve birtakım zorlamalar nedeniyle geciktirilmiş doğru tarih bilgisi üzerine çarpıcı bir örnek (Amerika kıtasının keşfi).

Sivil din çok boyutlu bir konu: Siyasi boyutu var teolojik boyutu var teopolitik boyutu var çok boyutlu olduğu için insanlar benzerliklerden hareketle "Sivil Din" üzerinden genellemeler yapıyorlar. Kurumsal dinleri andıran her ortak bilinç sivil din değildir. Bu genellemelerden uzak durmak gereklidir. Sivil din neye benzer? Bir olguyu anlamak için hem bağlamsal hem kavramsal olarak incelemek gereklidir. Bağlamsal olarak kitabın alt başlığından anlaşılacağı gibi "Ulus Olmanın Kutsal Temeli" yani Rousseau ve Durkheim'ın ortak tabiri ile "Hiçbir devlet temelinde din olmaksızın varlığını sürdüremez". Nasıl bir dinden söz ediyoruz: Sivil dediğimiz şey dini alana ait olmayan ve askeri alana da ait olmayan hiçbir tesire maruz kalmayan demektir. Religion kelimesinin Türkçe karşılığı "din" olarak karşımıza çıkıyor ancak din dediğimizde İslami perspektiften anlaşılması ve Batı perspektifinden anlaşılmasında belirgin farklılıklar ortaya çıkıyor religion batı teolojisinde daha farklı kavrayışa sahiptir örneğin: Ortodoksluk bir din olarak kabul edilir. Katoliklik bir dindir. Protestanlık bir dindir. Batılı anlamda religion kelimesinin karşılığı böyledir. İslami perspektiften din kelimesinin karşılığı bu şekilde değildir.

Ideological blinkers prevent a correct U.S. assessment of the Russian successes in the Ukraine war, of the likely outcomes and of what to do now

Yesterday’s edition of the premier Sunday news wrap-up on Russian state television, Vesti nedeli, hosted by Dmitry Kiselyov,  marked a turning point in what the Russians are saying officially about their achievements on the ground in Ukraine. It set me to thinking over why Washington is getting it all wrong and how America’s ideological blinkers may lead to very unfortunate consequences on a global level.

Türkiye gibi stratejik öneme sahip ülkelerin terör ortamında tutulmasında, ülkemizi hedef olarak seçmiş devletler ve birtakım güçlerin çıkarları açısından zaruret bulunduğu, terörün amacının da, en azından bu ortamın devamını sağlamak olduğu söylenebilir. Bu nedenle terörizm, bir siyasi mücadele aracı olmaktan çıkıp, bir ülkenin bir başka ülkeyi zayıflatmak ve istikrarsızlaştırmak için kullandığı bir dış politika aracı haline gelmektedir.
Öte yandan terörizm, kitlelere yönelik hedef ayırımı gözetmeyen şiddet eylemleriyle, toplumun güven duygusunu ortadan kaldırarak, halkın can derdine düşmesini ve olaylara tepkisiz kalmasını amaçlamaktadır. Böylece kitlelerin terörizme karşı duyarlılıklarını yitirmesi, terörü kanıksaması ve devletle toplum arasında güven açısından büyük bir uçurumun oluşturulması umulmaktadır.
Terörizmin bir başka amacı da; baş eğdirmek, itaat ettirmektir. Terörizmin bu türü, terörist örgütlerce kendi üyelerine ve etkilemek istedikleri halk kesitlerine uygulanabilmektedir. Terörist gruplarca amaçlanan; yandaşlar kadar “seyircilerin” de itirazsız baş eğmeleri, “hedef kitlenin” emredileni yapmasıdır. Etkilenmesi amaçlanan bireylere ikinci defa düşünecek zaman ve aksine davranabilecekleri alan bırakılmaz. Amaç, “hedef kitleyi” yıldırmak, yönlendirmek ve yönetmektir

GAZETE KÖŞE YAZARLIĞININ LİBOŞLARCA DOLDURUL DUĞU, PARA İÇİN İKTİDARIN İSTEDİKLERİNİ YAZANLARIN ÇIĞ GİBİ BÜYÜDÜĞÜ ÜLKEMİZDE;

ABD’nin resmi devlet politikasının Türkiye’yi parçalamak olduğuna bazıları bir türlü inanmaz. Önlerine ABD’nin resmi kurumlarında yayımlanan “bölünmüş” Türkiye haritası koyarsınız; “bir albayın şahsi işi” derler…
Pentagon’a, CIA’ya, Dışişleri’ne bağlı kurumların raporlarını gösterirsiniz; “Üniversite hocalarının kişisel fikir jimnastikleri” derler…
Büyükelçileri, konsolosları, ajanları bölgede cirit atar, teröristlerle görüşür; durumu “diplomatın görev alanı” içinde sayarlar…
Çekiç Güç helikopterlerle PKK’ya mühimmat dağıtır; ABD Büyükelçiliği’nden önce çıkıp “yanlışlık oldu” diye açıklama yaparlar…
Jandarma Genel Komutanımız öldürülür; “buzlanma” diyip çıkarlar işin içinden…(Yazarın Notu: Nisan 2015 tarihinde zamanın genelkurmay başkanı, savcıya verdiği ifade de uçakları aldıkları şirketin “bir daha size uçak satmayız” tehditine karşı koyamadıklarını, pilotaj hatası da olmadığı için orta yol buzlanma yalanını uydurduklarını söylemiştir…. Bir yazıklar olsun da ona..)
ABD, 11 subayımıza çuval geçirir; “ne işimiz vardı zaten orada” deyip TSK’ya saldırırlar
Pentagon, 82 bin askerini Güneydoğu sınırımız boyunca yerleştir mek ister; “Musul’a gireceğiz” havucunu millete yedirmeye çalışırlar…
Washington “stratejik hedefi gereği” kukla devletini Türkiye’ye himaye ettirmeye çalışır; “PKK tasfiye olacak” diye milleti kandırmaya çalışırlar…
ABD Başkanı TBMM’den talimat verir
“Kürt, Ermeni ve Kıbrıs meselesini çözün” diye; ağlayarak ayakta alkışlarlar…
ABD’li bir albay Güneri Cıvaoğlu’na sınırlarımızı da içine alan Kürdistan kuracaklarını söyler birinci Körfez Savaşı’nda; “her hangi bir albaydır” netice itibariyle…60 yıllık NATO ilişkisinden kaynaklanır bu durum. 


Onları değil ama onların etki alanı içinde yer alan geniş kitleler için bir kanıt daha sergileyelim. 1994-1995 yıllarında Irak’ ın kuzeyinde Askeri Koordinasyon Merkezi Türk Komutanlığı yaptım. Yani Çekiç Güç Eş Komutanlığı.
Bana göre, ABD VE AB, HATTA BM’LER Irak’ın kuzeyinde bir Kürt devleti kurmak için tüm gücü ile çalıştı. Ve bana göre  ABD’ nin Irak’a müdahalesinin temel stratejik nedenlerinden biri de bu.
Çekiç Güç komutanlığım boyunca bunu kanıtlayacak onlarca olayla karşılaştım.

(Bakınız; Dr. Ali Nazmi Çora, “Çekiç Güç, Operation Provide Comfort, Huzur harekatı, Düzeltilmiş ikinci baskı” 2013, Amazon com Yayınları)

Örneğin: ABD Özel Kuvvetler Komutanı Orgeneral Downing Zaho’ya geldiğinde ona şöyle dedim: 


“Türkiye ve ABD senelerdir müttefik ülkeler, buna rağmen Kürdistan’ı kurmaya çalışıyorsunuz. Türk halkının tepkisi ile dostluğumuzun bozulacağından korkmuyormu sunuz?”
ABD Özel Kuvvetler Komutanı beni şöyle yanıtladı 

“Merak etme, biz her şeyi planladık. Kürdistan kurulduğunda önce Türkiye tanıyacak!”
Yeri gelmişken, 

“Kürdistan”a en büyük katkıyı da Çekiç Güç’le Türkiye’nin verdiğini bir kez daha anımsatalım.
Birinci Körfez Savaşı’ndan hemen sonra ABD, 32. Paralelin güneyi (Şii Bölgesi) ve 36. paralelin kuzeyini Saddam’a yasak ladığında sevinen dış politika yapıcılarımız, umarız bugün bu alanın aslında “Kürdistan” olduğunu geç de olsa anlamışlardır…