Institutions (Political Science)

La prueba de la democracia no es que el pueblo vote, sino que gobierne."-G. K. Chesterton La paradoja latinoamericana Hay preguntas que se vuelven más incómodas cuanto más tiempo permanecen sin respuesta. Una de ellas recorre América Latina, por no hablar aquí del mundo, desde hace décadas: ¿cómo es posible que una región que celebra elecciones de manera regular siga atrapada entre la corrupción, la fragilidad institucional, la desconfianza ciudadana y la inestabilidad política? Las urnas abundan. La democracia escasea. Sobre el papel, la región parece haber resuelto el problema democrático. Constituciones modernas, elecciones competitivas, alternancia en el poder, congresos representativos, tribunales constitucionales y sistemas multipartidistas conforman un paisaje institucional comparable al de muchas democracias consolidadas. No obstante, la realidad se obstina en desmentir la apariencia. Detrás de la arquitectura formal persisten Estados débiles, violentados por cualquier fenómeno de tráfico, narco u otros, sistemas judiciales vulnerables, corrupción estructural y una ciudadanía cada vez más desencantada y menos ciudadana. La distancia entre lo que las instituciones prometen y lo que efectivamente producen se ha convertido en una de las características centrales de la experiencia latinoamericana. La paradoja es tan evidente como persistente: las formas democráticas prosperan mientras su contenido se debilita y se pierde. Francis Fukuyama sostiene que toda democracia estable descansa sobre tres pilares fundamentales: un Estado competente, un imperio efectivo de la ley y mecanismos sólidos de rendición de cuentas. Cuando esos tres elementos convergen, la democracia deja de ser un simple procedimiento electoral y se convierte en un orden político legítimo y previsible. En gran parte de América Latina ocurre exactamente lo contrario. El Estado suele ser incapaz de aplicar las normas que proclama. La ley se ejerce de manera desigual. La rendición de cuentas se diluye entre clientelas, pactos de impunidad y redes de intereses que sobreviven a los cambios de gobierno. El problema no es la ausencia de democracia. El problema es su formalismo caricaturesco y vacío. Durante décadas se creyó que la celebración periódica de elecciones bastaría para consolidar instituciones republicanas. La experiencia demuestra lo contrario. Las elecciones son una condición necesaria de la democracia, pero están lejos de ser una condición suficiente. Una sociedad puede votar regularmente y seguir siendo políticamente precaria. Puede cambiar de gobernantes sin cambiar de prácticas. Puede celebrar elecciones impecables y continuar gobernada por mecanismos abstrusos e informales. La democracia puede existir como procedimiento mientras fracasa como proyecto de autogobierno, independientemente de que esta sea republicano o de otra índole. Ahí reside una de las grandes contrariedades latinoamericanas. Instituciones sin ciudadanía Las instituciones no flotan en el vacío. Douglass North explicó que las reglas formales solo funcionan cuando encuentran respaldo en hábitos, valores y expectativas compartidas. Cuando las normas escritas y las prácticas reales se

Resumen A través del presente trabajo, me propongo desarrollar parte de una propuesta teórica-analítica que permita operacionalizar la categoría espacio social en pos de contribuir al análisis de procesos de institucionalización al interior de los movimientos sociales. Específicamente, expondré una posible lectura de la obra “The production of space”, de Henri Lefebvre (1991) que permita la aprehensión de su tríada conceptual: prácticas espaciales, representación del espacio y espacios de representación en torno a los conceptos de territorio y lugar para comprender la articulación entre espacio y procesos de institucionalización al interior de algunos movimientos sociales en América Latina. Para esto, dedicaré la primera parte del trabajo a la discusión teórica de la categoría espacio social de Lefebvre y su posible aplicabilidad en torno a los conceptos territorio y lugar. Luego, expondré la manera en la cual defino y comprendo la institucionalidad y su vinculación con comportamien...

La présente étude tente de lever le voile sur le mandat sénatorial, institution polymorphe critiquée un peu partout dans le monde pour ses ambiguïtés voire son inutilité, en interrogeant sa nature juridique et sa finalité en droit public camerounais à l'aune des paramètres contextuels. L'on est amené dans ce cadre à constater, dans une approche herméneutique, que le mandat sénatorial dans le contexte de sa réception en droit constitutionnel camerounais, est un mandat politique sui generis d'une part ; et un mandat porteur à la fois de missions classiques et d'une mission spécifique de représentation d'autre part. Le mandat sénatorial apparait, en définitive, comme étant une catégorie juridique équivoque dont les missions connaissent des entraves dans leur mise en oeuvre dans le contexte camerounais. Au demeurant, une réflexion approfondie sur un modèle adapté aux réalités socio-politiques camerounaises mériterait d'être envisagée au moment où l'on entrevoit les perspectives d'une actualisation voire d'une modernisation tous azimuts des institutions comme c'est le cas dans de nombreux Etats du monde.

Sualkuchi is traditionally well known for its different types of silk products of world class quality. In fact, around 80 percent of total textile production in Assam comes from the Sualkuchi area. However, the industry being thoroughly unorganized, the most of the textile producers take help or need to be dependent on middlemen to sell their products. This is the reason the producers can not earn more as per their expectation. Moreover, as the textile industry is unorganized, the weavers and artisans are being exploited by the owners in the form of low wages as there is no provision of minimum wages in unorganized sector. Hence, organized retailing of textile products is supposed to bring solution to these challenges. The present study is an attempt to study the current scenario of textile industries in the study area and to explore its prospects. Further, the study will also make an attempt to find out the challenges in making the textile sector organized. The primary data for the purpose of the study will be collected from the unorganized textile manufacturers located in the study area. Moreover, secondary data in the form of research papers, articles, newspapers, journals, theses, reports etc. will also be used for the purpose. The collected data will be processed using various statistical tools like mean, median, mode and other suitable measures depending upon the circumstances as well as the need of the study.

This course aims to examine the People's Republic of China's rising role in global politics from historical, economic, ideological, and geopolitical perspectives. The course will cover China's foreign policy, development model, the Belt and Road Initiative, its relations with international institutions, technological transformation, and its strategic competition with the United States. Additionally, the course will discuss China's impact on global governance, regional security, digital politics, and the international political economy. The primary objective of the course is to enable students to analyze China's political transformation, evaluate its foreign policy strategies, interpret its economic and technological rise from an international relations perspective, and critically examine China's role in the contemporary world order.

Começo agradecendo ao CNPq pelo apoio financeiro para a realização dessa pesquisa. Professor Fernando, muito obrigada pela orientação durante o mestrado, por todo o apoio, seja com relação à dissertação, ou até mesmo das escolhas acadêmicas que tive de tomar até então. O seu apoio, sem dúvidas, foi essencial. Gostaria de agradecer a professora Lorena, não só por todas as matérias e cursos, mas principalmente pelo incentivo e pela participação que ela tem na minha trajetória, desde o início. E ao Professor Glauco, pelas oportunidades nas monitorias, e ensinamentos nas matérias que cursei. Tenho uma sorte enorme de fazer parte do NECI principalmente por conta das pessoas que formam o núcleo. Nada fez tanta falta nessa quarentena quanto o convívio diário com colegas de trabalho que se tornaram amigos. Joyce, você esteve comigo desde o meu primeiro dia no NECI até hoje. Eu sei que dificilmente chegaria aqui sem a sua ajuda e o seu apoio. E mais que isso, servindo de inspiração como uma pesquisadora exemplar e uma pessoa incrível. Agradeço a Mini Andrea que me ajudou nos projetos de IC, no de mestrado e que mesmo longe continua me dando mais força do que ela imagina. Não consigo pensar na Juliana sem pensar na sua potência, na forma como ela nos explica com toda paixão do mundo sobre a liberdade em Maquiavel. E à Vanessa que inspira com a independência e leveza que leva a vida. Aos colegas que vieram antes mim, gostaria de agradecer ao Danilo por sempre estar disponível para conversar sobre o meu trabalho. À Graziele, por sua disponibilidade em ensinar e contribuir para a formação de todos os demais colegas. A galera que veio depois de mim é realmente incrível. Rodney, obrigada por compartilhar suas histórias e também sua amizade mesmo nesses tempos distantes, é uma alegria poder estar no NECI com você. O Pedro que se transformou no meu parceiro de trabalho de todo dia. Camila, Bia e Mayumi, vocês são incríveis e com certeza são as pessoas que mais sinto por não ter mantido contato mais próximo nesse 2020 maluco. Agradeço a Amanda que se tornou uma amiga muito querida. Agradeço também o Luan que me ajudou com os dados da dissertação. Agradeço o Nathan porque ele não sabe como as nossas conversas nas tardes no NECI me ajudaram naquela época e também por me convidar a fazer parte de um projeto tão incrível como a P4H. E foi lá que encontrei minha alma gêmea, a Isabel, que sempre me apoia, obrigada! Maria Leticia e Luiz, que compartilharam das monitorias e das aulas na Summer. Dos poucos amigos que tenho, gostaria de agradecer à Morgana, minha única da graduação. Giovana, pelos melhores conselhos e pelo abraço mais carinhoso de todos. E a Tati, amiga desde a escola, quando estávamos na mais legal e pior banda de todas, sinto falta das nossas voltas no Gonzaga e das muitas conversas. Nunca conseguiria agradecer meus pais por tudo que eles fazem por mim, e por tudo o que eles são pra mim. São os melhores pais que alguém pode ter, com certeza. Meu vô Bexiga, que eu perdi 10 dias antes da defesa, sempre foi minha fonte de força e de inspiração. Thales, por estar comigo em todos os momentos, nos bons e nos ruins. Te agradeço imensamente por ter lido todas as linhas desse trabalho comigo com toda dedicação do mundo. Amo vocês! RESUMO DUTRA, A. B. B (2020). Desvendando a estrutura do jogo: o papel dos relatores no

This paper presents the design, execution, and results of a controlled behavioral experiment built to test a new operational theory of social institutions. The theory defines institutions as stable, empirically distinguishable clusters of behavioral reactions that represent one element from the spectrum of responses to an identifiable informational signal. The minimal causal chain is signal → filter → stimulus → spectrum → reaction → pattern → stability → institution. The experiment exposes 200 participants to a button-press signal under four conditions that systematically vary the signal's encoding (native language versus invented script), its motivational content (neutral versus monetary incentive), and the complexity of the surrounding information field (single button versus 30-button array). Four hypotheses are derived from the theory and tested against the observed data. Results confirm that no signal produces uniform compliance (H1), that repeated exposure stabilizes behavioral distributions (H2), that changes in signal encoding and motivational content shift the entire behavioral spectrum rather than merely moving a compliance rate (H3), and that increasing environmental complexity widens the spectrum and delays convergence to stability (H4). The paper demonstrates that every construct in the framework-signal, filter, stimulus, spectrum, pattern, stability, institution, norm, and anomie-can be given a precise operational definition and measured using standard statistical tools. The findings validate the core theoretical claim: institutions are not latent constructs inferred from behavior but observable, measurable, and experimentally manipulable patterns of action.

Recent scholarship has suggested that nation-states will gradually fade away in favor of regions and super-regions as the main actors within a European Union characterized by strong regional identities. At the same time, recent developments have shown that citizen support for ...

The Policy Research Working Paper Series disseminates the findings of work in progress to encourage the exchange of ideas about development issues. An objective of the series is to get the findings out quickly, even if the presentations are less than fully polished. The papers carry the names of the authors and should be cited accordingly. The findings, interpretations, and conclusions expressed in this paper are entirely those of the authors. They do not necessarily represent the views of the International Bank for Reconstruction and Development/World Bank and its affiliated organizations, or those of the Executive Directors of the World Bank or the governments they represent.

Feminist institutionalism is a variant of new institutionalism that focuses on the interplay between formal and informal institutions and the gendered nature of institutions and has been used to study gender dynamics in parliamentary assemblies. The contribution of the article is twofold. Theoretically, it sets out the building blocks, conceptual components and key assumptions of feminist institutionalism and examines the ways in which it differs from other strands of new institutionalism. It demonstrates the range of empirical applications of FI and its potential for future studies of parliamentary assemblies. Furthermore, it contributes to the methodological discussion by showing that while feminist institutionalist research has predominantly used qualitative methods, there is also potential for using quantitative methods to address the questions posed by feminist institutionalist scholars. K e y w o r d s: feminist institutionalism, new institutionalism, gender, legislatures, European Parliament, quantitative methodology.

Kepolisian Negara Republik Indonesia (Polri) merupakan instrumen negara yang vital dalam menjaga stabilitas keamanan dan ketertiban masyarakat. Dalam struktur organisasi Polri, Bintara merupakan tulang punggung (backbone) institusi. Berdasarkan data statistik, golongan Bintara mencakup sekitar 80% dari total personel Polri. Artinya, wajah Polri di mata publik ditentukan oleh perilaku, moralitas, dan profesionalisme Bintara di lapangan.

Sommario 1. Introduzione: un terzo, atteso e cospicuo, pacchetto di riforme del regolamento della Camera.-2. Aumentano le simmetrie tra Camera e Senato, in ulteriore attuazione del monito di cui alla sentenza n. 35 del 2017.-2.1. La Camera recupera due legislature perse, senza riforme regolamentari.-2.2. La Camera adotta discipline analoghe, o comunque più vicine a quelle del Senato.-2.3. Si sviluppano le procedure bicamerali concordate (tra le Giunte per il regolamento e tra i Presidenti di Assemblea).-3. Tuttavia, non poche asimmetrie persistono, e qualcun'altra ne nasce.-4. Conclusioni. L'ineludibile questione delle commissioni permanenti, alla vigilia della XX legislatura repubblicana.

Housing affordability crises across advanced economies are frequently framed as multi-causal phenomena involving supply shortages, demographic pressures, financial conditions, and regulatory constraints. While these factors influence housing markets, this article argues that wage stagnation relative to the cost of living constitutes the foundational structural driver of declining homeownership and rising economic precarity across OECD countries (OECD, 2023). Drawing on labour economics, political economy, housing studies, and institutional theory, the paper demonstrates that inadequate wage growth reduces household resilience to broader market pressures, intensifies dependence on debt, and amplifies the social effects of housing financialization. The article further examines the institutional incentives that discourage wage reform, analyzes how complexity framing can diffuse political accountability, and explores the relationship between material insecurity, institutional trust, and the emergence of conspiratorial interpretations of economic governance. The paper concludes by outlining a policy framework grounded in wage growth, institutional reciprocity, democratic accountability, and the rebalancing of labour and capital.

The impact of government systems on the quality of democratic regimes has long been one of the central debates in comparative politics literature. The effects of parliamentary, presidential, and semi-presidential systems on democratic performance have been widely examined at both theoretical and empirical levels. In particular, Juan Linz’s arguments that presidential systems carry structural risks for democratic stability significantly accelerated these debates. In this context, many empirical studies in the literature have demonstrated that parliamentary systems tend to exhibit higher democratic performance compared to presidential systems. However, a substantial part of the existing literature examines democracy through a limited number of variables, pays insufficient attention to its sub-dimensions, and inadequately evaluates the temporal variation in the relationship between government systems and democratic performance. Moreover, longitudinal comparative studies that simultaneously analyze parliamentary, presidential, and semi-presidential systems remain relatively limited.

This study aims to comparatively and longitudinally analyze the effects of parliamentary, presidential, and semi-presidential systems on democratic performance. The theoretical framework of the study is based on the new institutionalist approach. Within this framework, government systems are considered fundamental institutional structures shaping democratic processes and political actors’ behavior. Democracy is conceptualized in line with Robert Dahl’s theory of modern representative democracy.

The study utilizes Freedom House democracy data and The Database of Political Institutions (DPI) 2020 dataset covering the 2013–2020 period. A total of 173 countries are included in the analysis. Democratic performance is examined through total democracy scores, political rights, and civil liberties dimensions. In order to test the effects of government systems on democratic performance, One-Way ANOVA, Tukey HSD post-hoc multiple comparison tests, and Two-Way ANOVA analyses were conducted.

The findings reveal statistically significant differences between government systems and democratic performance. According to the results, parliamentary systems demonstrate higher levels of democratic performance, political rights, and civil liberties compared to presidential and semi-presidential systems. Tukey multiple comparison test results indicate significant differences between parliamentary systems and the other government system types, whereas no statistically significant difference was found between presidential and semi-presidential systems. Furthermore, yearly analyses demonstrate that parliamentary systems maintained the highest average democratic performance throughout the entire 2013–2020 period. The results of the Two-Way ANOVA also confirm that the government system variable has a strong and statistically significant effect on democratic performance.

Overall, the findings support the existing literature arguing that parliamentary systems are more advantageous in terms of democratic performance. By comparatively examining government systems through a longitudinal and multidimensional perspective, this study aims to contribute to the comparative politics literature.

Keywords:*Parliamentary System, Presidential System, Semi-Presidential System, Democratic Performance, Political Rights, Civil Liberties

Краткий словарь отражает изменения в языке, предметном поле и
методологии политической науки, произошедшие в последней четверти
ХХ – первой четверти ХХI вв. Он включает определения около двухсот
понятий, представляющих такие области современной политической
науки, как государственное управление, исследования границ, истори
ческая политология, наука о международных отношениях, политическая
психология, политическая регионалистика, политическая семиотика, по
литическая социология, политический анализ, символическая политика,
сравнительная политология и этнополитология. В словаре показаны
концептуальные, теоретические и дисциплинарные связи определяе
мых понятий, приведена научно-исследовательская литература, раскры
вающая их содержание и практики применения.
Книга предназначена для исследователей, преподавателей, аспи
рантов и студентов, всех интересующихся проблематикой современной
политологии
This concise dictionary reflects changes in the language, subject area, and
methodology of political science that occurred in the last quarter of the XX
and first quarter of the XXI centuries. It includes definitions of approximately
two hundred concepts representing such areas of contemporary political
science as public administration, border studies, historical political science,
international relations, political psychology, political regional studies, political
semiotics, political sociology, political analysis, symbolic politics, comparative
politics, and ethnopolitical science. The dictionary demonstrates the
conceptual, theoretical, and disciplinary connections between the concepts it
defines and cites research literature that reveals their content and practical
applications.
This book is intended for researchers, lecturers, graduate and
undergraduate students, and anyone interested in contemporary political
science.

Abstract --The current state of the digitization process in
Serbia is beginning to show its first clear signs
contradictory phenomena. A significant number of systems are introduced for
document management, especially in the state system
administration. With quite obvious benefits, they exhibit
problems of compatibility of new systems with existing ones
system of working with papers. Harmonization of availability
documents and ways of working is difficult. One part
documents, in addition to the digital version, must still be
remain on paper. Digitization costs are high, and
the above problems cause significant delays
implementation. The possible ones are indicated in the paper
technological solutions that enable the sustainability of the process digitization through lower costs.
Keywords -- digitization; sustainability; methodology
digitization; state administration.

Apstrakt --Tekuće stanje procesa digitalizacije u Srbiji počinje da ispoljava prve, jasne znakove protivrečnih pojava. Uvodi se značajan broj sistema za upravljanje dokumentima, posebno u sistemu državne administracije. Uz sasvim očite pogodnosti, ispoljavaju se problemi kompatibilnosti novih sistema sa postojećim sistemom rada sa papirima. Harmonizacija dostupnosti dokumenata i načina rada je otežana. Jedan deo dokumenata i pored digitalne verzije mora i dalje da ostane na papiru. Troškovi digitalizacije su visoki, a navedeni problemi izazivaju značajna kašnjenja implementacije. U radu su naznačena moguća tehnološka rešenja koja omogućavaju održivost procesa digitalizacije kroz niže troškove. Ključne reči --digitalizacija; održivost; metodologija digitalizacije; državna uprava. Analiza metapodataka koji su u propisima predvidjeni za opis digitalnih dokumenata ukazala je da je strategija digitalizacije zasnovana na klasičnim principima rada sa papirom. Regulativu u većini čine propisi koji se tiču zaštite digitalnih dokumenata. Usvojen je klasični princip grupisanja dokumenata hijerarhijskom klasifikacionom šemom. Nismo uočili da se iko bavio sadržajem dokumenata, semantikom i odgovarajućim aspektima jezika. Težište digitalizacije je usmereno na zadovoljavanje potreba građana i preduzetnika. Od državnih organa se primarno zahteva i očekuje znatno veća efikasnost i uštede. Masovno se pominje primena "najboljih praksi" (eng. best practices), ali bez navodjenja čije prakse i konteksta te prakse. Procesi izrade studija stanja (eng. feasibility study) se sprovode/zamenjuju prostim anketiranjem. Izučavanje kompleksnih, heterogenih procesa u državnoj administraciji ne može da se izvodi anketiranjem. Unifikacija radnih procesa je nekada opravdana, ali u nekim nedovoljno analiziranim situacijama može da dovode do gubitka bitnih podataka i nemogućnosti generisanja novih informacija. Ciljevi digitalizacije, kako su postavljeni, ne uzimaju dovoljno u obzir potrebe organizacije rada u državnim organima. Regulativa je orijentisana na što bržu digitalizaciju u domenu finansija i bankarstva. U tom domenu najveći procenat dokumenata čine strukturirani dokumenti. Državna administracija u najvećem procentu radi sa nestruktuiranim dokumentima. Procesi rada sa struktuiranim i nestruktuiranim dokumentima se suštinski Nikola Popović, stalni sudski veštak za informacione tehnologije, email:

Forçant le conflit de légitimité entre démocratie et Etat de droit, des forces politiques genevoises tentent de détourner la Constitution cantonale de la protection pour tous et en faire l'instrument du clivage identitaire et de l'exclusion.

Öz: Yaşadıkları kolonyal geçmişleri ve uzun yıllar sürdürmüş oldukları bağımsızlık mücadeleleri açısından benzer süreçlerden geçmiş olan Latin Amerika ve Afrika bölgeleri geçmişin izlerini halen taşımaktadırlar. Gerek bölge içerisinde gerekse uluslararası sistem içerisinde geliştirdikleri ilişkiler de geçmişten çıkarılan derslerle ve dayanışma temelinde kurulan ilişkilerle daha güvenli bir zeminde kurulmaktadır. Bu çalışmanın amacı Latin Amerika'nın Afrika ile olan ilişkilerini iki taraflılık ve çok taraflılık kavramları üzerinden ele alarak ilişkilerin belirleyicisi olan değişkenleri tespit etmektir. Diplomatik temsilciliklerin açılması, ülkeler arasında anlaşmaların imzalanması şeklinde gerçekleştirilen temel diplomatik faaliyetler bölge ülkeleri arasındaki ikili ilişkilerin genel seyrini ortaya koymakla birlikte iki bölge arasındaki ilişkileri açıklamakta yeterli değildir. Çok taraflı bir zeminde gerçekleştirilen iş birliği faaliyetleri ve bölgelerarasında kurulan ittifaklar ilişkilerin genişlemesine ve derinleşmesine katkı sağlamıştır. Çok taraflı kuruluşlar, uluslararası örgütler, bölgesel temelli kuruluşlar, sivil toplum ve bizzat hükümetler iki bölge arasındaki ilişkilerin aktörleri olsalar dahi ilişkilerin felsefesinde Güney-Güney iş birliğinin sunduğu bakış açısı olan dayanışma ve iş birliği yatmaktadır. Küresel sistemde etkin bir şekilde var olabilme amacı, uluslararası platformlarda ortak hareket edebilmek ve kalkınmaya yönelik ekonomik, siyasi, sosyal, askeri, kültürel parametreleri de içeren kapsamlı bir bakış açısına sahip olmak ve dayanışma ve iş birliği temelinde geliştirilen ilişkiler iki bölgeyi birbirine yakınlaştırmaktadır. Bu sebeple ilişkilerin pragmatizmi ise tek taraflı değil çift taraflıdır.

In diesem Band sind drei Beiträge versammelt, die im Zusammenhang mit einer Tagung an der BTU Cottbus-Senftenberg zum Thema „Das Recht auf Perspektive – Regionalentwicklung bei indigenen Völkern, europäischen Minderheiten und den Sorben/Wenden“ im Dezember 2014 entstanden sind. Aus dieser Tagung ist ein weiterer Beitrag zum Thema des Guten Lebens hervorgegangen, der gesondert als einzelnes Heft in dieser Schriftenreihe erscheint (Waldmüller 2015). Diese Tagung schließt an eine Vorgängerveranstaltung an, deren Beiträge ebenfalls in dieser Schriftenreihe erschienen sind (Häfner/Laschewski 2013), in der das Verhältnis von (Minderheiten-)Kultur und Verfügungsmöglichkeiten an natürlichen Ressourcen thematisiert wurde. Als spezifischen Ausgangspunkt wurde damals die internationale Konvention der ILO 169 über die rechte indigener Völker gewählt. In dieser Tagung wurde deutlich, dass die Frage „nach der Selbst-Bestimmung von regionaler Entwicklung und Entwicklung der Kultur (...) komplex un...

Securitization refers to the process through which non-traditional security issues are deliberately made existential security threat by securitization actors, through speech acts, and demand extraordinary measures for the survival of the referent object with audience acceptance. Originating from the Copenhagen School, Securitization theory challenges traditional realist thoughts that limits security to military domain, highlighting that nontradition threats can also endanger state survival. In the India-Pakistan Context, this study examines how sovereignty has been persistently securitized, turning it into a sensitive and contested issue despite both states have achieved minimum credible deterrence. It has sustained a perpetual security dilemma, huge trust-deficit and unending arms race that has led to economic strain and fragile diplomatic ties. Using qualitative methodology, the paper argues that de-securitizing sovereignty is crucial to reduce the security dilemma, alleviate mistrust and foster normalization, stability and enduring peace between the two rival states.

The geopolitics of climate change has emerged as a defining challenge of the 21st century, reshaping international relations, redefining security imperatives, and restructuring global economic and energy systems. This piece of work critically analyses the relationship between world powers and environmental issues, and in particular how global warming shapes the world towards competition, cooperation, and even governance. It uses empirical evidence, statistical evidence, and policy studies to demonstrate the imbalances involved in the generation and exposure to climate change between developed and developing countries. Industry-driven economies, which have emitted close to 79 percent of all past emissions (Global Carbon Project, 2022), have excessive power in climatic negotiating actions, whereas developing states-especially in Africa, Asia, as well as small island states-endure the worst of it, even though they contributed the least to it.

Introduction
S’il y a un mot qui a été le plus galvaudé en cette fin et début
de siècle, c’est bien le mot communication. Dans l’administration
aujourd’hui, il est de coutume d’entendre justifier tout échec d’un
programme gouvernemental par un problème de communication :
c’est un problème de communication, Il n’y a pas eu de
communication sur tel ou tel sujet, on ne communique pas chez
nous, etc.
La communication publique, l’expression est suffisamment
évocatrice, de prime abord pour signifier les acteurs et/ou les
utilisateurs de ce couloir de la communication des organisations.
Mais à toucher du doigt sa pratique, l’on note illico la difficulté
qu’il y a pour les agents publics chargés de la mettre en œuvre de
cerner les angles professionnels de cette spécialité de la
communication des organisations. En effet, les responsables des
institutions publiques sensés être les plus aguerris à s’exprimer sur
la question restent encore dans une inculture quant à faire
comprendre ce concept aux profanes et à lui trouver une
justification évidente.
Pourtant, le défi est grand et les enjeux énormes puisqu’il s’agit
de mettre en lumière les activités des institutions publiques aux
citoyens qui en ont besoin car étant les principaux bénéficiaires
des actions que mènent ces institutions. C’est aussi un devoir du
côté des premiers et un droit pour les seconds. L’information, plus
que ce dont nous parlons ici, est devenue un produit qui se
consomme chaque jour. Mais lorsqu’elle provient d’un ministère
ou d’une collectivité décentralisée ou encore d’une institution
publique ou parapublique, il s’agit d’un droit pour les récepteurs
(les citoyens) à partir du moment où tout ce que l’on fait dans ces
institutions est en faveur de l’intérêt général.
Aussi est-il question, et l’enjeu devient plus grand, d’un
échange entre les pouvoirs publics et la population pour qui on
travaille. Faciliter la compréhension et l’acceptation par les
publics des lois, des décisions et de la réglementation en relation
avec l’action publique apparaît très important tant en interne qu’en
externe, puisqu’il faut vulgariser les missions et les construire,

Godine 2025. usvojene su izmene i dopune Zakona o udžbenicima Republike Srbije, koje podrazumevaju uvođenje dva nova pojma: ,,udžbenik od nacionalnog interesa” i ,,udžbenik od posebnog interesa za nacionalne manjine”. Cilj rada je da se analiziraju ključni konceptualni izazovi koji proizilaze iz ovog zakona u kontekstu uvođenja udžbenika od nacionalnog značaja. U radu se primenjuje metod analize sadržaja nacrta zakona, važećih propisa i teorijskih okvira koji uređuju oblast udžbenika. Analiza identifikuje tri ključna problema: (1) epistemičku i dogmatsku opasnost koncepta „udžbenika od nacionalnog interesa”; (2) koliziju predloženih rešenja sa principima inkluzivnog obrazovanja; (3) centralizaciju i ograničenje profesionalne autonomije nastavnika i škola u izboru nastavnih sredstava. U radu se nastoji ukazati ukazati da ovakve izmene obrazovne politike mogu institucionalizovati kontrolu nad kolektivnim sećanjem kroz jedinstven državni narativ, potiskujući alternativne perspektive i time ugrožavajući pluralizam, kritičko mišljenje i demokratske vrednosti u obrazovanju.

This paper introduces the Rejection Singularity: a dual-state cognitive condition produced by prolonged absence of meaningful external feedback. The framework distinguishes between rejection as pain and rejection as information failure — arguing that the decisive variable is not exclusion alone but feedback collapse, the loss of stable, signal-bearing calibration from institutions, mentors, or trusted correction systems. The paper proposes that feedback collapse generates simultaneous expansion forces and destabilisation forces from the same mechanism, governed by the Law of Symmetric Cost: every unit of cognitive freedom gained through feedback absence introduces a corresponding unit of instability. The paper maps the hidden dangers of the condition, examines what differentiates collapse from rare acceleration, and argues that modern synthetic feedback systems may partially alter the developmental pathway for individuals who would otherwise remain trapped in self-referential loops.

April 9th 2026

• La Grèce classique : comprendre, savoir • Rome, République et Empire : comprendre, savoir avec : • Les clés pour comprendre les enjeux des périodes au programme • L'essentiel des connaissances à maîtriser • Desfichestransversalessurdesthèmesmajeurs • Desréférenceshistoriographiquesetbibliographiquesincontournables S'entraîner Desexemplescorrigésdecompositionetd'analysededocumentsenhistoire ancienneavecdesconseilsméthodologiques. Ancien membre scientifique de l'École française d'Athènes, Nicolas Genis est maître de conférences en histoire ancienne et humanités numériques à l'université de Lille. Il est spécialiste d'histoire urbaine des cités grecques, autour des questions de mémoire et d'identité collectives, et des rapports entre rempart et urbanisme. Jérôme Kennedy est agrégé d'histoire et docteur en histoire romaine de l'université de Lille. Il est l'auteur des ouvrages Une res publica impériale en mutation. Penser et pratiquer le pouvoir personnel, de Sylla à Trajan (Champ Vallon, 2023) et Claude, le premier empereur romain ? (Ellipses, 2025). Dans la même collection : Contacts et conflits en Méditerranée (VI e -XIII e siècle) -Société, Église et pouvoir politique dans l'Occident médiéval (XI e -XV e siècle) • Première mondialisation, Renaissance, humanisme et réformes (XV e -XVII e siècle) -L'Europe du XVIII e siècle, Révolution française et Empire • Le XIX e siècle français : économie, société et politique, métropoles et colonies (1815-1914) -Le XX e siècle : guerres mondiales, totalitarismes, génocides, guerre froide, décolonisation.

Рассмотрены вопросы трансформации теории и практики государственного управления в новых условиях контингентности социальных систем. Определяется связь бифуркационного развития современного общества с тенденциями административных реформ. Неопределенность и случайность социальных и политических процессов выражается в смешанном характере административных реформ, оперирующих одновременно идеями государственной бюрократии, нового государственного менеджмента, сетевого управления, соуправления, кризисного менеджмента и др. Устойчивость бифуркационных процессов поставила новые проблемы для публичной управляемости, что отразилось в поисках новых подходов и управленческих моделей. Как показано автором, этому способствовало и развитие концепта контингентности и его широкое принятие в управленческой науке. Онтологически контингентность стала пониматься как необходимая изменчивость реальности, которая включалась в рассмотрение условий устойчивого развития социальных систем. В социологии управления стали формироваться концепции кризисного, прототипического, модульного, робастного (надежного) государственного управления. Особое внимание уделено модульному государственному управлению с его принципами декомпозиции, автономности, интероперабельности, рекомбинируемости, масштабируемости и гибкости. Сделан вывод о том, что динамику развития различных моделей государственного управления сегодня необходимо анализировать в контексте социально-и политико-технических систем. Ключевые слова: государственное управление, публичная управляемость, бифуркация, административные реформы, контингентность социальных систем, модульное государственное управление Заявление о конфликте интересов. Автор заявляeт об отсутствии конфликта интересов.

Au cours des années 2010, les églises chrétiennes se sont progressivement affirmées comme légitimes sur les questions environnementales à l'échelle internationale, finançant un nombre croissant d'actions caritatives sur le thème de l'écologie et prenant part à des dispositifs de réflexion sur la transformation des modes de vie. Se déploie ainsi un ensemble de productions discursives relevant de la « communication environnementale » au sens de l'International Environmental Communication Association, soit « toutes les formes de communication interpersonnelle, de groupe, publique, organisationnelle et médiatisée qui constituent le débat social sur les problèmes et enjeux environnementaux et notre relation avec le reste de la nature » 1 . La communication environnementale comme « faire-croire et faire-faire » Les observations qui suivent s'appuient sur une série d'observations empiriques et d'analyses sémio-communicationnelles (Fontanille, 2004 ; Jeanneret, 2014 Jeanneret, , 2019 ; ; Bonaccorsi, 2016) menées dans le cadre d'une recherche sur les médiations des sciences en contexte social religieux. Le choix de terrain s'est porté sur les cultes catholique, protestant luthéro-réformé et protestant évangélique en France, pour deux raisons : la première est la relative familiarité de l'autrice avec ces trois cultes appartenant au monothéisme chrétien, familiarité indispensable pour saisir les points de vue médiateurs (Tréhondart, 2022) pertinents au sein de ces groupes. La seconde est la prise en compte des particularités françaises au regard des relations sciences-foi. Elles sont en effet marquées par un antagonisme dont les termes ont été fixés dès le XIX e siècle, opposant un rationalisme issu des Lumières, et qui imprègne encore aujourd'hui le projet vulgarisateur comme le débat public (Ricaud,

HAL is a multi-disciplinary open access archive for the deposit and dissemination of scientific research documents, whether they are published or not. The documents may come from teaching and research institutions in France or abroad, or from public or private research centers. L'archive ouverte pluridisciplinaire HAL, est destinée au dépôt et à la diffusion de documents scientifiques de niveau recherche, publiés ou non, émanant des établissements d'enseignement et de recherche français ou étrangers, des laboratoires publics ou privés.

O objetivo deste trabalho foi mapear e atribuir sentido aos usos políticos do passado histórico ao longo das entrevistas realizadas com os treze candidatos postulantes à presidência em 2018. Com uma metodologia que combinou a comparação quantitativa e qualitativa das incidências do passado nos discursos propõe-se, aqui, a criação de duas categorias analíticas: trânsito temporal do discurso e eixo temporal do discurso para o desenvolvimento deste estudo. Em meio as conclusões obtidas, está a confirmação de que o passado foi um núcleo extremamente ativo na mobilização dos discursos eleitorais e de que os candidatos acessaram o passado predominantemente pela "chave" história magistra vitae, embora esse acesso também tenha ocorrido pela via da nostalgia, ressentimento, imputação, da história como protagonismo coletivo e, de modo mais dramático, pela via do revisionismo/negacionismo.

Bu yazının konusu, 2000’li yılların başında, etnik siyasetin temel tartışma konularına ilişkin bazı tespitlerde bulunmak ve bu konuların sosyolojik, politik ve hukuki analizini yapmaktır. Etnik siyasetin günümüz Türkiye’sindeki temel tartışma konularından ikisi, aşağıda iki ana başlık altında ele alınmıştır. Birinci başlıkta, ulusal kimlik üzerindeki tartışmalar incelenmiştir. Kürt etnik kimliği üzerinden siyaset yapanların ulusal kimliğin kurgulanışına yönelik itirazları, getirdikleri “iki kurucu halk” önerisiyle birlikte değerlendirilmiştir. İkinci başlıkta, etnik siyasetin üniter merkeziyetçi yapıya karşı yönelttiği itirazlar ve bir çözüm olarak önerilen “federalizm” konusu ele alınmıştır.

Katılım Ortaklığı Belgesi ve Ulusal Program Türkiye'nin Avrupa Birliği üyeliği yolunda son aylarda iki önemli gelişme yaşandı. Bunlardan ilki, 2000 yılı sonunda Katılım Ortaklığı Belgesinin (KOB) AB'nin en yüksek karar organı olan AB Konseyi tarafından onaylanmasıydı. İkinci gelişme, Katılım Ortaklığı Belgesi doğrultusunda hazırlanan Ulusal Programın (UP) Mart 2001 tarihinde ilan edilmesiydi. Katılım Ortaklığı Belgesi, Türkiye'nin AB üyeliği için bir yol haritasıdır. Bu belgede, tam üyelik müzakerelerinin başlaması ve topluluk yardımının yapılabilmesi için Türkiye'nin kısa ve orta vadede yapması gerekenler sıralanıyor. Belge, aynı zamanda, Kopenhag siyasi kriterlerinin tam olarak benimsenmesi için Türk mevzuatında ve uygulamasında yapılması gereken değişiklikleri sıralamaktadır. Ulusal Program ise, KOB'da belirtilen hedefleri ayrıntılandırarak gerçekleştirilmesini bir takvime bağlayan belge niteliğindedir. Bu bağlamda, iki belge arasında sıkı bir ilişki vardır; UP'nin içeriği KOB'un içeriği ile örtüşmek zorundadır. Katılım Ortaklığı Belgesi ve Ulusal Program, Türkiye'nin önüne siyasal, ekonomik ve sosyal alanlarda kısa ve orta vadeli çeşitli hedefler koymuştur. Belgelerde kısa vade ile kastedilen, 2001 yılı sonuna kadar ki süredir. Orta vade ise, tamamlanması 1 yıldan fazla sürmesi mümkün olan hedefler için öngörülmüştür. Ancak orta vadedeki konular için, olanaklar ölçüsünde, çalışmaların 2001 yılında başlatılması beklenmektedir. Burada, her iki belgede belirlenen hedeflerden yalnızca azınlık hakları ile ilgili olanları üzerinde durulacaktır. KOB ve Ulusal Program, Türkiye'de ilk kez, Avrupa Birliği üyeliği konusunun ciddi biçimde tartışılmasına vesile olmuştur. Neredeyse 40 yıldan uzun bir süredir Avrupa ile (ekonomik ve /veya siyasal) bütünleşmeden söz edilmekteyse de, Türk siyasal kadroları ve bürokrasisi bu bütünleşmenin ne anlama geldiği konusunda yeterli bilgi sahibi değildi. Özellikle, demokrasi ve insan hakları alanında Avrupa standardını benimsemek için neler yapılması gerektiği konusu hep belirsiz kalmıştır. Katılım Ortaklığı Belgesi, Türkiye'nin önüne kısa ve orta vadede gerçekleştirilmesi gereken çeşitli hedefler koyarak bu belirsizliği büyük ölçüde gidermiştir. Azınlık Hakları Azınlık hakları kavramı, Türk hukukunda ve resmi çevrelerde Lozan Andlaşması ile belirlenen azınlıklar ve orada tanınan haklarla sınırlı olarak değerlendirilir. Kişilerin ya da kurumların konuyu Lozan Andlaşması dışında ele almaları, en hafifinden bir hoşnutsuzluğa, daha ağır bir sonuç olarak da bazı cezai yaptırımlara maruz kalmaya neden olabilir.

Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi, Sözleşme’nin başlangıç kısmında belirtilen esasları değerlendirdiği pek çok kararında şu sonuca ulaşmıştır: Demokratik rejim Sözleşme’de belirtilen ve onunla uyumlu olan tek siyasal modeldir. Zaten Sözleşme de, demokratik bir düzenin dayandığı idealler ve değerleri korumak ve geliştirmek amacıyla hazırlanmıştır. Bu bağlamda, demokrasi Avrupa kamu düzeninin temel bir özelliğidir. Mahkeme’nin Sözleşme ile demokrasi arasında kurduğu bağdan yola çıkarak, Sözleşme’ye taraf devletlerin anayasal düzenlerinin değiştirilemez unsurları olarak demokratik ilke ve değerleri gördüğünü söyleyebiliriz. Mahkeme’nin, Sözleşme çerçevesinde taraf devletlerin anayasal düzenlerinin dayanacağı bazı temel ilkelerden söz etmesi Türkiye bakımından iki nedenle özel bir önem taşıyor. Birincisi, Türk Anayasası, bazı ilkelerin değiştirilemeyeceği esasını benimsemiştir. Bu ilkeler şunlardır: İnsan haklarına saygı, Atatürk milliyetçiliği, demokrasi, laiklik, hukuk devleti ve sosyal devlet ilkeleri (m.2) ile devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğü ilkesi (m.3). İkinci olarak, Türkiye’de bu ilkeleri değiştirmek isteyen bazı siyasal partiler kapatma yaptırımı ile karşılaşmış ve AİHM’e başvurmuşlardır. Bu başvurular çerçevesinde, Sözleşme bağlamında hangi ilkelerin vazgeçilmez, hangilerinin değiştirilebilir olduklarını belirten bir kriter ortaya çıkmıştır.

Mücadeleci demokrasi kavramı, kişi açısından bakıldığında, hiç kimsenin, sahip olduğu insan haklarını demokratik rejimi ortadan kaldırmak ve özgürlükleri yok etmek amacıyla kullanamayacağını ifade ediyor. Devlet açısından bakıldığında ise, devletin, özgürlükçü demokratik rejimi korumak için, demokrasi karşıtı düşünce ve örgütlenmelerle etkili hukuki araçlarla mücadele etmesini ifade ediyor. Bu tür düzenlemelerin tipik örnekleri, ifade ve örgütlenme özgürlüklerine getirilen yasaklardır: Demokratik rejimi yıkmayı ve totaliter bir düzen kurmayı amaçlayan örgütlenmelerin yasaklanması, bu tür örgütlerin kitlesel gösterilerinin kısıtlanması, halkı ırk, din veya ulus temelli kin ve nefrete yönelten açıklamaların engellenmesi, şiddeti savunan veya demokratik rejimi ortadan kaldırmayı amaçlayan partilerin kapatılması gibi. Mücadeleci demokrasinin bu tür hukuki araç ve önlemleri, Avrupa’da ilk kez, 1949 Alman Anayasası ile anayasal düzeyde kurumsallaştırılmıştır. Bu yazının konusu olan mücadeleci demokrasinin parti yasaklarına ilişkin hükümleri, bazı ülkelerde anayasa, diğer bazılarında ise yasa ile düzenlenmiştir. Genel bir gözlem olarak, yakın geçmişte otoriter veya totaliter bir rejim deneyimi olan veya bu nitelikte örgütlenmelerin rejim bakımından ciddi bir sorun oluşturduğu ülkelerde, konunun anayasal düzeyde ele alındığı söylenebilir. Almanya, Türkiye, İtalya, Portekiz örneklerinde olduğu gibi. 1990’larda  komünist tek parti rejiminden çok partili demokratik hayata geçen ülkelerin anayasalarında da bu tür düzenlemeler yer almaktadır.

La democracia en México ha presentado cambios durante los últimos veinte años, sin embargo, la encrucijada de la consolidación democrática ha atravesado enormes dificultades que le han impedido alcanzar un firme establecimiento. En México, como en el mundo, la democracia se ha ido fortaleciendo con el paso del tiempo, pero no ha alcanzado su consolidación;

Bu çalışma, Demokrat Parti’nin 1950 sonrası Türk siyasal hayatında hukuk sistemini
antidemokratik yasalardan arındırma girişimlerini ve bu doğrultuda 4 Haziran 1951
tarihinde kurulan Antidemokratik Yasaları Tarama Komisyonu’nun faaliyetlerini
incelemektedir. Çalışmanın amacı, dönemin hukuk düzeni içerisinde siyasetçilerin,
hukukçuların ve bürokratların hukuk, demokrasi, insan hakları ve anayasacılık
kavramlarına ilişkin yaklaşımlarını analiz etmek ve bu çerçevede geliştirilen reform
girişimlerinin somut sonuçlarını ortaya koymaktır. Nitel araştırma metodolojisi
çerçevesinde tasarlanan araştırma, tarihsel-betimsel araştırma desenine dayanmaktadır.
Veri seti; Cumhurbaşkanlığı Devlet Arşivleri, Türkiye Büyük Millet Meclisi Zabıt
Cerideleri ve Resmî Gazete’de yer alan birincil belgelerin yanı sıra dönemin süreli
yayınları ve literatürdeki tetkik eserlerin incelenmesiyle oluşturulmuştur. Literatürde, söz
konusu döneme ilişkin demokrasi üzerine yapılan çok sayıda çalışma bulunmakla birlikte,
Antidemokratik Yasaları Tarama Komisyonu ve faaliyetlerine odaklanan bir çalışmaya
rastlanılmamıştır. Çalışmaya konu olan Antidemokratik Yasaları Tarama Komisyonu,
DP’nin iktidara gelmesiyle 4 Haziran 1951 tarihinde kurulmuş ve çalışmalarına
başlamış; konuya ilişkin esas ve usuller belirlendikten sonra 2 Şubat 1952 tarihinde
raporunu tamamlayarak hükümete sunmuştur. Çalışmada, hükümetin Komisyon
raporuna ilişkin gerçekleştirdiği hukuki düzenlemeler ele alınmış; böylece söz konusu
rapor doğrultusunda somut adımların atılıp atılmadığı ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Bulgular, DP’nin muhalefet döneminde Cumhuriyet Halk Partisi’ne (CHP) karşı güçlü
bir siyasal söylem olarak kullandığı “antidemokratik yasaların tasfiyesi” vaadinin
iktidar döneminde kurumsal bir girişime dönüştüğünü göstermekle birlikte, DP hükümetinin raporda belirtilen öneriler doğrultusunda kapsamlı ve kararlı yasal
düzenlemeler yapma konusunda çekimser kaldığını ortaya koymaktadır.

Pourquoi l’Europe a choisi la servitude numérique ? Une analyse des mécanismes de l’apartheid technologique

Depuis plus de deux décennies, l’Europe s’est progressivement transformée en un terrain de jeu pour des acteurs transnationaux qui ont méthodiquement capturé ses infrastructures, ses normes et ses données, réduisant les citoyens européens à l’état de sujets de contrôle algorithmique. Ce qui se joue aujourd’hui n’est pas une simple mutation technologique, mais une réorganisation radicale des rapports de force, où la souveraineté, l’intimité et la liberté deviennent des variables à optimiser — et non plus des droits inaliénables.

Cette prédation systémique n’est pas le fruit du hasard. Elle est le résultat d’une architecture délibérée, où chaque strate institutionnelle — des traités européens aux partenariats technologiques, des comitologies aux lois nationales — a contribué à verrouiller l’Europe dans un réseau de dépendances qui en limite la capacité d’action autonome. Comprendre cette dynamique exige de dépasser les apparences pour révéler les mécanismes profonds qui sous-tendent ce système : une stratégie de capture totale, où les institutions, loin de protéger les citoyens, en deviennent les complices passives.

Les preuves sont accablantes :

* La surveillance de masse orchestrée par des outils comme Pegasus, externalisée par des États membres au mépris du RGPD.
* Les transferts de données vers des serveurs américains ou israéliens, soumis au Cloud Act et au FISA, transformant chaque Européen en un suspect potentiel.
* Les partenariats opaques avec Google, Meta, Microsoft ou Palantir, qui ne sont pas des choix techniques, mais des décisions politiques affaiblissant la souveraineté européenne.

Pourtant, cette analyse ne se limite pas à un constat. Elle propose une stratégie de rupture : comment contester cette hégémonie technologique ? Comment restaurer la primauté du droit européen sur les législations étrangères intrusives ? Comment construire une alternative souveraine, fondée sur des infrastructures, des normes et des récits maîtrisés par les Européens ?

Car l’enjeu n’est pas seulement technique. Il est civilisationnel. L’Europe, berceau des Lumières et des droits de l’homme, peut encore choisir entre deux futurs : celui d’une civilisation effacée, soumise aux logiques des prédateurs systémiques, ou celui d’une Europe souveraine, où la technologie sert l’émancipation plutôt que l’asservissement.

Ce texte, fruit d’une analyse pluridisciplinaire — juridique, géopolitique, économique et philosophique — s’adresse à ceux qui refusent de voir l’Europe devenir le terrain de jeu des géants du numérique et des puissances étrangères. Il est un appel à l’action : agir maintenant, avant que les mécanismes de prédation ne deviennent irréversibles.

« L’impunité prospère dans le silence. Le dénoncer, c’est déjà agir. »

Research on the evolution of higher intelligence rarely combines data from fields as diverse as paleontology and psychology. In this volume we seek to do just that, synthesizing the approaches of hominoid cognition, psychology, language studies, ecology, evolution, paleoecology, and systematics towards an understanding of great ape intelligence. Leading scholars from all these fields have been asked to evaluate the manner in which each of their topics of research informs our understanding of the evolution of intelligence in great apes and humans. The ideas thus assembled represent the most comprehensive survey to date of the various causes and consequences of cognitive evolution in great apes. The Evolution of Thought will therefore be an essential reference for graduate students and researchers in evolutionary psychology, paleoanthropology, and primatology. A n n e E. R u s s o n is a professor of psychology at Glendon College of York University in Toronto. Since 1989 she has been studying intelligence and learning in ex-captive orangutans released to free forest life in central and eastern Indonesian Borneo. Dav i d R. B e g u n is a professor of anthropology at the University of Toronto. He is a leading researcher in Miocene hominoid paleobiology. His current research interests center on the biogeography of great ape and human origins and the relations between Miocene hominoids and the earliest humans.

Canada elects Members of Parliament to the House of Commons using a First-Past-the-Post (FPTP) electoral system inherited from Westminster parliamentary tradition. While this model has historically provided clarity of outcomes and facilitated single-party majority governments, it has also produced persistent disproportionality between national vote share and seat distribution, amplified regional political polarization, and enabled governing majorities without majority voter support. Over successive federal elections, significant disparities between popular support and parliamentary representation have raised concerns regarding voter equality, wasted votes, and distortions in party competition. These structural effects have contributed to strategic voting behavior, reduced incentives for cross-regional coalition-building, and periodic questions about the representational legitimacy of majority governments formed on pluralities of the vote.

Climate change continues to undermine agricultural productivity and livelihoods in sub-Saharan Africa, where smallholder, rain-fed systems predominate. Kenya and Zimbabwe, representing contrasting decentralized and centralized adaptation systems, provide insights into how institutional design shapes agricultural resilience. This study conducts a comparative institutional analysis of climate change adaptation across four dimensions: land tenure, governance structures, access to inputs and resources, and community-based support. Using a systematic literature review (2000-2025), bibliometric mapping, and a Composite Institutional Adaptation Index (CIAI), the analysis examines how policies and local institutions interact to shape adaptive capacity. Findings indicate that Kenya's devolved governance facilitates local innovation through County Climate Change Funds, while Zimbabwe's centralized approach promotes policy coherence but constrains local autonomy. In both contexts, tenure security, equitable input access, and integration of cooperatives, traditional leaders, and women's groups emerge as critical determinants of resilience. The study situates these findings within debates on adaptation finance and governance, including Locally Led Adaptation, Green Climate Fund support, and CAADP implementation. It concludes that effective climate adaptation requires multi-scalar governance systems that integrate formal and informal institutions, align finance with local priorities, and embed learning within agricultural policy.

To understand corporate corruption in Russia and to develop both effective anti-corruption policies at the macro level and anti-corruption strategies at the firm level one has to move beyond the predominant paradigm and to disaggregate its measurement. This article outlines the results of a pilot survey of CEOs of leading companies operating in the Russian regions with regard to their use of informal practices.