Social Investment

Purpose: Conflict and disability are closely associated; it is therefore significant to examine strategies at the grassroots-level for restoring the human rights of people with disabilities living in post-conflict societies. The aim of this study is to reveal the impact of and issues with community-based rehabilitation (CBR) in the Northern Province of Sri Lanka that was ravaged by civil war from 1983 to 2009.Methods: The research was implemented in October 2016, in collaboration with a local NGO in the Mullaitivu district. A mixed-methods approach was followed, which included quantitative analysis of the NGO’s registration database of people with disabilities in the area (n=964), group interviews with 9 community rehabilitation committees (CRCs) of people with disabilities and their family members (n=118), and semi-structured interviews with clients of the CBR programme (n=5). Thematic analysis was applied to the narrative data.Results: The quantitative analysis on clients of the N...

Ostrzeżenia z 2017 roku tak naprawdę zaczęły się w 1981 roku od ostrzeżenia dla FBI. W skrócie, 18 października 1981 roku wszedłem do biura FBI w Toledo w stanie Ohio z pisemnym, bardzo długim, szczegółowym, konkretnym i poświadczonym notarialnie ostrzeżeniem (obecnie opatrzonym pieczęcią FOIPA) o zbliżającym się ataku ze strony wówczas aktywnej grupy terrorystycznej Weathermen. Krótko mówiąc, usiadłem z agentem FBI i wskazałem trzy wersy: „grupa z pieniędzmi konstruuje bombę”; „Kobiety i pieniądze to klucze”; kiedy doszedłem do wersu „Nowy Jork czy Miami”, zapytałem agenta FBI, co jego zdaniem to może być. Agent FBI natychmiast odparł: „Skąd do cholery mam wiedzieć? To twoje marzenie!”. Szybko wskazałem „Nowy Jork”.

Trump zastraszał i groził naszym sojusznikom – to było oczywiste w 2017 roku. W listach, które wysłałem do ambasad naszych sojuszników w połowie marca 2017 roku, stwierdziłem: „Przeczytałem artykuł, w którym napisano, że wysłannik Trumpa przy Organizacji Narodów Zjednoczonych zamierzał „zabrać nazwiska” i dyktować warunki narodom świata. To absolutna hańba. Kiedy przychodzi co do czego, Amerykanie potrafią być czasami wręcz aroganccy. Niektórzy Amerykanie myślą, że mają całą władzę i wszystkie odpowiedzi. Prawda jest taka, że ​​Amerykanie nie mają nawet właściwych pytań. Historia powtarza się i ma swoje określone cykle. Wierzę, że Ameryka znajduje się w cyklu silniejszego-prawo. Po tym, jak Ateńczycy pokonali Persów, doszli do niekwestionowanego i niekwestionowanego przywództwa w świecie greckim. Wykorzystali swoją władzę, aby zastraszać i dyktować warunki swoim sojusznikom. Ateńczycy skończyli masakrując wszystkich mieszkańców Lesbos, argumentując, że Zasada silniejszego czyni prawo. Ich polityka okazała się nieskuteczna.

„Trump oskarżony o «prawie sadystyczne» zastraszanie kanclerz Niemiec Angeli Merkel…. Rewelacje wywiadowcze w wyciekach informacji wywiadowczych z 2020 r. 30 lipca 2020 r.: Tytuł artykułu w Indy 100, Independent, głosił, że «Trump oskarżony o «prawie sadystyczne» zastraszanie Angeli Merkel za «brutalne ataki» podczas prywatnej rozmowy telefonicznej». W artykule napisano dalej, jak Bernstein z CNN zauważył, że chociaż Trump «regularnie zastraszał i znieważał» innych przywódców, takich jak Emmanuel Macron (Francja), Justin Trudeau (Kanada) i Scott Morrison (Australia), to jednak jego najbardziej «brutalne ataki» były zarezerwowane dla kobiet, twierdzi raport. Bernstein zacytował jedno ze swoich źródeł, które nazwało rozmowy telefoniczne Trumpa z Merkel i May «prawie sadystycznymi». Niektóre rzeczy, które powiedział Angeli Merkel, są po prostu niewiarygodne: nazwał ją «głupią» i oskarżył o to, że jest w kieszeni Rosjanie. Jest najtwardszy wobec tych, których uważa za słabeuszy, a najsłabszy wobec tych, wobec których powinien być surowy. Wstęp: Jak zauważył Jean MacPhail, autor i badacz, moje duchowo-psychiczne doświadczenia są wyjątkowe – po części dlatego, że doświadczenia – niektóre świadome, niektóre w snach – odnoszą się do zdarzeń poza mną, po części dlatego, że wiele z nich jest udokumentowanych, a po części konsekwentnie stanowią „percepcję zagrożenia dla grupy”. Moje ostrzeżenie dla FBI z 1981 roku jest niezwykle szczegółową i trafną prognozą-ostrzeżeniem – które zamieszczam na końcu. To powiedziawszy, tematem tego eseju są listy „ostrzegawcze”, które wysłałem do ambasad aliantów (francuskiej, kanadyjskiej, brytyjskiej i niemieckiej) w lutym-marcu 2017 roku. W ostrzeżeniu nie ma żadnej prekognicji. To był czysty polityczno-historyczny sens sytuacyjny – i jak powiedział hiszpański filozof Ortega Gasset: „Ja to ja plus moje okoliczności”. Prorocy traktowali człowieka nie jako atom, lecz jako część organizmu społecznego, żywy element żywego ciała. Ich wielką i jedyną misją było uzdrowienie tego ciała, gdy było chore (Iz 1,6), ostrzeżenie go przed nadchodzącym rozkładem i sprowadzenie na drogę prowadzącą do doskonałości w Bogu (Jr 6,6). Dlatego zawsze byli liczniejsi, gdy groziła śmierć narodu. Tuż przed upadkiem Samarii i Jerozolimy widzimy ich działających w największej liczbie i z największą energią. (Prorocy Starego Testamentu jako reformatorzy społeczni, ks. Geo. Stibitz)

La crisi abitativa che colpisce molte città italiane ha specificità che devono essere attentamente contestualizzate al fine di predisporre adeguate strategie di risposta. La crisi riguarda in particolare il mercato degli affitti in tutte le sue componenti - pubbliche e private, a lungo, medio e breve termine - e si riflette in una carenza ormai drammatica di offerta a canoni sostenibili. Le ragioni di tale crisi sono allo stesso tempo strutturali e congiunturali, sociali e politiche. Esse chiamano in causa la particolarità degli assetti proprietari, l’acuirsi di disuguaglianze ormai molto ampie di natura patrimoniale, reddituale e relative all’accesso alla casa, la progressiva riduzione dello stock immobiliare destinato all'affitto a lungo termine e il potere di interdizione che una vasta coalizione di interessi tra piccoli e grandi proprietari esercita su qualsiasi ipotesi di limitazione della rendita e di regolazione della sua estrazione, a danno del numero crescente di chi da tali diritti di proprietà è escluso.

Travailler mieux, en la editorial PUF. Conviene recordar que la primera es catedrática en el Conservatorio nacional de las artes y oficios, miembro del laboratorio LIRSA y directora del Centro de estudios del empleo y del trabajo. Sus investigaciones se centran en la economía del trabajo, especialmente en las reformas del mercado laboral y en la calidad del empleo. Entre sus obras relevantes es preciso mencionar Les politiques de l'emploi (2014). Mientras que el segundo es director de investigación en el CNRS, en el seno del Centro de estudios europeos de política comparada de Sciences Po. Trabaja sobre las reformas del sistema de protección social en general y sobre la reforma del sistema de pensiones en particular. Es autor de numerosos libros, entre los cuales se encuentran The World Politics of Social investment (2022) o Que sait-on du travail? (2023). Antes de adentrarnos en el contenido de esta obra, es preciso recordar que esta última se inscribe en la continuidad "de un largo trabajo de movilización de las investigaciones en ciencias humanas y sociales en favor de una mejora del trabajo en Francia. [Es] la culminación de una labor colectiva llevada a cabo desde la primavera de 2023" (p.7). En un principio, la atención de los investigadores se ha centrado en las dificultades del mundo laboral tras las fuertes movilizaciones contra la reforma de las pensiones que ponían de manifiesto la existencia de un fuerte malestar. En una fase inicial, bajo la égida del Laboratorio de evaluación de las políticas públicas, han reunido a .

Per comprendere un fenomeno occorre osservarlo in due modi: dall’alto
e da dentro. L’occhio dell’osservatore, deve percorrere continuamente su
e giù una traiettoria verticale. Questa metodologia è stata sperimentata e
utilizzata da un urbanista poco noto e studiato, forse perché pacificamente
rivoluzionario rispetto all’urbanistica accademica. Sto parlano di Patrick
Geddes: un biologo che a un certo punto ha deciso di intervenire non
più su tessuti cellulari ma edilizi, diventando un urbanista per la sua città,
Edimburgo. In seguito “spese i dieci anni più intensi della sua carriera
svolgendo l’attività di planner in una ventina di città indiane”1. Redigerà piani
regolatori del tutto diversi da quelli redatti dagli ufficiali e amministratori
di sua maestà poiché usava dispositivi di grande sensibilità, leggerezza, eco-
compatibilità, capacità di problem solving, in definitiva smart. Tutte pratiche
che il mondo mainstream sta conoscendo e divulgando solo in questi ultimi
anni solo perché ‘si fa’ in città alla moda quali New York o Milano.
Le metodologie rivoluzionarie utilizzate in India furono inizialmente
sviluppate ad Edimburgo proprio mentre il biologo stava trasformandosi in
urbanista, conservando la stessa forma mentis. In particolare ad Edimburgo
condusse una ricerca articolata su due modalità di osservazione. La prima
era una visione zenitale dalla cosiddetta Outlook Tower che utilizzava gli
strumenti della disciplina urbanistica classica. La seconda era una visione ad
altezza d’uomo dove, secondo Geddes, l’osservatore si doveva immergere
fisicamente nel campo d’indagine. Patrick non rimaneva tutto il tempo nella
sua ‘torre d’avorio’: scendeva giù in strada e percorreva il dedalo di vicoli
della città vecchia. Patrick ‘camminava domandando’, registrava i suoni e
i discorsi, come Philip Winter in Lisbon Story2. Aspirava gli odori a volte
fetidi. Scambiava strette di mano, attivando dialoghi, condividendo pasti o
180
battute sagaci con gli abitanti di Edimburgo. Su tutto, alla base di tutto, vi
è un sentimento di ‘accettazione’ ed ‘empatia’ nei confronti di quella ‘zolla
di mondo’ da conoscere e trasformare. Non si può osservare un fenomeno
solo da un punto di vista fisico/geometrico, è fondamentale innescare una
relazione con la vita che lo permea nella sua totalità: il ‘fattore umano’3.
Questo articolo, percorrerà lo stesso moto discendente. Quindi vi sarà
una prima parte più generale e ‘omnicomprensiva’ ed una seconda parte
nella quale, si scende sulla terra. Anzi ancor più giù: nell’underground.

La questione dell’affitto rivela il nesso tra disuguaglianze sociali, trasformazioni urbane e accesso ai diritti. Il contributo offre una ricognizione delle politiche abitative dello scorso secolo in Italia tra continuità e momenti di rottura, fino a mettere a fuoco la nuova questione degli affitti accessibili e delle disuguaglianze sociali e urbane che questa rivela. Una prospettiva cruciale per ripensare le politiche urbane e contrastare la crisi abitativa.
Festa D. (2026), Garantire l’accesso alla casa in affitto per una giustizia abitativa e urbana, Eutopica, Trimestrale di scienze urbane, pp. 12-25. ISSN 3035 – 5885. https://www.eutopicamagazine.it/articolo/garantire-laccesso-alla-casa-in-affitto-per-una-giustizia-abitativa-e-urbana

Architetto, è stato Segretario generale del CER del Ministero dei LL.PP., Capo del dipartimento per il coordinamento territoriale del MIT e direttore generale dell'ANCE. È autore di pubblicazioni nel campo dell'edilizia residenziale pubblica e della pianificazione territoriale e urbanistica. Architetto, ha svolto la professione nel campo del recupero edilizio e urbanistico. È stato nei ruoli del Ministero dei LL.PP. e del MIT. È autore di pubblicazioni riguardanti il governo del territorio, l'edilizia, la pianificazione delle aree "Seveso" e il Real estate. È dirigente dell'Agenzia del demanio.

Since the late 1990s, new ideas and strategies concerning the role and shape of the Welfare State have been formulated. All these analyses and policy developments point towards a similar policy logic based on 'social investment'. The aim of this paper is to map out the contours of this new perspective, both at the ideational level and in terms of the policies implemented throughout Europe. It also aims at assessing the achievements, as well as the shortcomings, of this strategy. In doing so it provides a critical analysis of the content and coherence of the social investment ideas and policies and opens up for a discussion of whether the social investment perspective can provide adequate responses to challenges such as population ageing, the impact of the economic crisis and environmental issues.

Koncepcja modelu polityki rozwoju społeczno-gospodarczego1 . Pojęcie rozwoju społeczno-gospodarczego składa się z dwóch komponentów. Posługując się tym pojęciem sygnalizujemy, że rozwój społeczny warunkuje rozwój gospodarczy i odwrotnie. Bez jednego nie będzie drugiego, ale też oba komponenty współtworzą mechanizm napędzający "koło rozwoju". Podkreślamy przez to, iż warunkowanie się obu podstawowych komponentów rozwoju jest istotne w długiej perspektywie. Poważnym problemem jest zdefiniowanie rozwoju społecznego i rozwoju gospodarczego, ich kryteriów i sposobu pomiaru, jeszcze poważniejszymokreślenie, jak i pod jakimi warunkami państwo może pobudzać rozwój społeczno-gospodarczy i prowadzić politykę rozwoju. Jeśli przyjmujemy kategorię rozwoju społeczno-gospodarczego, to w ślad za rozumowaniem Karla Polanyiego (1957) uznajemy, że idea samodostosowującego się rynku jest jaskrawą utopią. Rynek samoistnie nie mógłby dłużej funkcjonować, gdyż zniszczyłby ludzką i natu ralną substancję społeczeństwa, sprowadziłby ludzkość do stanu dzikości. Rynek wymaga więc innych instytucji i tylko wówczas, gdy jest przez nie ograniczany i regulowany staje się napędem rozwoju społeczno-gospodarczego. Rynek odseparowany od organizacji społecznych i instytucji politycznych nie jest możliwy, mimo że większość teorii klasycznej i neoklasycznej ekonomii bazuje na przeciwnym założeniu. To, jak gospodarka faktycznie działa i rozwija się, niekoniecznie jest odzwierciedlone w poglądach ekonomistów i w spo łecznych wyobrażeniach. Możemy ulegać złudzeniu samoistnie regulującego się rynku, jednocześnie uczestnicząc w różnych instytucjach, które rynek na co dzień regulują. W przygotowaniu tego opracowania wykorzystałem fragmenty rozdziału XIV (Rozwój społeczno-gospodarczy) pracy:

Focusing on the recent emergence of behavioral and experimental economics and its implications for the design and implementation of social policies, we demonstrate that geographies of marketization are not confined to the narrow study of the models of neoclassical economics. We structure our argument around what we perceive as key dimensions of marketization and their variegated geographies: First, we argue for renewed attention to the naturalization of abstract market knowledge and its methodological separation from real markets in the wake of the behavioral and experimental turn. We then turn to really existing markets, conceptualizing them as articulations of a variety of economic and social rationalities struggling over an apparent "moral market." Third, we focus on the role of the nonhuman in marketization processes and discuss the work of market devices in making these market arrangements possible. In the fourth and final section we turn to the "human side" of marketization. Our argument is that market struggles connect with the formation of "quasi-subjects" that oscillate between attempts to reestablish autonomy and their dissolution in the disciplining webs of behavioral and experimental market devices. Throughout the text we illustrate our arguments on the so-called social impact bonds as a concrete example for the types of policy intervention informed by economic behaviorism and experimentalism.

In this article, I take the framework of neuroliberalism as an analytical lens to explore the functioning and implementation of a social impact bond-funded welfare service for young homeless people in the UK. After reflecting on the lines of connections and divergences between social impact bonds and neuroliberal logics, I draw attention to the limitations that exist in welfare interventions inspired by neuroliberal thought. On the one hand, the studied intervention functioned mainly through designing trustful, ideal-type relationships as a means to 'fix' people, thereby focusing on behavioural and biographical deficiencies and spreading good life ideals of a marketized world. On the other hand, I demonstrate how this focus on adjusting micro-contexts and tinkering with the affective, relational infrastructure fails to understand systemic constraints. Those were particularly evident with regard to the precarious labour market environment and colliding welfare agendas individuals were confronted with.

Focusing on the recent emergence of behavioral and experimental economics and its implications for the design and implementation of social policies, we demonstrate that geographies of marketization are not confined to the narrow study of the models of neoclassical economics. We structure our argument around what we perceive as key dimensions of marketization and their variegated geographies: First, we argue for renewed attention to the naturalization of abstract market knowledge and its methodological separation from real markets in the wake of the behavioral and experimental turn. We then turn to really existing markets, conceptualizing them as articulations of a variety of economic and social rationalities struggling over an apparent "moral market." Third, we focus on the role of the nonhuman in marketization processes and discuss the work of market devices in making these market arrangements possible. In the fourth and final section we turn to the "human side" of marketization. Our argument is that market struggles connect with the formation of "quasi-subjects" that oscillate between attempts to reestablish autonomy and their dissolution in the disciplining webs of behavioral and experimental market devices. Throughout the text we illustrate our arguments on the so-called social impact bonds as a concrete example for the types of policy intervention informed by economic behaviorism and experimentalism.

In this article, I take the framework of neuroliberalism as an analytical lens to explore the functioning and implementation of a social impact bond-funded welfare service for young homeless people in the UK. After reflecting on the lines of connections and divergences between social impact bonds and neuroliberal logics, I draw attention to the limitations that exist in welfare interventions inspired by neuroliberal thought. On the one hand, the studied intervention functioned mainly through designing trustful, ideal-type relationships as a means to 'fix' people, thereby focusing on behavioural and biographical deficiencies and spreading good life ideals of a marketized world. On the other hand, I demonstrate how this focus on adjusting micro-contexts and tinkering with the affective, relational infrastructure fails to understand systemic constraints. Those were particularly evident with regard to the precarious labour market environment and colliding welfare agendas individuals were confronted with.

In this article, I take the framework of neuroliberalism as an analytical lens to explore the functioning and implementation of a social impact bond-funded welfare service for young homeless people in the UK. After reflecting on the lines of connections and divergences between social impact bonds and neuroliberal logics, I draw attention to the limitations that exist in welfare interventions inspired by neuroliberal thought. On the one hand, the studied intervention functioned mainly through designing trustful, ideal-type relationships as a means to ‘fix’ people, thereby focusing on behavioural and biographical deficiencies and spreading good life ideals of a marketized world. On the other hand, I demonstrate how this focus on adjusting micro-contexts and tinkering with the affective, relational infrastructure fails to understand systemic constraints. Those were particularly evident with regard to the precarious labour market environment and colliding welfare agendas individuals wer...

Focusing on the recent emergence of behavioral and experimental economics and its implications for the design and implementation of social policies, we demonstrate that geographies of marketization are not confined to the narrow study of the models of neoclassical economics. We structure our argument around what we perceive as key dimensions of marketization and their variegated geographies: First, we argue for renewed attention to the naturalization of abstract market knowledge and its methodological separation from real markets in the wake of the behavioral and experimental turn. We then turn to really existing markets, conceptualizing them as articulations of a variety of economic and social rationalities struggling over an apparent “moral market.” Third, we focus on the role of the nonhuman in marketization processes and discuss the work of market devices in making these market arrangements possible. In the fourth and final section we turn to the “human side” of marketization. O...

In questo contributo riportiamo in forma sintetica quanto emerso dalla ricerca sulle Agenzie Sociali per l’Abitare in Italia che abbiamo svolto nel 2024. La ricerca ha approfondito le caratteristiche organizzative e gestionali, le risorse messe in campo e i risultati raggiunti dalle ASA in cinque città italiane: Torino, Modena, Milano, Napoli e Firenze. Svolta nell’ambito di un lavoro più ampio sul problema abitativo a Roma, la ricerca ha il duplice fine di contribuire ad ampliare le conoscenze sull’argomento e trarre orientamenti utili all’avvio di un’agenzia romana per l’abitare. Il contributo sottolinea che le agenzie possono svolgere un ruolo attivo nell’ampliamento del mercato dell’affitto a lungo termine. Allo stesso tempo però le ASA sono oggetto di molte aspettative, ma non possono da sole contrastare la segregazione sociale, le barriere di accesso all’affitto (anche per gli inquilini non poveri), lo svuotamento dei centri, il sottoutilizzo e la fatiscenza del patrimonio edilizio, senza il supporto delle politiche urbanistiche. Inoltre, la loro azione è al momento focalizzata in larga parte sulla gestione di incentivi e rimborsi da elargire ai proprietari di case e rischia, pertanto, di riversare ingenti quantità di fondi pubblici nel mercato privato della casa senza riuscire ad influenzarne le dinamiche speculative.